Ir al contenido

pulso

De Wikcionario, el diccionario libre
pulso
pronunciación (AFI) [ˈpulso]
silabación pul-so
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ul.so

Etimología

[editar]

Del latín pulsus.

Sustantivo masculino

[editar]

pulso¦plural: pulsos

1 Fisiología
Latido intermitente de las arterias, que se siente en varias partes del cuerpo y especialmente en la muñeca.[1]
2 Anatomía
Parte de la muñeca donde se siente el latido de la arteria.[1]
3
Seguridad o firmeza en la mano para ejecutar una acción con acierto; como jugar la espada, escribir, etc.[1]
4
Tiento o cuidado en un negocio.[1]
5 Juegos
Pulseada (competencia de fuerza).
  • Ámbito: Costa Rica

Locuciones

[editar]

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
pulsō
clásico (AFI) [ˈpʊl.soː]

Etimología

[editar]

De pellō, -ere ('impulsar') y el sufijo sō, -sāre.[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Echar.
2
Empujar, impulsar.
3
Golpear, pegar, batir, pulsar.
4
Tocar.
  • Uso: literario
5 Derecho
Acusar, perseguir.

Conjugación

[editar]
Conjugación de pulsō, pulsāre, pulsāvī, pulsātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo pulsāre, pulsāvisse
Infinitivo pasivo pulsārī
Participio activo pulsāns, pulsātūrus
Participio pasivo pulsandus, pulsātus
Gerundio pulsandī, pulsandō, pulsandum
Supino pulsātum, pulsātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egopulsō pulsās is, ea, idpulsat nōspulsāmus vōspulsātis eī, eae, eapulsant
Pretérito imperfecto egopulsābam pulsābās is, ea, idpulsābat nōspulsābāmus vōspulsābātis eī, eae, eapulsābant
Futuro egopulsābō pulsābis is, ea, idpulsābit nōspulsābimus vōspulsābitis eī, eae, eapulsābunt
Pretérito perfecto egopulsāvī pulsāvistī is, ea, idpulsāvit nōspulsāvimus vōspulsāvistis eī, eae, eapulsāvērunt, pulsāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egopulsāveram pulsāverās is, ea, idpulsāverat nōspulsāverāmus vōspulsāverātis eī, eae, eapulsāverant
Futuro perfecto egopulsāverō pulsāveris is, ea, idpulsāverit nōspulsāverimus vōspulsāveritis eī, eae, eapulsāverint
Presente pasivo egopulsor pulsāris, pulsāre is, ea, idpulsātur nōspulsāmur vōspulsāminī eī, eae, eapulsantur
Pretérito imperfecto pasivo egopulsābar pulsābāris, pulsābāre is, ea, idpulsābātur nōspulsābāmur vōspulsābāminī eī, eae, eapulsābantur
Futuro pasivo egopulsābor pulsāberis, pulsābere is, ea, idpulsābitur nōspulsābimur vōspulsābiminī eī, eae, eapulsābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egopulsem ut tūpulsēs ut is, ut ea, ut idpulset ut nōspulsēmus ut vōspulsētis ut eī, ut eae, ut eapulsent
Pretérito imperfecto ut egopulsārem ut tūpulsārēs ut is, ut ea, ut idpulsāret ut nōspulsārēmus ut vōspulsārētis ut eī, ut eae, ut eapulsārent
Pretérito perfecto ut egopulsāverim ut tūpulsāverīs ut is, ut ea, ut idpulsāverit ut nōspulsāverīmus ut vōspulsāverītis ut eī, ut eae, ut eapulsāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egopulsāvissem ut tūpulsāvissēs ut is, ut ea, ut idpulsāvisset ut nōspulsāvissēmus ut vōspulsāvissētis ut eī, ut eae, ut eapulsāvissent
Presente pasivo ut egopulser ut tūpulsēris, pulsēre ut is, ut ea, ut idpulsētur ut nōspulsēmur ut vōspulsēminī ut eī, ut eae, ut eapulsentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egopulsārer ut tūpulsārēris, pulsārēre ut is, ut ea, ut idpulsārētur ut nōspulsārēmur ut vōspulsārēminī ut eī, ut eae, ut eapulsārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)pulsā (is, ea, id) (vōs)pulsāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)pulsātō (is, ea, id)pulsātō (vōs)pulsātōte (eī, eae, ea)pulsantō
Presente pasivo (tū)pulsāre (is, ea, id) (vōs)pulsāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)pulsātor (is, ea, id)pulsātor (vōs) (eī, eae, ea)pulsantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 «pulso» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 846. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
  2. Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.