Ir al contenido

no

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  NO, No, ņo, ŋo, ŋó, , , , , , , nọ, nỏ, nố, nớ, nồ, nờ, nỗ, nộ, nổ, nỡ, nợ, nở, ño, ñö, , , , , -'ñö, no-, No., no., n.o, .no

Parte de la Lista Swadesh.

no
pronunciación (AFI) [ˈno]
silabación no
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
homófonos
rima o

Etimología 1

[editar]

Del latín nōn ('no').

Adverbio de negación

[editar]
1
Adverbio de negación, respondiendo a una pregunta.
  • Ejemplo: -No.
  • Antónimo:
2
Adverbio de negación, negando la frase o expresión que sigue.
  • Ejemplo: -No vengo.
3
Adverbio de negación, que niega la existencia o realidad del concepto expresado por el adjetivo o sustantivo al que antecede.
  • Ejemplo: La no existencia del Yeti, es una suposición fundada.
4
Adverbio de negación necesario al comienzo de las frases con nada, nadie, nunca, y otras negaciones después del verbo.
  • Ejemplo: Nada sé. No sé nada.
  • Ejemplo: Nadie vino. No vino nadie.
  • Ejemplo: Nunca vino. No vino nunca.
5
Adverbio de negación, usado en frases interrogativas cuando se espera una respuesta positiva.
  • Ejemplo: ¿Que no venía hoy?
6
Adverbio de negación expletivo, que en comparaciones no niega, sino que refuerza la contraposición de las ideas.
  • Uso: expletivo
  • Ejemplo: Mejor caminar un poco, que no quedarnos esperando aquí.
7
Manera irónica y sarcástica para responder una pregunta tonta por tratarse de algo obvio.
  • Uso: irónico
  • Ejemplo: —¿Está enyesando con yeso? —¡No, con leche de burra! (Roberto Gómez Bolaños, "Los Yeseros" —El Chavo del Ocho—).

Sustantivo masculino

[editar]

no (irregular)¦plural: noes

8
Negación o negativa.
  • Ejemplo: Recibir un no por respuesta.
  • Antónimo:

Interjección

[editar]
9
Para terminar una pregunta confirmatoria.
10
Para expresar frustración, decepción o enojo.
  • Ejemplo: 

    ¡No! ¡No! ¡No! ¡Estamos en la B! ¡Estamos en la B!Tano Pasman. Reacciones de un hombre pacífico (video resubidoo). 22 jun 2011.

11
Siendo espectador de una disputa, se usa para reforzar una diatriba que pone en ridículo a una o varias personas.

Locuciones

[editar]

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
no
pronunciación (AFI) [ˈno]
silabación no
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima o

Forma flexiva

[editar]

Contracción

[editar]
1
Contracción de la preposición en y el artículo lo: en el.

Castellano antiguo

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.
no
central (AFI) [ˈno]
valenciano (AFI) [ˈno]
baleárico (AFI) [ˈno]
acentuación aguda
longitud silábica monosílaba

Etimología 1

[editar]

Del catalán antiguo no ('no').[1]

Adverbio de negación

[editar]
1
No.

Interjección

[editar]
2
No.

Catalán antiguo

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.[2]
no
pronunciación (AFI) [no]
longitud silábica monosílaba
rima o

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Abreviación

[editar]
1
Numero.

Friulano

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Interjección

[editar]
1
No.[3]

Galaicoportugués

[editar]
no
pronunciación falta agregar
variantes eno

Forma flexiva

[editar]

Contracción

[editar]
1
Contracción de la preposición en y el artículo o.[4]

Gallego

[editar]
no
pronunciación (AFI) [nʊ]
silabación no
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima o

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre

[editar]
1
Lo.

Declinación

[editar]

Forma flexiva

[editar]

Contracción

[editar]
1
Contracción de la preposición en y el artículo o: en el.
  • Ejemplo: 

    Gracias si o mozo que axuda ós pais no traballo. Gracias al joven que ayuda a sus padres en el trabajo.

no
Received Pronunciation (AFI) /nəʊ/ Londres
Londres
General American, Standard Canadian (AFI) /noʊ/ California
California
Texas
Nueva Jersey
Australia (AFI) /nəʉ/
Nueva Zelanda (AFI) /nɐʉ/
longitud silábica monosílaba

Etimología 1

[editar]

Del inglés medio no, noo, na y este del inglés antiguo nān y este del protogermánico *nainaz.

Adjetivo indeterminado

[editar]
1
Ningún, ninguno.

Etimología 2

[editar]

Del inglés medio no, na y este del inglés antiguo , y este del protogermánico *nai.

Adverbio

[editar]

no (sin comparativo ni superlativo)

1
No.
no
pronunciación (AFI) /ˈno/
silabación no
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima o

Etimología 1

[editar]

Del latín nōn ('no').

Adverbio de negación

[editar]
1
No.

Interjección

[editar]
2
No.

Locuciones

[editar]
locuciones []

Judeoespañol

[editar]
no
pronunciación falta agregar
grafías alternativas נו

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.[5][6]

Interjección

[editar]
2
No.
  • Antónimo: si

Ladino

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.
no
clásico (AFI) /ˈno/
eclesiástico (AFI) /ˈno/
silabación no
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima o

Etimología 1

[editar]

Del protoitálico *(s)nāje-/*(s)nājo-, y este del protoindoeuropeo(ie/o-) ("nadar", "flotar").[7] Compárese el irlandés antiguo snaïd ('nadar'), el sánscrito snātas ("bañar", "lavar"), el griego antiguo νήχω (nḗkʰō) y νέω (néō) (ambos "nadar") y el tocario B nāsk ("bañarse"); relacionado con nāvis.[7]

Verbo intransitivo

[editar]
1
Nadar.
2
Flotar; ser llevado sobre la superficie del agua.
  • Uso: dícese de cosas
3
Navegar.
4
Volar.
  • Uso: dícese del vuelo de las aves
5
Dícese de los ojos, cuando no se puede enfocar la vista, cuando la vista está turbia.

Conjugación

[editar]
Conjugación de nō, nāre, nāvī, ―(primera conjugación, defectivo, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo nāre, nāvisse
Infinitivo pasivo
Participio activo nāns
Participio pasivo
Gerundio nandī, nandō, nandum
Supino
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente ego nās is, ea, idnat nōsnāmus vōsnātis eī, eae, eanant
Pretérito imperfecto egonābam nābās is, ea, idnābat nōsnābāmus vōsnābātis eī, eae, eanābant
Futuro egonābō nābis is, ea, idnābit nōsnābimus vōsnābitis eī, eae, eanābunt
Pretérito perfecto egonāvī nāvistī is, ea, idnāvit nōsnāvimus vōsnāvistis eī, eae, eanāvērunt, nāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egonāveram nāverās is, ea, idnāverat nōsnāverāmus vōsnāverātis eī, eae, eanāverant
Futuro perfecto egonāverō nāveris is, ea, idnāverit nōsnāverimus vōsnāveritis eī, eae, eanāverint
Presente pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Pretérito imperfecto pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Futuro pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egonem ut tūnēs ut is, ut ea, ut idnet ut nōsnēmus ut vōsnētis ut eī, ut eae, ut eanent
Pretérito imperfecto ut egonārem ut tūnārēs ut is, ut ea, ut idnāret ut nōsnārēmus ut vōsnārētis ut eī, ut eae, ut eanārent
Pretérito perfecto ut egonāverim ut tūnāverīs ut is, ut ea, ut idnāverit ut nōsnāverīmus ut vōsnāverītis ut eī, ut eae, ut eanāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egonāvissem ut tūnāvissēs ut is, ut ea, ut idnāvisset ut nōsnāvissēmus ut vōsnāvissētis ut eī, ut eae, ut eanāvissent
Presente pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Pretérito imperfecto pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū) (is, ea, id) (vōs)nāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)nātō (is, ea, id)nātō (vōs)nātōte (eī, eae, ea)nantō
Presente pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas

Lingua franca nova

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.
no
pronunciación (AFI) [nu]

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre

[editar]
1
Lo.

Forma flexiva

[editar]

Contracción

[editar]
1
Contracción de la preposición en y el artículo o: en el.

Provenzal antiguo

[editar]
no
pronunciación falta agregar
variantes non

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Interjección

[editar]
1
No.[8]
  • Antónimo: oc

Rumano

[editar]
no
pronunciación (AFI) / no /
silabación no
longitud silábica monosílaba
grafías alternativas но

Etimología 1

[editar]

Del húngaro na.[9]

Interjección

[editar]
1
Bien.

Siciliano

[editar]
no
pronunciación (AFI) [ˈnɔ]

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Interjección

[editar]
1
No.

Tsotsil

[editar]
no
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo

[editar]
1
Hilo.

Valón

[editar]
no
pronunciación (AFI) [nɔ(ː)]
pronunciación (AFI) [nɔ̃]

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo masculino

[editar]
Singular Plural
no nos
1
Nombre.

Véneto

[editar]
no
pronunciación (AFI) [no]

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio de negación

[editar]
1
No.

Referencias y notas

[editar]
  1. «no» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  2. «no» en Vocabulari de la llengua catalana medieval. Editorial: IEC.
  3. «no» en Vocabolari Furlan. Editorial: Societât Filologjiche Furlane. 2010.
  4. «no» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  5. «no» en Trezoro de la Lengua Djudeoespanyola (ladino). Editorial: Folkmasa.
  6. «no» en Diksionario de Ladinokomunita. Editorial: Ladinokomunita.
  7. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 411. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
  8. «no» en Dictionnaire de la Langue des Troubadours. M. Raynouard. 1844.
  9. «no» en DEX online.