Eguesibar
| Eguesibar | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||
![]() | |||||||||||
| Kokapena | |||||||||||
| Herrialdea | |||||||||||
| Lurraldea | |||||||||||
| Merindadea | |||||||||||
| Eskualdea | Iruñerria | ||||||||||
| Administrazioa | |||||||||||
| Estatua | |||||||||||
| Erkidegoa | |||||||||||
| Izen ofiziala | |||||||||||
| Alkatea | Amaya Larraya (Navarra Suma) | ||||||||||
| Posta kodea | 31486 | ||||||||||
| INE kodea | 31086 | ||||||||||
| Herritarra | eguesibartar | ||||||||||
| Geografia | |||||||||||
| Koordenatuak | 42°49′25″N 1°33′26″W / 42.8237222°N 1.5573611°W | ||||||||||
| Azalera | 53,5 km² | ||||||||||
| Garaiera | 503 metro | ||||||||||
| Distantzia | 9 km (Iruñetik) | ||||||||||
| Demografia | |||||||||||
| Biztanleria | 22.825 (2025: | ||||||||||
| |||||||||||
| Dentsitatea | 171,49 bizt/km² | ||||||||||
| Euskara | |||||||||||
| Euskaldunak[1] | % 15.4 + % 12.1 hartzaile (2021) | ||||||||||
| Kaleko erabilera [2] | % | ||||||||||
| Datu gehigarriak | |||||||||||
| Webgunea | http://www.valledeegues.com/ | ||||||||||
Eguesibar[3] ([eɣues̺iβaɾ]) Nafarroa Garaiko erdialdeko ibar eta udalerri bat da. Iruñerrian dagoen arren, Zangozako merinerriko eta Agoizko epaile-barrutikoa da. 53,28 km2 ditu, eta 22.785 biztanle.
Ibarreko herriburua Olatz Txipia eta Egues herrien artean txandakatzen zen; geroago Eguesen kokatu zen baina 2011z geroztik udaletxea Sarrigurenen kokatzen da, gaur egun alde haundiz biztanle gehien dituen kontzejuan.
Iruñerriko Mankomunitatea, zaborra bildu, ur-hornidura eta bestelako zerbitzuak eskaintzeaz arduratzen da, Iruñea inguruko gune metropolitarreko beste hainbat herritan bezala.
Inguru naturala eta kokapena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Eguesibar Nafarroa Garaiko erdialdean dago, Iruñerriko ipar-ekialdean, Iruñetik bederatzi kilometrora. Ibarraren hegoaldean, altuera ertaineko hainbat mendi ageri dira, besteak beste Malkaitz eta Tangorri, 811 eta 845 metrokoak.
Udalerriak Arangurenekin egiten du muga hegoaldean, Esteribargo udalerriarekin iparraldean, Lizoainekin ekialdean, eta Uharte, Burlata eta Iruñearekin mendebaldean.
Klima eta landaredia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Eguesibarko klima azpimediterraneoa da, urtero 1.000 eta 1.200mm bitarteko prezipitazioekin. Batez besteko tenperatura 12 °C - 13 °C inguru izaten da, urtean egun euritsuak 100 eta 120 bitarte, eta udan bi hilabete lehor izaten dira.
Udalerriko basorik zabalenetan, zuhaitz koniferoak dira nagusi, 570 hektareatan pinu basati edo jatorrizkoak daude, eta gainontzeko 365 hektareetan, birlandaturiko pinuak.Klima mediterraneoaren ezaugarriei loturiko landaredia (haritzak eta arteak) urriagoa da mendetako birlandaketen ondorioz.
Iruñea-Noain aireportuak, ibar bereko Noain Elortzibar udalerrian dagoena, Espainiako Gobernuaren AEMET meteorologia agentziaren behatokia du. 1975 eta 2000 artean, urteko batez besteko tenperatura 12,5 °C izan zen, eta prezipitazioak 721 mm izan ziren. Urtero, batez beste, 58 egun oskarbi, 42 izozte eta 2201 eguzki-ordu izan zituen.[4]
| Iruñea-Noain aireportuaren datu historikoak (1971-2000)[5] | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1975-2000 | Urt | Ots | Mar | Api | Mai | Eka | Uzt | Abu | Ira | Urr | Aza | Abe | Urtean |
| Batez besteko tenperatura (°C) | 5,0 | 6,5 | 8,6 | 10,2 | 14,0 | 17,5 | 20,7 | 20,9 | 18,0 | 13,6 | 8,6 | 6,0 | 12,5 |
| Batez besteko tenperatura handiena (°C) | 8,9 | 11,1 | 14,0 | 15,5 | 19,8 | 23,9 | 27,6 | 27,8 | 24,4 | 18,7 | 12,8 | 9,7 | 17,8 |
| Batez besteko tenperatura txikiena (°C) | 1,2 | 1,9 | 3,3 | 4,9 | 8,2 | 11,2 | 13,7 | 14,0 | 11,7 | 8,4 | 4,3 | 2,4 | 7,1 |
| Prezipitazioak (mm) | 63 | 52 | 52 | 77 | 74 | 47 | 40 | 43 | 43 | 74 | 80 | 75 | 721 |
| Kontzeptua | Datua | Data |
|---|---|---|
| Prezipitazio gehien egun batean (l/m²) | ||
| Tenperatura handiena (°C) | ||
| Tenperatura txikiena (°C) |
Herriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ondoko herri hauek osatzen dute udalerria: Altzuza, Ardanatz, Azpa, Badoztain, Egues, Elia, Elkano, Erantsus, Etxalatz, Gorraitz, Ibiriku, Olatz Txipia, Sagaseta, Sarriguren eta Uztarrotz.
Egulbati eta Amokain etxeguneak hutsik daude.
Historia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Ibarrean aspaldiko giza arrastoak aurkitu dira, besteak beste, kristoren aurreko 1.500 urte inguruko aizkora bat. Horrek, argi uzten du ibarrean aspalditik bizi izan direla gizakiak. Gainera, Erromatar Inperio garaiko keramika eta altzairuzko arrastoak aurkitu dira Sarrigurengo kontzejuan.
1184. urtean Atarrabiak Iruñatik forua jaso eta hiribildu independente bilakatu zen, Eguesibartik banatuta. Donejakue bidearen garrantziari lotuta, merkataritza areagotu egin zen. 1268. urtean udalerriaren gaur egungo izenaren lehen aipamena agertu zen Errediezmo liburuan. Mende bat geroago, eta Europa guztian gertatu bezala, Izurri Beltzak hondamendia ekarri zuen Eguesibarra, eta biztanleen herena hil ziren.
Eguesibartik ihes egin zuten Joan eta Katalina Albretekoek, Pirinioez hegoaldera ere erreinatu zuten Nafarroako Erresumako azken errege-erreginek, Gaztelako armada inbaditzaileak Nafarroa Garaia Gaztelako erresumara indarrez anexionatu zuenean. Cisneros kardenalaren aginduz, Nafarroa Garaiko jauregi eta eliza guztiak eraisteko agindua eman zen, eta halaxe gertatu zen Eguesibarren ere Elkano eta Ibirikuko elizekin.
1665. urtean Uhartek hiribildu titulua jaso zuen Iruñearen eskutik eta udalerri independente bihurtuta, Eguesibartik banatu zen. XIX. mende hasieran frantsesek gerratea galdu eta Frantziara bueltan zihoazela, herritik igaro eta Elkanoko kofradiako etxea birrindu zuten. Horrez gain, frantsesak Uharten egon ziren bitartean, inguruko herrietako biztanleak ordaintzeraa behartu zituzten. XIX. mende erdialdeko administrazio-erreforma burutu arte, ibarreko kontzeju guztiek diputatu bat aukeratzen zuten, eta horrez gain, kontzeju bakoitzak erregidore bat zeukan. XIX. mendearen erdialdean, batzarrak Olatz eta Eguesen egiten ziren, bi kontzejuak tartekatuz.
Gerrate Karlistetan, karlisten alde agertu zen Eguesibar. XIX. mendearen bigarren erdian, ibarrak hiru eskola zeuzkan. 1911ko apirilaren 23an Iratiko Burdinbideak bere lehen bidaia egin zuen ibarra zeharkatuz, Eguesek burdinbideko geltokia izan zuen. Burbinbide zerbitzuak 44 urte iraun zuen, 1951. urteko abenduaren 31ra arte. 1950eko hamarkadan lehen traktoreak agertu ziren eta nekazaritzan hainbat hobekuntza izan ziren. Horrez gain, Iruñerriko garapen industrialak eraginda,ehunka biztanle joan ziren ibarrera, Burlatako kontzejuan eraiki ziren milaka etxebizitzetara.
Azken urteak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
1970eko hamarkadan Burlata ibarretik banandu zen, udal propioa lortuz. 1975ean Altzuzako Errikotxiki auzunea eraiki zen, eta urtebete geroago Ubarmin Klinika Elkanon. Mendillorriko kontzejuko etxebizitza proiektua 1991n hasi zen garatzen. Kontzejua, historikoki, Eguesibarko beste herri bat izan zen, baina 1998ko ekainaren 8an Eguesibartik banatzea erabaki zuen Iruñearekin batzeko. Hortaz, egun Iruñeko auzoa da. UPN alderdiko alkate ohiak, Ignacio Galipentzuk, bere kargua utzi behar izan zuen 2003. urtean, Gorraizko eskola bat eraikitzekoa zen orube batean Construcciones Flores enpresari hotel bat eraikitzeko baimena emateagatik,komisio bat jasota[7].Azaroan epaileak Galipentzu funtzionario-eroskeri eta prebarikaziogatik zigortu zuen beste bederatzi pertsonarekin batera. 2009ko ekainean, epai berri batean, urtebeteko kartzela zigorra, kargu publikorik ez izateko zortzi urteko debekua eta 31.500 euroko isuna ordaintzera zigortu zuten.2013. urtean, Nafarroa Baiko Alfonso Etxeberria izendatu zuten alkate.
Bestalde, 1990eko hamarkadaren erdialdean, 2007 arte herriko biztanle gehien zituen kontzeju izandako Gorraitzen urbanizazioaren eraikuntza hasi zen. 2005ean Sarrigurengo kontzejuan eko-hiri bat eraikitzeko asmoarekin, 4.000 etxebizitzaren proiektuari eman zitzaion hasiera. Eguesibarko Udalak 30.000 etxebizitza eraiki nahi ditu hurrengo urteetan ibarrean. Horietako gehienak Sarriguren eta Badoztain kontzejuen artean. Gaur egun Sarriguren da biztanle gehien dituen kontzejua 2007an Gorraitz gainditu ostean.
Segurtasunaren Hiria eta kartzela
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Egunotan albiste da artikulu honetako gaia. Litekeena da orri honetako informazioa edozein unetan aldatzea, beraz. |
Nafarroa 2012 plangintzaren arabera, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuaren Herrizaingo Sailak 1,5 milioi metro koadroko eremua beharko du Iruñeko metropoligunean, kartzela berria eta Foruzaingoaren egoitza berria eraikitzeko. Horrez gain, Nafarroako Foru Erkidegoko larrialdien agentziaren egoitza, segurtasun eskola eta bestelako erakundeak egongo dira hor.
Kokapen zehatzik oraindik ez dagoen arren, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak Eguesibarren, Arangurenen edo Iruñan bertan eraiki nahi du Segurtasunaren Hiria.[8]
Azkenik 2008ko azaro bukaeran, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak proiektua aurkeztu egin zuen. Kokalekua Badoztain eta Iruñerriko ekialdeko ingurabide autobidearen arteko gunea da, Eguesibar, Aranguren eta Iruñeko lurretan.
Ekonomia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Eguesibar biztanleko BPGrik altuena duen Iruñerriko udalerria da.[9] 1990eko hamarkadatik aurrera Nafarroako hiriburuko familia dirudun askok, Gorraitzen egokitu zuten euren bizitokia, bertan ehunka etxebizitza berri eraikita.
Egues kontzejuan, Agoitz eta Iruñea lotzen dituen errepidearen ondoan, "Egues industrialdea" dago.
Diru-sarrerak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2024. urtean, biztanle bakoitzeko batez besteko errenta garbia 18.546 euro-koa zen[10], eta etxegune bakoitzeko 54.478 euro-koa. Balio hori probintziako batez bestekoaren (17.701 euro) gainetik dago, eta Espainiako batez bestekoaren (15.948 euro) gainetik. Kontsumo-unitateko errentaren mediana (etxeguneen tamaina eta osaera kontuan hartzen dituen neurria) 25.781 euro zen. Errenta gordina 24.584 euro-koa izan zen pertsonako.
Diru-sarreren iturri nagusia soldata da, guztizkoaren % 72,8[11]. Gainerako iturriak: pentsioak (% 7,9), beste diru-sarrerak (% 15), langabezia-prestazioak (% 1,7), beste prestazioak (% 2,6).
Desberdintasuna
Errentaren banaketaren desberdintasuna neurtzeko Gini indizea erabiltzen da[12][oh 1]. Udalerrian indizea 29,5 da, probintziakoaren (30,4;
Nafarroako mapa) azpitik eta Espainiakoaren (31,9) azpitik. P80/P20 zatidurak, hau da errenta-banaketaren 80. eta 20. pertzentilen arteko zatidura, 2,3 da, probintziakoaren (2,6;
Nafarroako mapa) azpitik eta Espainiakoaren (2,6) azpitik.
Jarduera ekonomikoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]INEren 2024ko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, Valle de Egüés/Eguesibar udalerrian biztanleria aktiboa (okupatuak eta langabeak) 12.162 pertsona ziren, hau da, 16 urte edo gehiagoko biztanleriaren % 73,4; gainerako % 26,6 inaktibo zeuden (beste inaktiboak % 35,8, ikasleak % 33,0 eta erretiratuak % 31,2).[13] Aktiboen artean, langabezia-tasa % 6,8 zen. Sexuaren arabera, gizonezkoen jarduera-tasa % 75,3 zen eta emakumezkoena % 71,7; langabezia-tasa, aldiz, % 4,9 eta % 8,8 zen, hurrenez hurren.[13]
Okupatuen kopurua 11.160 zen 2023ean, 2021eko 10.610etik gora.[14] Emakumeek okupatuen % 48,1 osatzen dute, eta gizonek % 51,9.
| Egoera | Guztira | % | Gizonak | % | Emakumeak | % |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Okupatuak | 11.334 | % 68,4 | 5.848 | % 71,6 | 5.486 | % 65,4 |
| Langabeak | 828 | % 5,0 | 301 | % 3,7 | 527 | % 6,3 |
| Inaktiboak | 4.397 | % 26,6 | 2.021 | % 24,7 | 2.376 | % 28,3 |
| Guztira | 16.559 | % 100,0 | 8.170 | % 100,0 | 8.389 | % 100,0 |
Jarduera-sektoreak
Jarduera-sektoreei dagokienez, okupatuak honela banatzen dira: zerbitzuak (% 74,4), industria (% 20,4), eraikuntza (% 4,7) eta nekazaritza, abeltzaintza eta arrantza (% 0,5).[14] Xeheago, jarduera-adarrik handiena manufaktura-industria da (% 19,0), ondoren merkataritza (% 12,6) eta osasuna eta gizarte-zerbitzuak (% 11,5) datoz.
Okupazioa eta lan-egoera
Okupazio-mailari dagokionez, zuzendariak eta goi eta erdi mailako teknikariak dira talderik ugariena, okupatuen % 44,5; ondoren, langile kualifikatuak eta maila baxuko ofizialak daude (% 40,8), eta oinarrizko okupazioak % 10,8.[15] Sexuaren arabera, gizonen artean langile kualifikatuak dira nagusi (% 43,1), eta emakumeen artean goi eta erdi maila (% 47,8).
| Okupazioa | Guztira | % | Gizonak | % | Emakumeak | % |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zuzendariak eta goi eta erdi mailako teknikariak | 4.961 | % 44,5 | 2.393 | % 41,3 | 2.568 | % 47,8 |
| Langile kualifikatuak eta maila baxuko ofizialak | 4.549 | % 40,8 | 2.496 | % 43,1 | 2.053 | % 38,2 |
| Oinarrizko okupazioak | 1.203 | % 10,8 | 625 | % 10,8 | 578 | % 10,8 |
| Ez dago jasota | 447 | % 4,0 | 274 | % 4,7 | 173 | % 3,2 |
| Guztira | 11.160 | % 100,0 | 5.788 | % 100,0 | 5.372 | % 100,0 |
Okupatuen % 87,1 besteren konturako langileak dira, eta % 12,9 norberaren konturakoak.[16]
| Lan-egoera | Guztira | % | Gizonak | % | Emakumeak | % |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Norberaren kontura | 1.445 | % 12,9 | 865 | % 14,9 | 580 | % 10,8 |
| Besteren kontura | 9.715 | % 87,1 | 4.923 | % 85,1 | 4.792 | % 89,2 |
| Guztira | 11.160 | % 100,0 | 5.788 | % 100,0 | 5.372 | % 100,0 |
Jaiolekuaren arabera
Jarduera
16 urte edo gehiagokoen % 81,3 estatuan jaio zen, eta % 18,7 atzerrian.[13] Jarduera-egoeran badira aldeak jatorriaren arabera. Estatuan jaiotako gizonen artean, % 73,3 okupatuak dira, % 9,7 erretiratuak, % 9,6 ikasleak, % 4,2 bestelako inaktiboak eta % 3,3 langabeak; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 66,4 okupatuak dira, % 18,5 bestelako inaktiboak, % 7,2 langabeak, % 4,7 ikasleak eta % 3,1 erretiratuak. Emakumeen kasuan, estatuan jaiotakoen artean % 68,3 okupatuak dira, % 9,1 ikasleak, % 9,1 bestelako inaktiboak, % 8,6 erretiratuak eta % 4,9 langabeak; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 56,7 okupatuak dira, % 24,6 bestelako inaktiboak, % 11,3 langabeak, % 4,4 ikasleak eta % 3,0 erretiratuak.
Okupazioa
Okupatuen % 83,4 estatuan jaio zen, eta % 16,6 atzerrian.[15] Okupazio-egiturak alde nabarmenak ditu jatorriaren arabera. Estatuan jaiotako gizonen artean, % 44,6 zuzendari edo goi eta erdi mailako teknikari dira, % 41,0 langile kualifikatu edo maila baxuko ofizial eta % 10,0 oinarrizko okupazioetakoak; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 54,9 langile kualifikatu edo maila baxuko ofizial dira, % 23,6 zuzendari edo goi eta erdi mailako teknikari eta % 15,0 oinarrizko okupazioetakoak. Emakumeen kasuan, estatuan jaiotakoen artean % 53,3 zuzendari edo goi eta erdi mailako teknikari dira, % 36,6 langile kualifikatu edo maila baxuko ofizial eta % 7,0 oinarrizko okupazioetakoak; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 45,9 langile kualifikatu edo maila baxuko ofizial dira, % 28,0 oinarrizko okupazioetakoak eta % 22,2 zuzendari edo goi eta erdi mailako teknikari.
Jarduera-sektoreak
Jarduera-egituran badira aldeak jatorriaren arabera.[17] Estatuan jaiotako gizonen artean, % 62,3 zerbitzuetan ari dira, % 31,4 industrian eta % 5,7 eraikuntzan; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 59,4 zerbitzuetan ari dira, % 21,3 industrian eta % 18,4 eraikuntzan. Emakumeen kasuan, estatuan jaiotakoen artean % 86,9 zerbitzuetan ari dira, % 11,0 industrian; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 92,5 zerbitzuetan ari dira, % 6,9 industrian.
Lehen sektorea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Nekazaritza
2020ko Nekazaritza Erroldaren arabera, udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, eta guztira 2.291 hektarea nekazaritzako azalera erabilgarri (NAE) lantzen zuten[18][oh 2]. Udalerriaren azalera 53,5 km² denez, NAE lurraldearen % 42,8 da[19]. Lur-erabileraren arabera, NAEren % 86,9 lur goldagarria (1.992 ha, 38 ustiategitan), % 13 larre iraunkorrak (299 ha, 6 ustiategitan), arbolak (0,68 ha, ustiategi batean) eta norberaren kontsumorako baratzeak (0,05 ha, 2 ustiategitan)[oh 3].
Ibilgailu-parkea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Trafikoko Zuzendaritza Nagusiaren (DGT) 2025eko datuen arabera, udalerrian 13.369 gidari zeuden erroldatuta: 7.167 gizon (% 53,6) eta 6.202 emakume (% 46,4)[20]. Biztanleen % 58,7 gidatzeko gai zen.
Ibilgailu-parkea 13.679 ibilgailuk osatzen zuten: 9.788 turismo, 1.616 motozikleta, 688 furgoneta, 457 kamioi eta 205 ziklomotor[20]. Motorizazio-tasa 1.000 biztanleko 430 turismokoa zen (probintziako 2. baxuena), probintziako (512) eta Espainiako (525) batez bestekoen azpitik.
Turismoen batez besteko adina 11,9 urtekoa zen; turismoen % 12,9k 4 urte baino gutxiago zituen, eta % 6,1k 25 urte baino gehiago[20]. Erregaiari dagokionez, ibilgailuen % 49,4 diesel zen eta % 47,4 gasolinazko; 358 ibilgailu elektrifikatu zeuden (% 2,7; probintzian % 1,3). Ingurumen-bereizgarriari dagokionez, ibilgailuen % 9,7k zuen 0 edo ECO etiketa, eta % 16,7k ez zuen etiketarik[oh 4].
Geografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Udalerri mugakideak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Honako udalerri hauek ditu mugakide: Iruñea, Burlata, Uharte, Esteribar, Lizoainibar-Arriasgoiti eta Aranguren.
Demografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Eguesibarko biztanleria nahiko egonkor ibili zen 1950eko hamarkadara arte. Hortik aurrera, Iruñerri osoak izandako hazkunde demografikoak biztanleria bikoiztu egin zuen urte gutxian. Ibarraren mendebaldeko gune asko azkar batean garatu ziren, (Burlata esaterako). XX. mendearen bigarren erdian, hazkunde demografiko gehieneko kontzeju biak, ibarretik banatu ziren, eta udalerri independente bihurtu zen bata Burlata eta Iruñeko auzo Mendillorri.
1990eko hamarkadaren amaieratik aurrera, hazkundea ibarreko beste kontzeju batzuetara hedatu zen, Gorraitzera hasieran, eta 2000ko hamarkadaren bigarren erdian, Sarrigurenera. Gaur egun, Eguesibarko kontzejurik jendetsuenak horiek dira.
2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko 490 etorkin bizi ziren herrian, biztanleen % 6,92 (Nafarroako Foru Erkidegoko batezbestekoaren azpitik). Horrez gain, Eguesibar etorkin gutxien dituen Iruñerriko herria da.
| Biztanleria-piramidea 2025 Guztira: 11.330 gizon, 11.455 emakume | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Iturria: Nafarroako Estatistika Institutua / Instituto Nacional de Estadística | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jatorria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jaiolekuari dagokionez, 2025. urtean biztanleen % 21,3 udalerri berean jaioak ziren[23], probintziako batez bestekoaren (% 37,3) azpitik. Beste erkidego batzuetan jaiotakoak (EAE barne) % 13,2 dira, eta espainiar estatutik kanpo jaiotakoak % 16,4 —probintzian % 19,8—.
Biztanleria atzerritarra
Espainiar estatutik kanpo jaiotako 3.742 biztanleren artean, gehienak Amerikan jaioak dira (% 57,9)[24]. Jaiotza herrialde nagusiak Ekuador, Kolonbia, Peru dira.
Etxebizitza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]INEren 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, udalerrian 8.319 etxebizitza zeuden: 7.394 (% 88,9) nagusiak eta 925 (% 11,1) ez-nagusiak.[25] Kontsumo elektrikoaren arabera, 571 (% 6,9) noizbehinkako erabilerakoak ziren eta 178 (% 2,1) hutsik zeuden.[26] INEren estatistika esperimentalaren arabera, 2026ko maiatzean 7 etxebizitza turistiko zeuden udalerrian, guztira 39 plazarekin (5,57 plaza etxebizitzako).[27]
Tasazio-datuen arabera, 2023an udalerrian tasatutako etxebizitzen batez besteko prezioa 2.008 €/m²-koa zen (desbideratze tipikoa: 642 €/m²), eta prezio-tarte ohikoena 1.800-2.000 €/m² artekoa. Tasatutako etxebizitzen batez besteko azalera 207 m²-koa zen. 2022tik 2023ra % 6,1 igo zen (1.893 €/m²). Balio hori Nafarroako udalerrien medianaren (891 €/m²) bikoitza baino handiagoa zen.[28]
Etxebizitza multzoa
Nafarroako mapa
Erabilera-intentsitatea (kontsumo elektrikoa)
Nafarroako mapa
Guztira 7.394 etxegune zeuden, eta horietatik 1.657 (% 22,4) pertsona bakarrekoak ziren.[29]
Etxeguneak tamainaren arabera
Hezkuntza-maila
[aldatu | aldatu iturburu kodea]INEren 2024ko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, udalerrian 15 urte edo gehiagoko 16.923 biztanle zeuden. Lortutako ikasketa-mailarik altuenari dagokionez, goi-mailako ikasketak zituztenak % 56,8 ziren; bigarren hezkuntzako bigarren etapa (batxilergoa edo erdi-mailako lanbide-heziketa) zutenak % 22,6; bigarren hezkuntzako lehen etapa (DBH edo antzekoa) zutenak % 16,8; eta lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak % 3,7.[30] Goi-mailako ikasketak zituztenen proportzioa % 57,9 zen 2021ean eta % 56,8 2024an; beraz, 1,1 puntu jaitsi zen 3 urtean. Lehen hezkuntza edo gutxiago zutenena, berriz, % 4,1 izatetik % 3,7 izatera pasatu zen. Sexuaren arabera, goi-mailako ikasketak zituztenak emakumeen artean % 59,3 ziren, eta gizonen artean % 54,3; 5,0 puntuko aldea, emakumeen alde. Lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak, berriz, emakumeen % 4,3 eta gizonen % 3,2 ziren.
Xeheago, goi-mailako ikasketak zituztenen % 72,2 unibertsitate-tituludunak ziren (gradua, diplomatura, lizentziatura, masterra edo doktoretza), eta % 27,8 goi-mailako lanbide-heziketakoak. Guztira, 433 pertsonak zuten doktore-titulua. Bigarren etapakoen artean, batxilergoa zutenak % 55,1 ziren, eta erdi-mailako lanbide-heziketa zutenak % 44,9. Ikasketarik gabekoak, azkenik, 15 urte edo gehiagoko biztanleen % 0,5 ziren.[30]
| Ikasketa-maila | Guztira | % | Gizonak | % | Emakumeak | % |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Goi-mailako ikasketak | 9.618 | % 56,8 | 4.543 | % 54,3 | 5.075 | % 59,3 |
| Bigarren hezkuntzako bigarren etapa | 3.824 | % 22,6 | 2.033 | % 24,3 | 1.791 | % 20,9 |
| Bigarren hezkuntzako lehen etapa (DBH) | 2.847 | % 16,8 | 1.526 | % 18,2 | 1.321 | % 15,4 |
| Lehen hezkuntza edo gutxiago | 634 | % 3,7 | 265 | % 3,2 | 369 | % 4,3 |
| Guztira | 16.923 | % 100,0 | 8.367 | % 100,0 | 8.556 | % 100,0 |
| Urtea | Goi-mailakoak | Batx. / erdi LH | DBH | Lehen H. edo gutx. | 15 urte edo + |
|---|---|---|---|---|---|
| 2021 | % 57,9 | % 22,0 | % 16,0 | % 4,1 | 15.817 |
| 2022 | % 58,0 | % 21,7 | % 16,7 | % 3,6 | 16.102 |
| 2023 | % 57,6 | % 22,2 | % 16,6 | % 3,6 | 16.485 |
| 2024 | % 56,8 | % 22,6 | % 16,8 | % 3,7 | 16.923 |
Ikasten ari direnak
2024an, 15 urte edo gehiagoko biztanleen % 15,4 ikasten ari zen (2.605 pertsona).[31] Ikasten ari zirenetatik, % 50,9 goi-mailako ikasketetan zebilen, % 31,2 batxilergoan, % 13,4 erdi-mailako lanbide-heziketan eta % 3,1 DBHn edo antzekoetan. Sexuaren arabera, ikasten ari ziren emakumeen % 52,7 goi-mailako ikasketetan zebilen, eta gizonen % 49,1; erdi-mailako lanbide-heziketan, aldiz, gizonen % 14,5 eta emakumeen % 12,4. Adinaren arabera, 15–19 urtekoen % 92,4 ikasten ari zen, 20–24 urtekoen % 53,2 eta 25–29 urtekoen % 14,4; 30 urtetik gorakoen artean, berriz, % 3,5 baino ez.[32] 20–24 urtekoen artean, emakumeen % 56,0 ari zen goi-mailako ikasketak egiten, eta gizonen % 43,1.
Jaiolekuaren arabera
2024an, 15 urte edo gehiagoko biztanleen % 80,6 estatuan jaio zen, eta % 19,4 atzerrian.[30] Ikasketa-egiturak alde nabarmenak ditu jatorriaren arabera. Estatuan jaiotako gizonen artean, goi-mailako ikasketak zituztenak % 58,2 ziren eta lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak % 2,4; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 36,2 eta % 6,9, hurrenez hurren. Estatuan jaiotako emakumeen artean, goi-mailako ikasketak zituztenak % 64,1 ziren eta lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak % 3,4; atzerrian jaiotakoen artean, berriz, % 41,5 eta % 7,8, hurrenez hurren.
Ikasten ari zirenei dagokienez, 2024an estatuan jaiotako 15 urte edo gehiagokoen % 16,8 ari zen ikasten, eta atzerrian jaiotakoen % 9,4.[31] Ikasten ari zirenen artean, goi-mailako ikasketetan zebiltzanak % 50,0 ziren estatuan jaiotakoetan eta % 57,5 atzerrian jaiotakoetan. Konparazio hauek ez daude adinaren arabera doituta: talde bakoitzaren adin-egiturak (gazteen proportzioak, batez ere) eragin handia du emaitzan.
Politika
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Udaletxea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Nahiz eta historikoki ibarreko udaletxea Egues kontzejuan egon den, gaur egun, Eguesibarko udaletxea gaur egun Sarriguren kontzejuan dago, Eguesibarren biztanle gehien dituen kontzejua baita. Hori dela eta, 2007an alkateak udaletxe berria Sarrigurenen eraikiko zela esan zuen. Eraikinak hiru solairu izango ditu, 4.642 metro koadroko orube batean altxatuko da eta proiektua Juan Miguel Otxotorena arkitektoak egin du.
Eraikuntza lanetan 5 milioi euro gastatu ziren eta aurrikuspenen arabera, eraikitzen 15 hilabete eman zituzten.[33]
- Eguesibarko udaletxea. HELBIDEA: Garajonai kalea, 1 (Sarriguren kontzejua)
Udal hauteskundeak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]UPN alderdiko alkate ohiak Ignacio Galipentzuk bere kargua utzi behar izan zuen 2003. urtean, Gorraizko eskola bat eraikitzekoa zen orube batean Construcciones Flores enpresari hotel bat eraikitzeko baimena emateagatik, dirutan jasotako komisio baten ondoren. Azaroan epaileak epaiketa utzi eta Galipentzu funtzionario-eroskeriagatik eta prebarikazioagatik zigortu egin zuen, beste bederatzi pertsonarekin batera.
Geroa Baiko (2011ko hauteskundeetan Nafarroa Bai) Alfonso Etxeberriak alkatetza eskuratu zuen 2015eko udal hauteskundeen ondoren. 2011ko emaitzekin alderatuz, Geroa Baik emaitzak hobetu zituen eta ia indar bozkatuena izatera iritsi zen, 6 botorengatik UPN gailendu bazen ere. Alfonso Etxeberriak Euskal Herria Bilduren, Eguesibar Gara herri plataformaren eta Izquierda-Ezkerraren babesa jaso zuen.
| Eguesibarko udalbatza | |||||
| Alderdia | 2015eko maiatzaren 24a | 2011ko maiatzaren 22a | |||
| Zinegotziak | Boto kopurua | Zinegotziak | Boto kopurua | ||
| Nafar Herriaren Batasuna (UPN) | 6 / 17 |
2.556 (% 27,01) |
6 / 17 |
2.406 (% 31,18) | |
| Geroa Bai (2015) / Nafarroa Bai (NaBai) (2011) | 5 / 17 |
2.550 (% 26,95) |
4 / 17 |
1.716 (% 22,24) | |
| Euskal Herria Bildu | 2 / 17 |
1.176 (% 12,43) |
2 / 17 |
1.030 (% 13,35) | |
| Eguesibar Gara | 2 / 17 |
1.106 (% 11,69) | |||
| Nafarroako Alderdi Sozialista (PSN-PSOE)) | 1 / 17 |
800 (% 8,45) |
2 / 17 |
824 (% 10,68) | |
| Izquierda-Ezkerra | 1 / 17 |
631 (% 6,67) |
2 / 17 |
766 (% 9,93) | |
| Nafarroako Alderdi Popularra (PPN) | 0 / 17 |
401 (% 4,24) |
1 / 17 |
656 (% 8,50) | |
| Datuen iturria: 2015eko hauteskundeen emaitzak interior.es webgunean, 2011ko hauteskundeen emaitzak mir.es webgunean | |||||
Alkateak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Hauek izan dira Eguesibarko azken alkateak:
| Alkatea | Agintaldi hasiera | Agintaldi amaiera | Alderdia[34] | |
| 1979 | 1983 | Independenteak | ||
| 1983 | 1987 | Independenteak | ||
| 1987 | 1991 | Independenteak | ||
| 1991 | 1995 | Independenteak | ||
| Ignacio Gallipienzo | 1995 | 1999 | Independenteak | |
| Ignacio Gallipienzo | 1999 | 2003 | Nafar Herriaren Batasuna | |
| 2003 | 2003 a | Nafar Herriaren Batasuna | ||
| Josetxo Andia Garcia de Olaia | 2003 | 2007 | Nafar Herriaren Batasuna | |
| Josetxo Andia Garcia de Olaia | 2007 | 2011 | Nafar Herriaren Batasuna | |
| Josetxo Andia Garcia de Olaia | 2011 | 2013 b | Nafar Herriaren Batasuna | |
| Jose Alfonso Etxeberria Goñi | 2013 | 2015 | Nafarroa Bai 2011 | |
| Jose Alfonso Etxeberria Goñi[34] | 2015 | 2019 | Geroa Bai | |
| Amaia Larraya Marco[34] | 2019 | Jardunean | Navarra Suma | |
a Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
b Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
Azpiegitura
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Herria Iruñerriaren ekialdean kokatzen da, gune metropolitarreko errepide garrantzitsuenetatik gertu. Horrela, Iruñeko ekialdeko ingurabide autobideak, PA-30a alegia, udalerria zeharkatzen du Sarriguren eta Badoztain parean. Horrez gain, N-135 errepidea Zubiri parean.
Garraioa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Udalerri honetan Eskualdeko Hiri Garraioaren 5 linea daude:
Eguesibar | |||||
|
| ||||
Gainera, Conda autobus konpainiaren Otsagabia eta Iruñea bitarteko lineak geltokia dauka ibarreko hainbat kontzejutan. Lineak honako ibilbidea egiten du:
- Otsagabia - Ezkaroze - Orontze - Espartza Zaraitzu - Sartze - Gorza - Galoze - Nabaskoze - Irunberri - Artieda - Artaxo - Agoitz - Urrotz - Lizoain - Erantsus - Ibiriku - Egues - Uharte - Atarrabia - Burlata eta Iruñea
Konpainia berdinaren Orbaizeta eta Iruñea batzen dituen lineak honako ibilbidea egiten du:
- Orbaizeta - Orbara - Aribe - Garralda - Orotz-Betelu - Artzibar - Agoitz - Urrotz - Lizoainibar - Eguesibar - Uharte - Atarrabia - Burlata eta Iruñea
Hirugarren linea batek Agoitz eta Iruñea batzen ditu, hiru zerbitzu baino ez ditu eguneko, eta Agoitz eta Iruñea batzen ditu Eguesibarrekin, Urrotz eta Lizoainibar zeharkatuta.
Kultura
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jaiak eta ospakizunak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Eguesibarko hiriburuaren jatorrizko jaiak ekaineko azken asteburuan ospatzen dira. Dena den, eraikitako auzo berrietan, bestelako jaiak ere ospatzen dira. Sarrigurenen esaterako irailean eta ekainean ospatzen dira.
Kirolak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Gorraizko Golf Kluba, 18 zuloko golf zelaia.
- Olatz eta Sarriguren kontzejuetan udal-kiroldegi bana dago.
Taldeak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Egües Racing Cycling Team
- C.D. Valle de Egüés
- CB Valle de Egüés
Ondasun nabarmenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eguesibarrek hamazazpi eliza erromaniko ditu, ibarrak XII. mendean eginiko ahalegin ekonomiko handiaren adierazle. Elizek jatorrizko hainbat elementu dituzte, baina gaur egungo itxura XVI. mendetik aurreko zaharberritzearen ondorio da.
Ibarrean egindako azken eraikina Jorge Oteizaren museoa da, bertan,eskultorearen lan garrantzitsuenak biltzen dira.
- Altzuza: San Esteban eliza, Erdi Aroko jatorriko eraikina, eta Oteiza Museoa.
- Ardanatz: Ardanazko San Bizente eliza, XIII. mendearen hasieran eraikia.
- Azpa: Azpako San Martin eliza, 1200. urtean eraiki eta XVI. mendean berriztutako eraikina.
- Badoztain: San Miguel eliza, XIII. mendearen hasierako parrokia da. Elizaren ezaugarri nagusiak barrokoakdira.XVI. mendean eliza handitu eta berriztatu zen.
- Egues: San Martin eliza, XIII. mende hasierako eliza gotikoa.
- Elkano: Elkanoko parrokia, estilo gotikokoa.
- Elia: Jasokundearen eliza, XIII. mendeko eraikina.
- Erantsus: Salbatorearen eliza XIII. mendekoa.
- Gorraitz: San Esteban eliza, urtetako utzikeria dela eta, gaur egun elizaren zati bat gordetzen da bakarrik.
- Ibiriku: San Joan Batailatzailearen eliza, XIII. mendean eraiki eta 1588. urtean berriztutako eraikina.
- Olatz Txipia: San Pedro eliza, XII. mendearen amaieran eraikitzen hasi zen.
- Sagaseta: Sagasetako parrokia gotikoa.
- Sarriguren: Santa Engrazia eliza, XIII. mendearen hasierako eliza gotikoa, eta 2009an inauguratutako Santa Engrazia eliza berria. Bestalde, Eguesibarko udaletxea ere bertan dago, Sarrigurengo aintziraren alboan.
- Uztarrotz: San Bartolome eliza.
Eguesibartar ospetsuak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Manuel Egueskoa (1654-1729), apaiz eta musikagilea.
- Joakin Lizarraga (1748-1835), apaiz eta idazle euskalduna.
- Josefa "Pepita" Uritz Pi (1883-1958) Badoztaingo andereño, pedagogo eta ekintzailea.[35]
- Ignacio Orbaizeta (1923-2011), txirrindulari eta enpresaburua.
- Francisco Javier López Izkue (1956-), txirrindularia.
- Irati Gorostidi Agirretxe (1988-), artista eta zinemagilea.
- Carlos Lumbreras (2005-), futbolaria.
Bibliografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Jose Maria Jimeno Jurio (zuzendaria), Nafarroako toponimia eta mapagintza. XXXVII, Iruñea, 1996. ISBN 84-235-1510-9
- García Gainza, María Concepción (Dir.) (1985): Catálogo Monumental de Navarra, Iruñea: Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernua.
Oharrak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ 0 balioak berdintasun osoa adierazten du eta 100 balioak desberdintasun handiena; zenbat eta baxuagoa, orduan eta banaketa berdinagoa.
- ↑ INEk ustiategi baten lur guztiak ustiategia kokatuta dagoen udalerriari egozten dizkio, nahiz eta lur horietako batzuk beste udalerri batzuetan egon. Horregatik, udalerri batzuetan NAE udalerriaren azalera baino handiagoa izan daiteke.
- ↑ Ustiategi batek lur-erabilera bat baino gehiago izan ditzake; horregatik, erabilera bakoitzeko ustiategi-kopuruen batura ustiategi guztien kopurua baino handiagoa izan daiteke.
- ↑ DGTren ingurumen-etiketak ibilgailuen isurien araberakoak dira: 0 (elektrikoak eta autonomia handiko entxufagarriak), ECO (hibridoak eta gasezkoak), C (Euro 4tik aurrerako gasolina-ibilgailuak eta Euro 6ko dieselak), B (Euro 3ko gasolina-ibilgailuak eta Euro 4-5eko dieselak); zaharrenek ez dute etiketarik.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskararen Adierazle Sistema. Euskara-gaitasuna adinaren eta sexuaren arabera. EAE (eskualdeka/udalerrika), Eusko Jaurlaritza.
- ↑ «Kaleko erabilera herrialdez herrialde», Euskararen erabilera, Wikipedia.
- ↑ Euskaltzaindia, 155. araua: Nafarroako udal izendegia (PDF).
- ↑ (Gaztelaniaz) «Valores climatológicos estación Pamplona-Aeropuerto 1975-2000». Espainiako Meteorologia Agentzia.
- ↑ aemet.es, Registros históricos del observatorio del Aeropuerto de Pamplona (1975-2000)].
- ↑ aemet.es, Datos climatológicos de valores extremos (Pamplona-Aeropuerto).
- ↑ Comienza el juicio del «caso Egüés» con la declaración del ex alcalde, ABC egunkariko albistea.
- ↑ Diario de Navarra egunkaria.
- ↑ Nafarroa Foru Erkidegoko Gobernuaren Estatistika Zerbitzua.
- ↑ INE, «Indicadores de renta media y mediana» (ADRH), ADRH errenta Nafarroa.tab.
- ↑ INE, «Distribución por fuente de ingresos» (ADRH), ADRH fuente Nafarroa.tab.
- ↑ INE, «Índice de Gini y distribución de la renta P80/P20» (ADRH), ADRH gini erreferentziak.tab.
- 1 2 3 «Población de 16 y más años por sexo, lugar de nacimiento (España/extranjero) y relación con la actividad (agrupado) (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- 1 2 «Ocupados de 16 y más años por sexo y actividad económica (1 letra) (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- 1 2 «Ocupados de 16 y más años por sexo, lugar de nacimiento (España/extranjero) y ocupación (agregada) (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- ↑ «Ocupados de 16 y más años por sexo y situación profesional (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- ↑ «Ocupados de 16 y más años por sexo, lugar de nacimiento (España/extranjero) y rama de actividad (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- ↑ INE, «Explotaciones por tipo de cultivo», Nekazaritza Errolda 2020. Datuak: INE nekazaritza-azalera Nafarroa.tab (Wikimedia Commons).
- ↑ Udalerriaren azalera: Wikidata, Q1627534.
- 1 2 3 DGT, «Datos municipales general» (2025). Datuak: DGT ibilgailuak Nafarroa.tab (Wikimedia Commons).
- ↑ «Indicadores municipales - Nastat», Nafarroa.eus. 2026ko abuztuaren 3an kontsultatua.
- ↑ «Indicadores municipales - Nastat», Nafarroa.eus. 2026ko abuztuaren 3an kontsultatua.
- ↑ INE, «Población por relación entre lugar de nacimiento y de residencia» (Padroia), Jatorria Nafarroa.tab.
- ↑ INE, «Población por país de nacimiento» (Padroia), Jaioterria Nafarroa.tab.
- ↑ «Etxebizitzak udalerrika eta motaren arabera», 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), Espainiako Estatistika Institutua, 2021.
- ↑ «Etxebizitzak erabilera-intentsitatearen arabera (kontsumo elektrikoa)», 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), Espainiako Estatistika Institutua, 2021.
- ↑ «Etxebizitza turistikoak, plazak eta plazak etxebizitza turistiko bakoitzeko. Udalerriak», Etxebizitza turistikoen kopuruaren neurketa (estatistika esperimentala) (Gaztelaniaz), Espainiako Estatistika Institutua, 2026.
- ↑ Mapa interactivo de precios de la vivienda en España (Gaztelaniaz), CoHispania, 2023.
- ↑ «Etxeguneak udalerrika eta tamainaren arabera», 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), Espainiako Estatistika Institutua, 2021.
- 1 2 3 «Población de 15 y más años por sexo, lugar de nacimiento (España/extranjero) y nivel de estudios (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- 1 2 «Población de 15 y más años por sexo, lugar de nacimiento (España/extranjero) y nivel de estudios en curso (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- ↑ «Población de 15 y más años por sexo, edad (grupos quinquenales) y nivel de estudios en curso (Municipios de 500 habitantes o más)», Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Gaztelaniaz), INE.
- ↑ Los 10.700 habitantes de Egüés tendrán nuevo consistorio en Sarriguren por 5,1 millones Diario de Noticias egunkariko albistea.[Betiko hautsitako esteka]
- 1 2 3 «Base de datos de Alcaldes y Concejales:: Ministerio de Política Territorial y Función Pública ::», www.mptfp.gob.es (Gaztelaniaz). 2020ko maiatzaren 18an kontsultatua.
- ↑ Tubia, Iker (2019ko urtarrilaren 30a), «Bizitza, borrokari emana», Berria. 2019ko urtarrilaren 30ean kontsultatua.
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Eguesibarko Udalaren webgunea.
- (Gaztelaniaz) Eguesibarri buruzko informazioa, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuaren webgunean.
- Eguesibarko Egues kontzejuan dagoen San Martin kalearen ikuspegia, Google Street View zerbitzuan.
- Zuriñe VELEZ DE MENDIZABAL ETXABE: «Ibilaldiak Euskal Herritik (LXXXIII): Eguesibar»[Betiko hautsitako esteka], Euskonews Gaztea, 216. zenbakia,
| Eguesibarko kontzejuak | ||
|---|---|---|
|
Altzuza | Ardanatz | Azpa | Badoztain | Egulbati | Egues | Elkano | Elia | Erantsus | Etxalatz | Gorraitz | Ibiriku | Olatz Txipia | Sagaseta | Sarriguren | Uztarrotz | ||

