rosmar

Galego

• Pronuncia: [rosˈmaɾ] (AFI)

Verbo intransitivo

rosmar

1. Emitir a súa voz un porco ou semellante.
   • Sinónimos: gorlar, griñir, gruñir, roncar.
2. Facer os cans e os gatos e outros animais voces xeralmente ásperas e xordas, en particular, en sinal de defensa.
   • Sinónimos: griñir, gruñir, roncar.
3. Expresar o seu mal humor unha persoa con voz ronca e mal articulada.
   • Exemplo: Torceu a cara e rosmou algo inintelixible.
     
     
   • Sinónimos: fungar, moumear, refungar, bufiñar, rosmar.

Traducións

(3)

Castelán: gruñir (es) Francés: grogner (fr)

Inglés: groan (en)

Portugués: rosnar (pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	rosmar
Xerundio	rosmando
Participio	rosmado, rosmada, rosmados, rosmadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	rosmo	rosmas	rosma	rosmamos	rosmades	rosman
	Copretérito	rosmaba	rosmabas	rosmaba	rosmabamos	rosmabades	rosmaban
	Pretérito	rosmei	rosmaches	rosmou	rosmamos	rosmastes	rosmaron
	Antepretérito	rosmara	rosmaras	rosmara	rosmaramos	rosmarades	rosmaran
	Futuro	rosmarei	rosmarás	rosmará	rosmaremos	rosmaredes	rosmarán
	Pospretérito	rosmaría	rosmarías	rosmaría	rosmariamos	rosmariades	rosmarían
Modo Subxuntivo	Presente	rosme	rosmes	rosme	rosmemos	rosmedes	rosmen
	Pretérito	rosmase	rosmases	rosmase	rosmásemos	rosmásedes	rosmasen
	Futuro	rosmar	rosmares	rosmar	rosmarmos	rosmardes	rosmaren
Modo Imperativo	Afirmativo		rosma	rosme1	rosmemos	rosmade	rosmen1
	Negativo		rosmes	rosme1	rosmemos	rosmedes	rosmen1
Infinitivo conxugado		rosmar	rosmares	rosmar	rosmarmos	rosmardes	rosmaren

1 Vostede(s)