Saltar ao contido

Oles Berdnyk

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaOles Berdnyk

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento27 de novembro de 1926 Editar o valor en Wikidata
Vavylove Editar o valor en Wikidata
Morte18 de marzo de 2003 Editar o valor en Wikidata (76 anos)
Grebeni Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónactor, escritor de ciencia ficción, guionista, disidente, ensaísta, escritor Editar o valor en Wikidata
Xénero artísticoFicción especulativa Editar o valor en Wikidata
Carreira militar
Participou no conflitoFronte Oriental da Segunda Guerra Mundial Editar o valor en Wikidata
Familia
FillosMyroslava Berdnyk, Gromovytsia Berdnyk Editar o valor en Wikidata
Premios

Sitio webberdnyk.com.ua Editar o valor en Wikidata
IMDB: nm0073448 WikiTree: Бердник-1 Editar o valor en Wikidata

Olexandr (Oles) Berdnik, nado en Vavilov o 27 de novembro de 1926 e finado en Hrebeni o 18 de marzo de 2003, foi un activista social e escritor de ciencia ficción e fantasía ucraíno, un dos membros fundadores do Grupo Ucraíno de Helsinqui [1].

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Primeiros anos

[editar | editar a fonte]

Naceu nunha aldea do distrito de Snihurivka nunha familia campesiña, ao rexistralo o encargado púxolle o ano errado, 1927, e iso evitou que o enviasen a Alemaña durante a ocupación. Entre 1943 e 1945, durante a segunda guerra mundial loitou co exército soviético e resultou ferido. Desmobilizado en 1946 continuou os seus estudos de secundaria 1946–1949e logo estudou dramaturxia na escola do Teatro Ivo Frank en Kíiv.

En 1949 durante a campaña contra o cosmopolitismo nunha asemblea no teatro amosouse crítico coa dirección do teatro e as autoridades detivérono acusado de traizón. Sentenciado a dez anos de cárcere en 1950, cumpriu parte da súa pena en Komi e Kazakhstán. En 1953 intentou escapar e condenárono a dez anos máis. Saíu en 1955 por "arrepentimento"[2]. Volveu a Ucraína, e comezou a escribir, ingresou na Unión de Escritores de Ucraína en 1957 e converteuse nun escritor popular de ciencia ficción, publicando numerosas novelas, novelas curtas e libros de relatos ata 1972, tamén foi coguionista do filme de ciencia ficción Mechte navstrechu (1957).

Disidencia

[editar | editar a fonte]

En abril de 1972 nun rexistro no apartamento de Mykola Rudenko, onde vivía Oles Berdnyk, o KGB incautou unha copia de "Інтернаціоналізм чи русифікація? ", obra do disidente Ivan Dziuba, e dúas máquinas de escribir. O 28 de abril Oles Berdnik principiou unha unha folga de fame, que duraría 16 días, esixindo a volta do incautado. Logrou manter unha xuntanza co primeiro secretario do Comité Central do Partido Comunista de Ucraína P. Shelest, quen lle pediu desculpas, pero dixo que o partido non podía interferir nas actividades do KGB. O 14 de maio de 1972 devolvéronlle a máquina de escribir, mais Berdnik non puido volver publicar. A partir de 1974 Oles Berdnik pediu permiso para deixar a URSS. En agosto de 1976 retiráronse as súas obras das bibliotecas e librerías ao tempo que o expulsaban da Unión de Escritores.

No outono de 1976 Berdnik xunto con Mykola Rudenko, Oksana Mieszko Levko Lukyanenko creou o Grupo Ucraíno de Helsinqui, para monitorizar o cumprimento polo goberno soviético dos Acordos de Helsinqui sobre dereitos humanos. Entre finais de 1976 e a súa detención o 6 de marzo de 1979 escribiu ou participou na sinatura de ducias de cartas e informes para evitar a detención de activistas dos dereitos humanos. Tras a súa detención por "axitación e propaganda antisoviética" comezou unha folga de fame. O 21 de decembro de 1979 a xustiza condenouno a 6 anos de prisión nun campo de traballo e 3 anos de exilio.O 16 de maio de 1980 ingresou no campamento VS-389/36, localizado na rexión de Perm. O 14 de marzo de 1984 un decreto indultouno e o 17 de maio de 1984 no xornal «Літературна Україна» apareceu un artigo no que Berdnik indicaba estar arrepentido, afirmaba que o grupo de Helsinqui fora unha creación da CIA e denunciaba os seus antigos colaboradores[3].

Actividades sociais

[editar | editar a fonte]

En 1987 Berdnik fundou a organización pública Zorianii klyuch, para a preservación dos valores espirituais dos pobos. Foi director dende o 16 de decembro de 1989 da asociación humanista República Espiritual Ucraína.

  • Шляхи титанів (1959)
  • Стріла Часу (1960)
  • Хто ти? (1963)
  • Діти Безмежжя (1964)
  • Подвиг Вайвасвати (1967)
  • Чаша Амріти (1968)
  • Зоряний корсар (1971)
  • Лабіринт Мінотавра (1972)
  • Вогнесміх (1988)
  • Пітьма вогнища не розпалює… (1993)
  • Камертон Дажбога (1996)

Novelas curtas

[editar | editar a fonte]
  • Поза часом і простором (1957)
  • Законсервована планета (1957)
  • Людина без серця (1957, en colaboración con Jurij Bedsyk)
  • За чарівною квіткою (1958)
  • Привид іде по Землі (1959)
  • Серце Всесвіту (1961)
  • Катастрофа (1962)
  • Подорож в антисвіт (1962)
  • Сини Світовида (1962)
  • Радістю перейдемо безодні (1964)
  • Вогняний вершник (1967)
  • Мати (1967)
  • Розбиваю громи (1967)
  • Дике поле (1968)
  • Покривало Ізіди (1968)
  • Хто зважиться — вогняним наречеться (1969)
  • На вогні святому спалимо розлуку (1990)

Coleccións de relatos

[editar | editar a fonte]
  • Поєдинок на астероїді (1957)
  • Психологічний двійник (1957)
  • 10 хвилин у майбутньому (1959)
  • Марсіанські «зайці» (1960)
  • Зустрічі над прірвою (1963)
  • Подвиг у просторі (1964)
  • Кохана з майбутнього (1965)
  • Остання битва (1965)
  • Потоплені роки (1965)
  • Хор елементів (1965)
  • Дві безодні (1967)
  • Космічна казка (1970)
  • Сузір’я Зелених Риб (1975)
  1. ↑ Ivan Katchanovski, Zenon E. Kohut, Bohdan Y. Nebesioe Myroslav Yurkevich (2013) Historical Dictionary of Ukraine Scarecrow Press, 2ª ed., p. 670
  2. ↑ Проти вітру. Спогади дружини українського політв'язня. Видання друге зі змінами й доповненнями — Харків: Права людини, 2012. — 288 с. С. 183—182
  3. ↑ Irina Ratushinskaya (2016) Grey is the Colour of Hope Hachette UK, p. 343