Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe apoderar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) apoderaban |
| (tú) apoderaban |
| (vos) apoderaban |
| (él/ella/ello/usted) apoderaban |
| (nosotros-as) apoderaban |
| (vosotros-as) apoderaban |
| (os) apoderaban |
| (ellos-as/ustedes) apoderaban |
| Imparfait |
(yo) apoderaban |
| (tú) apoderaban |
| (vos) apoderaban |
| (él/ella/ello/usted) apoderaban |
| (nosotros-as) apoderaban |
| (vosotros-as) apoderaban |
| (os) apoderaban |
| (ellos-as/ustedes) apoderaban |
| Passé simple |
(yo) apoderaban |
| (tú) apoderaban |
| (vos) apoderaban |
| (él/ella/ello/usted) apoderaban |
| (nosotros-as) apoderaban |
| (vosotros-as) apoderaban |
| (os) apoderaban |
| (ellos-as/ustedes) apoderaban |
| Futur simple |
(yo) apoderaban |
| (tú) apoderaban |
| (vos) apoderaban |
| (él/ella/ello/usted) apoderaban |
| (nosotros-as) apoderaban |
| (vosotros-as) apoderaban |
| (os) apoderaban |
| (ellos-as/ustedes) apoderaban |
apoderaban \a.po.ðeˈɾa.βan\
- Troisième personne du pluriel de l’imparfait de l’indicatif de apoderar.