febreiro

Galego

En febreiro cómpre quentarse ó lume

• Etimoloxía: do latín februare, "purificar, limpar", porque era orixinalmente o derradeiro mes do calendario romano; de feber, relacionado co galego febre.

• Pronuncia: [feˈβɾej.ɾʊ] (AFI)

Substantivo masculino

---

singular	plural
febreiro	febreiros

1. (Tempo) Segundo mes do ano no calendario gregoriano e o calendario xuliano, que ten 28 días, ou 29 se o ano é bisesto.
   • Exemplo: En febreiro, sete capas e un sombreiro.
     
     

Traducións

mes do ano

Alemán: Februar (de) Árabe: فبراير (ar), شباط (ar) Aragonés: febrero (an) Asturiano: febreru (ast) Bretón: C'hwevrer (br) Castelán: febrero (es) Catalán: febrer (ca) Checo: únor (cs) Cheroqui: ᎧᎦᎵ (chr) Chinés: 二月 (zh)

Danés: februar (da) Esloveno: februar (sl) Francés: février (fr) Grego: Φεβρουάριος (el) Húngaro: február (hu) Inglés: February (en) Inglés antigo: Solmōnaþ (ang) Inuktitut: ᕕᕝᕗᐊᕆ (iu) Islandés: febrúar (is) Italiano: febbraio (it)

Lao: ກຸມພາ (lo) Occitano: febrièr (oc) Polaco: luty (pl) Portugués: fevereiro (pt) Ruso: февраль (ru) Turco: şubat (tr) Vasco: otsail (eu) Vietnamita: tháng hai (vi) Xaponés: 二月 (ja)