sino
Apariencia
| Este lema en este idioma es ampliable. Retira este aviso si la mayor parte de las acepciones ya están incluidas. |
| sino | |
| pronunciación (AFI) | [ˈsino] |
| silabación | si-no |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | i.no |
Etimología 1
[editar]Conjunción adversativa
[editar]- 1
- Si aparece en preguntas o precedido de negación expletiva, indica que una única persona cumple con lo expresado.
- 2
- Después de una expresión negativa, introduce una positiva.
- 3
- Relacionado con una negación, expresa una excepción.
Locuciones
[editar]- sino también: expresa una adición de otro argumento. Se usa con la locución adverbial no sólo.
Traducciones
[editar]Etimología 2
[editar]Del latín signum ("señal celeste, constelación").
Sustantivo masculino
[editar]sino ¦ plural: sinos
Locuciones
[editar]Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
| sino | |
| clásico (AFI) | /ˈsi.noː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈsi.no/ |
| silabación | si-nō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | i.no, i.noː |
Etimología
[editar]Del protoitálico *sine/o-, y este del protoindoeuropeo *tḱei-/tḱi- ("construir").[1] Compárese el sánscrito kṣáyat ("vivir"), el avéstico gatha šaēitī ([3.pers.sg.] "vivir") y el griego antiguo κτίζειν (ktídzein) ("fundar", "construir").[1]
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de sinō, sinere, sīvī, situm (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | sinere, sīvisse, siisse | |||||
| Infinitivo pasivo | sinī | |||||
| Participio activo | sinēns, sitūrus | |||||
| Participio pasivo | sinendus, situs | |||||
| Gerundio | sinendī, sinendō, sinendum | |||||
| Supino | situm, sitū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego sinō | tū sinis | is, ea, id sinit | nōs sinimus | vōs sinitis | eī, eae, ea sinunt |
| Pretérito imperfecto | ego sinēbam | tū sinēbās | is, ea, id sinēbat | nōs sinēbāmus | vōs sinēbātis | eī, eae, ea sinēbant |
| Futuro | ego sinam | tū sinēs | is, ea, id sinēt | nōs sinēmus | vōs sinētis | eī, eae, ea sinent |
| Pretérito perfecto | ego sīvī, siī | tū sīvistī, siistī | is, ea, id sīvit, siit | nōs sīvimus, siimus | vōs sīvistis, siistis | eī, eae, ea sīvērunt, siērunt, sīvēre, siēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego sīveram, sieram | tū sīverās, sierās | is, ea, id sīverat, sierat | nōs sīverāmus, sierāmus | vōs sīverātis, sierātis | eī, eae, ea sīverant, sierant |
| Futuro perfecto | ego sīverō, sierō | tū sīveris, sieris | is, ea, id sīverit, sierit | nōs sīverimus, sierimus | vōs sīveritis, sieritis | eī, eae, ea sīverint, sierint |
| Presente pasivo | ego sinor | tū sineris, sinere | is, ea, id sinitur | nōs sinimur | vōs siniminī | eī, eae, ea sinuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego sinēbar | tū sinēbāris, sinēbāre | is, ea, id sinēbātur | nōs sinēbāmur | vōs sinēbāminī | eī, eae, ea sinēbantur |
| Futuro pasivo | ego sinar | tū sinēris, sinēre | is, ea, id sinētur | nōs sinēmur | vōs sinēminī | eī, eae, ea sinentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego sinam | ut tū sinās | ut is, ut ea, ut id sinat | ut nōs sināmus | ut vōs sinātis | ut eī, ut eae, ut ea sinant |
| Pretérito imperfecto | ut ego sinerem | ut tū sinerēs | ut is, ut ea, ut id sineret | ut nōs sinerēmus | ut vōs sinerētis | ut eī, ut eae, ut ea sinerent |
| Pretérito perfecto | ut ego sīverim, sierim | ut tū sīverīs, sierīs | ut is, ut ea, ut id sīverit, sierit | ut nōs sīverīmus, sierīmus | ut vōs sīverītis, sierītis | ut eī, ut eae, ut ea sīverint, sierint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego sīvissem, siissem | ut tū sīvissēs, siissēs | ut is, ut ea, ut id sīvisset, siisset | ut nōs sīvissēmus, siissēmus | ut vōs sīvissētis, siissētis | ut eī, ut eae, ut ea sīvissent, siissent |
| Presente pasivo | ut ego sinar | ut tū sināris, sināre | ut is, ut ea, ut id sinātur | ut nōs sināmur | ut vōs sināminī | ut eī, ut eae, ut ea sinantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego sinerer | ut tū sinerēris, sinerēre | ut is, ut ea, ut id sinerētur | ut nōs sinerēmur | ut vōs sinerēminī | ut eī, ut eae, ut ea sinerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) sine | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) sinite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) sinitō | (is, ea, id) sinitō | ― ― | (vōs) sinitōte | (eī, eae, ea) sinuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) sinere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) siniminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) sinitor | (is, ea, id) sinitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) sinuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 568. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:i.no
- ES:Palabras formadas por composición
- ES:Conjunciones adversativas
- ES:Conjunciones
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Términos anticuados
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:i.no
- LA:Rimas:i.noː
- LA:Palabras provenientes del protoitálico
- LA:Verbos transitivos
- LA:Verbos
- LA:Verbos de la tercera conjugación
- LA:Verbos regulares