Ir al contenido

kalla

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  kala, Kala, kala-, kála, kalā, Kalā, kālā, kāḷa, kāla, kala', källa
kalla
pronunciación (AFI) [ˈka.lːa]

Etimología 1

[editar]

Del nórdico antiguo kalla y este del protogermánico *kallojanan, en última instancia del protoindoeuropeo *gal-. Compárese el inglés call.

Verbo transitivo

[editar]
1
Llamar, nombrar, denominar, designar.
  • Ejemplo: 

    I nuläget har man vad som kallas insynsråd som inte alls har vare sig samma ansvar eller inflytande. Por el momento existe el llamado consejo asesor, que no tiene la responsabilidad ni la infuencia.«”Hon hade bestämt sig – Nordström skulle bort”». 27 may 2010.

2
Llamar, convocar.

Conjugación

[editar]
Declinación de kallatipo: débil, regular []
Formas no personales
Activo Pasivo
Infinitivo kalla pas. sg.kallas
Participio pretérito part. pret.kallad
Participio presente part. pres.kallande
Supino sup.kallat pas. sg.kallats
Formas personales
Activo singular Activo plural Pasivo singular Pasivo plural
Presente indicativo act. sg.kallar act. pl.kalla pas. sg.kallas pas. pl.kallas
Pretérito indicativo act. sg.kallade act. pl.kallade pas. sg.kallades pas. pl.kallades
Presente subjuntivo act.kalle pas.kalles
Pretérito subjuntivo act.kallade pas.kallades
Imperativo act. sg.kalla act. pl.kallen pas. sg.kallas pas. pl.kallens

Referencias y notas

[editar]