picar

Galego

• Etimoloxía: de pico e -ar.

• Pronuncia: /piˈ.kaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

picar

1. Ferir superficialmente cun obxecto rematado en punta.
2. Ferir unha ave, un insecto ou certos réptiles co seu peteiro ou cun aguillón.
3. Cortar ou patir algo en anacos pequenos
4. Facer un ou varios buratos en algo cun obxecto rematado en punta.
5. Traballar pedra con pica, pico, ou un instrumento semellante.
6. Desfacer os terróns que quedan na leira despois de labrarla
7. Peteirar, colleren as aves o alimento co peteiro.
8. Probar, comer un pouco dunha comida.
9. Ferir ao touro o picador coa pica.
10. (Figurado) Provocar a alguén.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	picar
Xerundio	picando
Participio	picado, picada, picados, picadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	pico	picas	pica	picamos	picades	pican
	Copretérito	picaba	picabas	picaba	picabamos	picabades	picaban
	Pretérito	piquei	picaches	picou	picamos	picastes	picaron
	Antepretérito	picara	picaras	picara	picaramos	picarades	picaran
	Futuro	picarei	picarás	picará	picaremos	picaredes	picarán
	Pospretérito	picaría	picarías	picaría	picariamos	picariades	picarían
Modo Subxuntivo	Presente	pique	piques	pique	piquemos	piquedes	piquen
	Pretérito	picase	picases	picase	picásemos	picásedes	picasen
	Futuro	picar	picares	picar	picarmos	picardes	picaren
Modo Imperativo	Afirmativo		pica	pique1	piquemos	picade	piquen1
	Negativo		piques	pique1	piquemos	piquedes	piquen1
Infinitivo conxugado		picar	picares	picar	picarmos	picardes	picaren

1 Vostede(s)