oriens
Apparence
: Oriens
Forme d’adjectif
[modifier le wikicode]| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | orien \Prononciation ?\ |
oriens \Prononciation ?\ |
| Féminin | orienne \Prononciation ?\ |
oriennes \Prononciation ?\ |
oriens \Prononciation ?\
- Masculin pluriel de orien.
Anagrammes
[modifier le wikicode]Étymologie
[modifier le wikicode]- substantivation du participe du verbe orior (« se lever »).
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | oriens |
| Vocatif | oriens |
| Accusatif | orientem |
| Génitif | orientis |
| Datif | orientī |
| Ablatif | orientĕ
|
oriens \Prononciation ?\ masculin singulier 3e déclinaison, imparisyllabique
- Le soleil levant.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Le levant, l’orient, l’est.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Antonymes
[modifier le wikicode]Dérivés
[modifier le wikicode]Dérivés dans d’autres langues
[modifier le wikicode]- Français : orient
Forme de verbe
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | oriens | oriens | oriens | orientēs | orientēs | orientia |
| Vocatif | oriens | oriens | oriens | orientēs | orientēs | orientia |
| Accusatif | orientem | orientem | oriens | orientēs | orientēs | orientia |
| Génitif | orientis | orientis | orientis | orientium | orientium | orientium |
| Datif | orientī | orientī | orientī | orientibus | orientibus | orientibus |
| Ablatif | orientī | orientī | orientī | orientibus | orientibus | orientibus |
oriens \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique
- Participe présent de orior.
Références
[modifier le wikicode]- « oriens », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage