Saltar ao contido

Ŋ

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O eng ou engma ( Ŋ, ŋ ) é unha letra suplementaria do alfabeto latino, empregada para representar unha consoante velar nasal.

Texto en gamilaraay de 1856, que emprega un G xirado para substituír o ŋ.

No Fyrsta Málfræðiritgerðin,[1] tratado do século XII sobre a fonética do antigo nórdico e do antigo islandés emprega o carácter g para representar o son n velar. Xa en 1619 Alexander Gill “o Vello” utiliza un n minúsculo cun gancho semellante ao do g no seu libro Logonomia Anglica.[2] No caso da letra maiúscula emprega G cun trazo. Desde entón, lingüistas coma William Holder ou Benjamin Franklin continuaron a empregar o símbolo para representar ese fonema.

Os antigos impresores, que non dispoñían do símbolo adoitaban empregar un G maiúsculo rotado ou ben a letra grega eta ( ƞ ).

  1. ↑ Reprodución dixital en Old Norse etexts.
  2. ↑ Crystal, David (2003). The Cambridge Encyclopedia of the English Language.
  3. ↑ Universidade de Santiago de Compostela, Instituto da Lingua Galega (ed.). "Dicionario de pronuncia da lingua galega". Arquivado dende o orixinal o 11 de marzo de 2018. Consultado o 01 de febreiro de 2014.
  4. ↑ "African Alphabet Reference". Consultado o 1 de febreiro de 2014.
  5. ↑ LLACAN (ed.). "Systèmes alphabétiques des langues africaines". Arquivado dende o orixinal o 04 de febreiro de 2018. Consultado o 1 de febreiro de 2014.
  6. ↑ Omniglot (ed.). "O’odham". Consultado o 1 de febreiro de 2014.
  7. ↑ Omniglot (ed.). "Sámi Languages". Consultado o 1 de febreiro de 2014.
  8. ↑ Omniglot (ed.). "Yolngu". Consultado o 1 de febreiro de 2014.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]