parar
Apariencia
| parar | |
| pronunciación (AFI) | [paˈɾaɾ] |
| silabación | pa-rar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín parāre ('preparar').
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Detener; evitar el avance, el movimiento o la acción de algo o de alguien.
- 2
- Poner de pie, sobre los pies (y no sentado o acostado).
- Ámbito: América, Murcia.
- Uso: se emplea también como pronominal: pararse.
- 3
- Prevenir o preparar.[1]
- Uso: poco usado.
- 4
- Arriesgar dinero u otra cosa de valor a una suerte del juego.[1]
- 5
- Hablando de los perros de caza, mostrarla, suspendiéndose al verla o descubrirla, o con alguna otra señal.[1]
- 6
- Poner a alguien en estado diferente del que tenía.[1]
- Uso: se emplea también como pronominal: pararse.
- 7 Esgrima
- Quitar con la espada el golpe del contrario.[1]
- Relacionado: quite.
- 8 Fútbol
- Detener o empujar el balón un portero o arquero, evitando que la pelota entre en su arco o portería.
- Relacionado: parada.
- 9
- Adornar, componer o ataviar una cosa.[1]
- Uso: anticuado.
- 10
- Ordenar, mandar, disponer.[1]
- Uso: anticuado.
Verbo intransitivo
[editar]- 11
- Cesar en el movimiento o en la acción; no pasar adelante en ella; dejar de hacer algo.[1]
- Uso: se emplea también como pronominal: pararse.
- 12
- Hacer huelga o paro; negarse a trabajar en señal de protesta o para defender ciertos derechos laborales.
- Ámbito: Argentina, Colombia.
- 13
- Ir a dar a un término o llegar al fin.[1]
- 14
- Recaer, venir a estar en dominio o propiedad de alguna cosa, después de otros dueños que la han poseído o por los cuales ha pasado.[1]
- 15
- Reducirse o convertirse una cosa en otra distinta de la que se juzgaba o esperaba.[1]
- Uso: poco usado.
- 16
- Habitar, hospedarse.[1]
- 17
- Quedarse o permanecer en un lugar durante algún tiempo.
- Uso: generalmente se emplea en negativo.
- 18
- Consolidar un estatus socioeconómico cómodo.
Locuciones
[editar]Locuciones con «parar» [▲▼]
- dónde va a parar: exclamación para indicar la superioridad de algo en comparación con otra cosa.
- dónde vamos a parar, dónde iremos a parar: expresión para indicar rechazo ante una nueva situación o comportamiento.
- no parar: estar en constante movimiento o actividad.
- parar bolas (a alguien o a algo)
- parar el carro o parar los carros
- parar la olla
- parar los pies a alguien
- parar mal: tratar mal, poner en mal estado, maltratar, malparar
- pare de contar: expresión para terminar una narración o enumeración, indicando abundancia de elementos similares a los ya mencionados.
- sin parar: De manera casi inmediata, prontamente, sin tardar, sin detenerse.
Conjugación
[editar]Conjugación de parar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | parar | haber parado | |||||
| Gerundio | parando | habiendo parado | |||||
| Participio | parado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo paro | tú paras | vos parás | él, ella, usted para | nosotros paramos | vosotros paráis | ustedes, ellos paran |
| Pretérito imperfecto | yo paraba | tú parabas | vos parabas | él, ella, usted paraba | nosotros parábamos | vosotros parabais | ustedes, ellos paraban |
| Pretérito perfecto | yo paré | tú paraste | vos paraste | él, ella, usted paró | nosotros paramos | vosotros parasteis | ustedes, ellos pararon |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había parado | tú habías parado | vos habías parado | él, ella, usted había parado | nosotros habíamos parado | vosotros habíais parado | ustedes, ellos habían parado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he parado | tú has parado | vos has parado | él, ella, usted ha parado | nosotros hemos parado | vosotros habéis parado | ustedes, ellos han parado |
| Futuro | yo pararé | tú pararás | vos pararás | él, ella, usted parará | nosotros pararemos | vosotros pararéis | ustedes, ellos pararán |
| Futuro compuesto | yo habré parado | tú habrás parado | vos habrás parado | él, ella, usted habrá parado | nosotros habremos parado | vosotros habréis parado | ustedes, ellos habrán parado |
| Pretérito anterior† | yo hube parado | tú hubiste parado | vos hubiste parado | él, ella, usted hubo parado | nosotros hubimos parado | vosotros hubisteis parado | ustedes, ellos hubieron parado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo pararía | tú pararías | vos pararías | él, ella, usted pararía | nosotros pararíamos | vosotros pararíais | ustedes, ellos pararían |
| Condicional compuesto | yo habría parado | tú habrías parado | vos habrías parado | él, ella, usted habría parado | nosotros habríamos parado | vosotros habríais parado | ustedes, ellos habrían parado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo pare | que tú pares | que vos pares, parés | que él, que ella, que usted pare | que nosotros paremos | que vosotros paréis | que ustedes, que ellos paren |
| Pretérito imperfecto | que yo parara, parase | que tú pararas, parases | que vos pararas, parases | que él, que ella, que usted parara, parase | que nosotros paráramos, parásemos | que vosotros pararais, paraseis | que ustedes, que ellos pararan, parasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya parado | que tú hayas parado | que vos hayas parado | que él, que ella, que usted haya parado | que nosotros hayamos parado | que vosotros hayáis parado | que ustedes, que ellos hayan parado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera parado, hubiese parado | que tú hubieras parado, hubieses parado | que vos hubieras parado, hubieses parado | que él, que ella, que usted hubiera parado, hubiese parado | que nosotros hubiéramos parado, hubiésemos parado | que vosotros hubierais parado, hubieseis parado | que ustedes, que ellos hubieran parado, hubiesen parado |
| Futuro† | que yo parare | que tú parares | que vos parares | que él, que ella, que usted parare | que nosotros paráremos | que vosotros parareis | que ustedes, que ellos pararen |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere parado | que tú hubieres parado | que vos hubieres parado | que él, que ella, que usted hubiere parado | que nosotros hubiéremos parado | que vosotros hubiereis parado | que ustedes, que ellos hubieren parado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) para | (vos) pará | (usted) pare | (nosotros) paremos | (vosotros) parad | (ustedes) paren |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Información adicional
[editar]Traducciones
[editar]Etimología 2
[editar]de parar, arriesgar dinero u otra cosa de valor a una suerte del juego.[1]
Sustantivo masculino
[editar]parar ¦ plural: parares
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
Gallego
[editar]| parar | |
| pronunciación (AFI) | [paˈɾaɾ] |
| silabación | pa-rar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de parar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | parar | ter parado | ||||
| Gerundio | parando | tendo parado | ||||
| Participio | parado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu parar | por . ti parares | por . ele, por . ela, por . vostede parar | por . nós pararmos | por . vós parardes | por . vostedes, por . eles, por . elas pararen |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter parado | por . ti teres parado | por . ele, por . ela, por . vostede ter parado | por . nós termos parado | por . vós terdes parado | por . vostedes, por . eles, por . elas teren parado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu paro | ti paras | el, el, vostede para | nós paramos | vós parades | vostedes, eles, elas paran |
| Pretérito imperfecto | eu paraba | ti parabas | el, el, vostede paraba | nós parabamos | vós parabades | vostedes, eles, elas paraban |
| Pretérito perfecto | eu parei | ti paraches | el, el, vostede parou | nós paramos | vós parastes | vostedes, eles, elas pararon |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu parara | ti pararas | el, el, vostede parara | nós pararamos | vós pararades | vostedes, eles, elas pararan |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño parado | ti tes parado | el, el, vostede ten parado | nós temos parado | vós tendes parado | vostedes, eles, elas teñen parado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña parado | ti tiñas parado | el, el, vostede tiña parado | nós tiñamos parado | vós tiñades parado | vostedes, eles, elas tiñan parado |
| Futuro | eu pararei | ti pararás | el, el, vostede parará | nós pararemos | vós pararedes | vostedes, eles, elas pararán |
| Futuro compuesto | eu terei parado | ti terás parado | el, el, vostede terá parado | nós teremos parado | vós teredes parado | vostedes, eles, elas terán parado |
| Pretérito anterior† | eu tiven parado | ti tiveches parado | el, el, vostede tivo parado | nós tivemos parado | vós tivestes parado | vostedes, eles, elas tiveron parado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu pararía | ti pararías | el, el, vostede pararía | nós parariamos | vós parariades | vostedes, eles, elas pararían |
| Condicional compuesto | eu tería parado | ti terías parado | el, el, vostede tería parado | nós teriamos parado | vós teriades parado | vostedes, eles, elas terían parado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu pare | que ti pares | que ele, que ela, que vostede pare | que nós paremos | que vós paredes | que vostedes, que eles, que elas paren |
| Pretérito imperfecto | que eu parase | que ti parases | que ele, que ela, que vostede parase | que nós parásemos | que vós parásedes | que vostedes, que eles, que elas parasen |
| Pretérito perfecto | que eu teña parado | que ti teñas parado | que ele, que ela, que vostede teña parado | que nós teñamos parado | que vós teñades parado | que vostedes, que eles, que elas teñan parado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese parado | que ti tiveses parado | que ele, que ela, que vostede tivese parado | que nós tivésemos parado | que vós tivésedes parado | que vostedes, que eles, que elas tivesen parado |
| Futuro† | que eu parar | que ti parares | que ele, que ela, que vostede parar | que nós pararmos | que vós parardes | que vostedes, que eles, que elas pararen |
| Futuro compuesto† | que eu tiver parado | que ti tiveres parado | que ele, que ela, que vostede tiver parado | que nós tivermos parado | que vós tiverdes parado | que vostedes, que eles, que elas tiveren parado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) para | (vostede) pare | (nós) paremos | (vós) parade | (vostedes) paren |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 «parar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 761. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
- ↑ «parar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
- ↑ «parar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:América
- ES:Murcia
- ES:Términos infrecuentes
- ES:Esgrima
- ES:Fútbol
- ES:Términos anticuados
- ES:Verbos intransitivos
- ES:Argentina
- ES:Colombia
- ES:Cuba
- ES:Perú
- ES:Uruguay
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Verbos intransitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos regulares
- GL:Verbos del paradigma amar
- GL:Verbos de la primera conjugación