Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe apoderar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) apoderaron |
| (tú) apoderaron |
| (vos) apoderaron |
| (él/ella/ello/usted) apoderaron |
| (nosotros-as) apoderaron |
| (vosotros-as) apoderaron |
| (os) apoderaron |
| (ellos-as/ustedes) apoderaron |
| Imparfait |
(yo) apoderaron |
| (tú) apoderaron |
| (vos) apoderaron |
| (él/ella/ello/usted) apoderaron |
| (nosotros-as) apoderaron |
| (vosotros-as) apoderaron |
| (os) apoderaron |
| (ellos-as/ustedes) apoderaron |
| Passé simple |
(yo) apoderaron |
| (tú) apoderaron |
| (vos) apoderaron |
| (él/ella/ello/usted) apoderaron |
| (nosotros-as) apoderaron |
| (vosotros-as) apoderaron |
| (os) apoderaron |
| (ellos-as/ustedes) apoderaron |
| Futur simple |
(yo) apoderaron |
| (tú) apoderaron |
| (vos) apoderaron |
| (él/ella/ello/usted) apoderaron |
| (nosotros-as) apoderaron |
| (vosotros-as) apoderaron |
| (os) apoderaron |
| (ellos-as/ustedes) apoderaron |
apoderaron \a.po.ðeˈɾa.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de apoderar.