Saltar ao contido

Theropithecus gelada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Theropithecus gelada
 Nome taxon
    Theropithecus gelada
Eduard Rüppel 1835 Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
 Categoría taxonómica
 Combinación orixinal
Características
 Fonte de alimentación
 Conservación
Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
SuperreinoHolozoa
ReinoAnimalia
FiloChordata
ClaseMammalia
OrdePrimates
FamiliaCercopithecidae
TriboPapionini
XéneroTheropithecus
EspecieTheropithecus gelada Editar o valor en Wikidata
(Rüppell, 1835) Theropithecus gelada Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Duración máxima da vida
   36 a Editar o valor en Wikidata
Localización
 Mapas
Distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/02g394 Editar o valor en Wikidata
ITIS573034 Editar o valor en Wikidata
OTT741053 Editar o valor en Wikidata
UICN21744 Editar o valor en Wikidata
CoL7C8JR Editar o valor en Wikidata
EOL311178 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 URL de xenoma secuenciado
Wikidata G:Commons C:Commons

O Theropithecus gelada é unha especie de primate catarrino da familia dos cercopitécidos endémica das terras altas de Etiopía. Pesan entre 13 e 20 quilogramos, e do mesmo xeito que os babuínos, son terrestres e pasan o tempo alimentándose nas pradarías.

Algúns autores inclúen a especie dentro do xénero Papio, mais dende 1979 está clasificado noutro xénero separado, Theropithecus. Theropithecus gelada é a única especie vivente, aínda que se coñecen polo menos outras dúas liñaxes separados no rexistro fósil. Malia que a especie está restrinxida hoxe a Etiopía, coñécense fósiles do xénero procedentes de Suráfrica, Malawi, a República Democrática do Congo, Tanzania, Uganda, Kenya, Etiopía, Alxeria, Marrocos, España e a India.

Pode distinguirse dos babuínos pola pel de vivas cores no seu peito. A mancha está pouco definida e, nos machos, está tinguida de vermello e rodeada de pelo branco. Nas femias, a mancha está bastante menos pronunciada. Porén, cando vai calor, a mancha das femias tórnase brillante e salpicada de bochas. Este proceso é semellante á inchazón das nádegas durante o estro, algo común nos babuínos.

Subespecies

[editar | editar a fonte]

Describíronse as seguintes subespecies:[1][2]

  • T. g. gelada (Rüppell, 1835)
  • T. g. obscurus (Heuglin, 1863)