Ir al contenido

teneo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Teneo
teneo
clásico (AFI) /ˈte.ne.oː/
eclesiástico (AFI) /ˈte.ne.o/
silabación te-ne-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas e.ne.oː, e.ne.o

Etimología

[editar]

Del protoitálico *tenē-, y este del protoindoeuropeo *tn-eh₁- ('tener'), de *ten-.[1] Compárese el sánscrito तनोति (tanóti, "extender, tender"), el griego antiguo τείνω (teínō, "estirar"), el gótico 𐌿𐍆𐌸𐌰𐌽𐌾𐌰𐌽 (uf-þanjan, "extender") y el alemán antiguo de(n)nen ("estirar").[1]
tendō, tōlēs

Verbo transitivo e intransitivo

[editar]
1
Tener.

Conjugación

[editar]
Conjugación de teneō, tenēre, tenuī, tentum(segunda conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo tenēre, tenuisse, tetinisse
Infinitivo pasivo tenērī
Participio activo tenēns, tentūrus
Participio pasivo tenendus, tentus
Gerundio tenendī, tenendō, tenendum
Supino tentum, tentū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoteneō tenēs is, ea, idtenet nōstenēmus vōstenētis eī, eae, eatenent
Pretérito imperfecto egotenēbam tenēbās is, ea, idtenēbat nōstenēbāmus vōstenēbātis eī, eae, eatenēbant
Futuro egotenēbō tenēbis is, ea, idtenēbit nōstenēbimus vōstenēbitis eī, eae, eatenēbunt
Pretérito perfecto egotenuī, tetinī tenuistī, tetinistī is, ea, idtenuit, tetinit nōstenuimus, tetinimus vōstenuistis, tetinistis eī, eae, eatenuērunt, tetinērunt, tenuēre, tetinēre
Pretérito pluscuamperfecto egotenueram, tetineram tenuerās, tetinerās is, ea, idtenuerat, tetinerat nōstenuerāmus, tetinerāmus vōstenuerātis, tetinerātis eī, eae, eatenuerant, tetinerant
Futuro perfecto egotenuerō, tetinerō tenueris, tetineris is, ea, idtenuerit, tetinerit nōstenuerimus, tetinerimus vōstenueritis, tetineritis eī, eae, eatenuerint, tetinerint
Presente pasivo egoteneor tenēris, tenēre is, ea, idtenētur nōstenēmur vōstenēminī eī, eae, eatenentur
Pretérito imperfecto pasivo egotenēbar tenēbāris, tenēbāre is, ea, idtenēbātur nōstenēbāmur vōstenēbāminī eī, eae, eatenēbantur
Futuro pasivo egotenēbor tenēberis, tenēbere is, ea, idtenēbitur nōstenēbimur vōstenēbiminī eī, eae, eatenēbuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoteneam ut tūteneās ut is, ut ea, ut idteneat ut nōsteneāmus ut vōsteneātis ut eī, ut eae, ut eateneant
Pretérito imperfecto ut egotenērem ut tūtenērēs ut is, ut ea, ut idtenēret ut nōstenērēmus ut vōstenērētis ut eī, ut eae, ut eatenērent
Pretérito perfecto ut egotenuerim, tetinerim ut tūtenuerīs, tetinerīs ut is, ut ea, ut idtenuerit, tetinerit ut nōstenuerīmus, tetinerīmus ut vōstenuerītis, tetinerītis ut eī, ut eae, ut eatenuerint, tetinerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egotenuissem, tetinissem ut tūtenuissēs, tetinissēs ut is, ut ea, ut idtenuisset, tetinisset ut nōstenuissēmus, tetinissēmus ut vōstenuissētis, tetinissētis ut eī, ut eae, ut eatenuissent, tetinissent
Presente pasivo ut egotenear ut tūteneāris, teneāre ut is, ut ea, ut idteneātur ut nōsteneāmur ut vōsteneāminī ut eī, ut eae, ut eateneantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egotenērer ut tūtenērēris, tenērēre ut is, ut ea, ut idtenērētur ut nōstenērēmur ut vōstenērēminī ut eī, ut eae, ut eatenērentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)tenē (is, ea, id) (vōs)tenēte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)tenētō (is, ea, id)tenētō (vōs)tenētōte (eī, eae, ea)tenentō
Presente pasivo (tū)tenēre (is, ea, id) (vōs)tenēminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)tenētor (is, ea, id)tenētor (vōs) (eī, eae, ea)tenentor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 612-3. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.