Ir al contenido

video

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  video-, vídeo, Video, vidéo, vídeó, videó, vidéo-
video
pronunciación (AFI) [biˈð̞eo]
silabación vi-de-o
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
variantes vídeo[1]
rima e.o

Etimología 1

[editar]

Del inglés video y este del latín videō ('veo').

Sustantivo masculino

[editar]

video¦plural: videos

1
Tecnología de la captación, grabación, procesamiento, almacenamiento, transmisión y reconstrucción por medios electrónicos digitales o analógicos de una secuencia de imágenes que representan escenas en movimiento.
  • Ámbito: América.
2
Video1 grabado en algún medio.
  • Ámbito: América.
3
Dispositivo capaz de reproducir o grabar señales de la televisión, DVD, TDT, otro vídeo u otro dispositivo, utiliza una videocinta extraíble que contiene una cinta magnética para grabar audio y video.
4
Parte de la señal de televisión que corresponde a la imagen.
  • Ámbito: América.
5
Variante de videoclub.
  • Ámbito: Argentina, Bolivia, Uruguay

Sustantivo femenino

[editar]

video¦plural: videos

6
Video3.
  • Ámbito: Argentina, Bolivia, Cuba, México, Panamá, Paraguay

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
video
Received Pronunciation (AFI) /ˈvɪd.i.əʊ/ Londres
General American, Standard Canadian (AFI) /ˈvɪd.i.oʊ/ EE. UU.
Texas
Connecticut
Australia (AFI) /ˈvɪd.i.əʉ/
/ˈvɪd.i.ɐʉ/ (algunos hablantes)
Nueva Zelanda (AFI) /ˈvəd.i.ɐʉ/
longitud silábica trisílaba

Etimología 1

[editar]

De la raíz vide del préstamo del latín videō ("yo veo") + -o, formado análogamente a audio.

Sustantivo

[editar]

video (irregular)¦plural: videos, videmus

1
Video, vídeo.
video
clásico (AFI) /ˈwi.de.oː/
eclesiástico (AFI) /ˈvi.de.o/
silabación vi-de-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas i.de.oː, i.de.o

Etimología 1

[editar]

Del protoitálico *wid-ē-, y este del protoindoeuropeo *uid-eh₁-.[2] Compárese el protocelta *wind-e/o- ('saber'), el sánscrito vétti ("descubrir"; "saber"), el avéstico gatha vista- ('encontrado'), el avéstico clásico vinda- ('encontrar') y el griego antiguo εἴδω (eidō, 'reconocer').[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Ver.
2
Ser testigo de, asistir a, ser contemporáneo de.
3
Ir a ver, visitar, encontrar.
4
Concebir, comprender, ver con la imaginación, penetrar.
5
Juzgar, examinar.
6
Mirar por, cuidar de.
7
Aspirar a, desear.

Descendientes

[editar]
descendientes []

Locuciones

[editar]
Locuciones con videō []

Conjugación

[editar]
Conjugación de videō, vidēre, vīdī, vīsum(segunda conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo vidēre, vīdisse
Infinitivo pasivo vidērī
Participio activo vidēns, vīsūrus
Participio pasivo videndus, vīsus
Gerundio videndī, videndō, videndum
Supino vīsum, vīsū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egovideō vidēs is, ea, idvidet nōsvidēmus vōsvidētis eī, eae, eavident
Pretérito imperfecto egovidēbam vidēbās is, ea, idvidēbat nōsvidēbāmus vōsvidēbātis eī, eae, eavidēbant
Futuro egovidēbō vidēbis is, ea, idvidēbit nōsvidēbimus vōsvidēbitis eī, eae, eavidēbunt
Pretérito perfecto egovīdī vīdistī is, ea, idvīdit nōsvīdimus vōsvīdistis eī, eae, eavīdērunt, vīdēre
Pretérito pluscuamperfecto egovīderam vīderās is, ea, idvīderat nōsvīderāmus vōsvīderātis eī, eae, eavīderant
Futuro perfecto egovīderō vīderis is, ea, idvīderit nōsvīderimus vōsvīderitis eī, eae, eavīderint
Presente pasivo egovideor vidēris, vidēre is, ea, idvidētur nōsvidēmur vōsvidēminī eī, eae, eavidentur
Pretérito imperfecto pasivo egovidēbar vidēbāris, vidēbāre is, ea, idvidēbātur nōsvidēbāmur vōsvidēbāminī eī, eae, eavidēbantur
Futuro pasivo egovidēbor vidēberis, vidēbere is, ea, idvidēbitur nōsvidēbimur vōsvidēbiminī eī, eae, eavidēbuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egovideam ut tūvideās ut is, ut ea, ut idvideat ut nōsvideāmus ut vōsvideātis ut eī, ut eae, ut eavideant
Pretérito imperfecto ut egovidērem ut tūvidērēs ut is, ut ea, ut idvidēret ut nōsvidērēmus ut vōsvidērētis ut eī, ut eae, ut eavidērent
Pretérito perfecto ut egovīderim ut tūvīderīs ut is, ut ea, ut idvīderit ut nōsvīderīmus ut vōsvīderītis ut eī, ut eae, ut eavīderint
Pretérito pluscuamperfecto ut egovīdissem ut tūvīdissēs ut is, ut ea, ut idvīdisset ut nōsvīdissēmus ut vōsvīdissētis ut eī, ut eae, ut eavīdissent
Presente pasivo ut egovidear ut tūvideāris, videāre ut is, ut ea, ut idvideātur ut nōsvideāmur ut vōsvideāminī ut eī, ut eae, ut eavideantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egovidērer ut tūvidērēris, vidērēre ut is, ut ea, ut idvidērētur ut nōsvidērēmur ut vōsvidērēminī ut eī, ut eae, ut eavidērentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)vidē (is, ea, id) (vōs)vidēte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)vidētō (is, ea, id)vidētō (vōs)vidētōte (eī, eae, ea)videntō
Presente pasivo (tū)vidēre (is, ea, id) (vōs)vidēminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)vidētor (is, ea, id)vidētor (vōs) (eī, eae, ea)videntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. [1-4] en Andorra, España, Filipinas, Guinéa Ecuatorial, Sahara Occidental
  2. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 676. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.