pregar

Galego

pregar¹

• Etimoloxía: do latín plicāre.

• Pronuncia: /pɾe.'ɣaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

pregar

1. Facer pregaduras nunha cousa.
2. Dobrar unha cousa sobre si mesma de forma que unha parte dela quede sobre a outra.
3. Dobrar as pregaduras das páxinas que compoñen un libro que se vai encadernar.

Verbo pronominal

pregarse

1. Quedarse unha cousa dobrada de xeito que unha ou máis partes queden superpostas a outra ou outras.
2. Dobrarse, someterse.

pregar²

• Etimoloxía: do latín precāri, 'orar'.

• Pronuncia: /pɾe.'ɣaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

pregar

1. Pedir algo a alguén a maneira de favor.
2. Pedirlle a Deus ou aos santos a concesión dunha graza.

Verbo intransitivo

pregar

1. Dirixir unha súplica.