Edukira joan

Hilotz

Wikipedia, Entziklopedia askea
Berlingo Charitéko gorputegia.

Hilotza edo gorpua gorputz hila da, bereziki gizakiarena.[1]

Gizakiak, antzinatik, gorputzak desagerrarazteko neurriak hartu zituen, normalean, lurrean zulatutako hilobi edo hobien bidez, non gorputza zizareen eta bakterioen eraginez deskonposatzen zen. Praktika alternatibo bat, jatorri zaharrekoa hau ere, errausketa da: ehorzketa edo errausketa-labeetan sua erabiliz gorputza ezabatzea.

Gorpuekiko erakarpen sexualari nekrofilia esaten zaio, eta kultura gehienetan sozialki onartezintzat jotzen da.[2]

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ Euskaltzaindia, Hilotz, Euskaltzaindiaren Hiztegia.
  2. ↑ Aranzadi Martínez, Juan (2008), Introducción histórica a la Antropología del parentesco, Editorial Universitaria Ramón Areces, 331. or., ISBN 978-84-8004-713-5.