ir
| ir | |
| pronunciación (AFI) | [ˈiɾ] |
| silabación | ir |
| acentuación | monosílaba |
| longitud silábica | monosílaba |
| rima | iɾ |
Etimología 1
[editar]Se documenta por primera vez en 1140. Del castellano antiguo ir ('ir'), y este del latín eo, en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-. El presente de los tres modos es supletorio, y procede del latín vadere, al haberse perdido en romance las formas correspondientes del latín ire. El indefinido de indicativo y el imperfecto y futuro de subjuntivo son supletorios, procediendo del latín sum o bien del latín fugio.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Desplazarse de un lugar a otro.
- Ejemplo:
Yendo, pues, caminando nuestro flamante aventurero, iba hablando consigo mesmo y diciendo.Miguel de Cervantes Saavedra. El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha. Parte 1, capítulo II. 1605.
- Ejemplo:
- 2
- En particular, trasladarse hacia una posición más distante con respecto de quien habla.
- Antónimo: venir.
- 3
- Por extensión, dicho de un camino, extenderse hasta un lugar más distante con respecto de quien habla.
- 4
- Por extensión, extenderse algo de un punto a otro en el espacio o el tiempo.
- 5
- Por extensión, distinguirse una cosa de otra.
- 6
- Ir1 de un lugar a otro y volver al inicial repetidamente.
- Sinónimo: deambular.
- 7
- Combinar o armonizar el aspecto o diseño de una cosa con otra.
- 8
- Desarrollar una acción cualquiera.
- Uso: anticuado.
- 9
- Desempeñar correctamente un aparato la función para la que se está diseñado.
- 10
- Abocarse expresamente a ganar una mano de un juego.
- 11
- Desarrollarse una acción de manera continuada (con el gerundio del verbo que expresa aquella).
- 12
- Experimentar o haber experimentado una determinada acción o situación (con el participio del verbo que expresa aquella).
Verbo auxiliar
[editar]- 13
- (ir a) Úsase para construir la forma perifrástica del futuro.
- Ejemplo:
Pero viendo luego que se lo llevaban a la cárcel, dijo... lo que voy a repetir, aunque verdaderamente mejor sería para callado.Pedro Antonio de Alarcón. El sombrero de tres picos. Capítulo XXXIV, "También la Corregidora es guapa". Editorial: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Alicante, 1999.
- Ejemplo:
- 14
- (ir a, «vamos» usado como interjección exhortativa) Úsase para construir oraciones exhortativas.
- Ejemplo:
Pues, señor, vamos a acostarnos, y mañana será otro día.Pedro Antonio de Alarcón. El sombrero de tres picos. Capítulo XV, "Despedida en prosa". Editorial: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Alicante, 1999.
- Ejemplo:
¡Vamos! ¡Bájate ya de ahí y ayúdame a limpiar a Su Señoría...!Pedro Antonio de Alarcón. El sombrero de tres picos. Capítulo XI, "El bombardeo de Pamplona". Editorial: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Alicante, 1999.
- Ejemplo:
Locuciones
[editar]- ir a las casitas
- ir al grano o ir derecho al grano
- ir a lo suyo
- ir a por: salir a buscar o recoger
- ir a menos
- ir a más
- ir a parar
- ir a una
- ir adelante
- ir alto
- ir bien
- ir con uno
- ir contra: oponerse
- ir demasiado lejos
- ir descaminado
- irse despacio por las piedras
- ir detrás de algo
- ir en: interesar; depender
- ir largo
- ir lejos
- ir listo
- ir mal
- ir muy lejos
- ir para: sentir inclinación por algo
- ir para largo: demorarse mucho en comenzar
- ir para largo
- ir pasando
- ir perdido
- ir por: salir a buscar o recoger; estar en un determinado momento de un proceso
- ir sobre: atacar
- ir tirando
- ir tras: seguir, perseguir
- ir y venir
- ir zumbando
- irse abajo
- irse allá
- irse muriendo
- irse por alto
- a eso voy
- a gran ir
- al más ir
- allá irás
- allá va
- cuando tú vas, yo vengo ya de vuelta
- el no va más
- ni va ni viene
- no ir ni venir
- qué va
- sin ir más lejos
- sin ir ni venir
- sobre si fue o si vino
- vamos claros
- vamos despacio
- vamos saltando
- vete a esparragar
- vete a pasear
- vete a saber.
- vete en hora mala
- váyase lo uno por lo otro
- ¿cuánto va?
- ¿quién va?
- ¿qué le vamos a hacer?
Refranes
[editar]Conjugación
[editar]| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | ir | haber ido | |||||
| Gerundio | yendo | habiendo ido | |||||
| Participio | ido | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo voy | tú vas | vos vas | él, ella, usted va | nosotros vamos | vosotros vais | ustedes, ellos van |
| Pretérito imperfecto | yo iba | tú ibas | vos ibas | él, ella, usted iba | nosotros íbamos | vosotros ibais | ustedes, ellos iban |
| Pretérito perfecto | yo fui | tú fuiste | vos fuiste | él, ella, usted fue | nosotros fuimos | vosotros fuisteis | ustedes, ellos fueron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había ido | tú habías ido | vos habías ido | él, ella, usted había ido | nosotros habíamos ido | vosotros habíais ido | ustedes, ellos habían ido |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he ido | tú has ido | vos has ido | él, ella, usted ha ido | nosotros hemos ido | vosotros habéis ido | ustedes, ellos han ido |
| Futuro | yo iré | tú irás | vos irás | él, ella, usted irá | nosotros iremos | vosotros iréis | ustedes, ellos irán |
| Futuro compuesto | yo habré ido | tú habrás ido | vos habrás ido | él, ella, usted habrá ido | nosotros habremos ido | vosotros habréis ido | ustedes, ellos habrán ido |
| Pretérito anterior† | yo hube ido | tú hubiste ido | vos hubiste ido | él, ella, usted hubo ido | nosotros hubimos ido | vosotros hubisteis ido | ustedes, ellos hubieron ido |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo iría | tú irías | vos irías | él, ella, usted iría | nosotros iríamos | vosotros iríais | ustedes, ellos irían |
| Condicional compuesto | yo habría ido | tú habrías ido | vos habrías ido | él, ella, usted habría ido | nosotros habríamos ido | vosotros habríais ido | ustedes, ellos habrían ido |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo vaya | que tú vayas | que vos vayas, vayás | que él, que ella, que usted vaya | que nosotros vayamos | que vosotros vayáis | que ustedes, que ellos vayan |
| Pretérito imperfecto | que yo fuera, fuese | que tú fueras, fueses | que vos fueras, fueses | que él, que ella, que usted fuera, fuese | que nosotros fuéramos, fuésemos | que vosotros fuerais, fueseis | que ustedes, que ellos fueran, fuesen |
| Pretérito perfecto | que yo haya ido | que tú hayas ido | que vos hayas ido | que él, que ella, que usted haya ido | que nosotros hayamos ido | que vosotros hayáis ido | que ustedes, que ellos hayan ido |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera ido, hubiese ido | que tú hubieras ido, hubieses ido | que vos hubieras ido, hubieses ido | que él, que ella, que usted hubiera ido, hubiese ido | que nosotros hubiéramos ido, hubiésemos ido | que vosotros hubierais ido, hubieseis ido | que ustedes, que ellos hubieran ido, hubiesen ido |
| Futuro† | que yo fuere | que tú fueres | que vos fueres | que él, que ella, que usted fuere | que nosotros fuéremos | que vosotros fuereis | que ustedes, que ellos fueren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere ido | que tú hubieres ido | que vos hubieres ido | que él, que ella, que usted hubiere ido | que nosotros hubiéremos ido | que vosotros hubiereis ido | que ustedes, que ellos hubieren ido |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) ve, vesx | (vos) andá | (usted) vaya | (nosotros) vayamos, vamos | (vosotros) id | (ustedes) vayan |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]- Ainu: オマン (ain); オマㇴ (ain); パイェ (ain)
- Alemán: gehen (de)
- Asturiano: dir (ast)
- Bretón: mont (br)
- Búlgaro: отивам (bg); отида (bg)
- Catalán: anar (ca)
- Checo: jít (cs)
- Chino: [1-2] 去 (zh)
- Esloveno: [1] iti (sl)
- Esperanto: [1-2] iri (eo)
- Extremeño: [1-2] dil (ext); il (ext)
- Francés: [1-2] aller (fr)
- Italiano: [1-2] andare (it)
- Neerlandés: gaan (nl)
- Inglés: [1-3] go (en); [13] be going to (en); [14] let 's (en)
- Maya yucateco: bin (yua); biin (yua)
- Mongol: явах (mn)
- Polaco: iść (pl)
- Ruso: идти (ru)
- Sánscrito: गच्छति (sa)
- Valón: aler (wa)
Castellano antiguo
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín īre ('ir'), en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-. El presente de los tres modos es supletorio, y procede del latín vadere, al haberse perdido en romance las formas correspondientes del latín ire. El pretérito de indicativo y subjuntivo, y el futuro de subjuntivo son supletorios, procediendo del latín esse.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
Catalán antiguo
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín īre ('ir').
Verbo intransitivo
[editar]Adverbio
[editar]Danés
[editar]| ir | |
| pronunciación (AFI) | [iɐ̯] |
Etimología 1
[editar]Del nórdico antiguo eir ('cobre'), del protogermánico *aiz.
Sustantivo común
[editar]Galaicoportugués
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín īre ('ir'), en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-. El presente de los tres modos es supletorio, y procede del latín vadere, al haberse perdido en romance las formas correspondientes del latín ire. El pretérito de indicativo y subjuntivo, y el futuro de subjuntivo son supletorios, procediendo del latín esse.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
Gallego
[editar]| ir | |
| pronunciación (AFI) | [ˈiɾ] |
| silabación | ir |
| acentuación | monosílaba |
| longitud silábica | monosílaba |
| rima | iɾ |
Etimología 1
[editar]Del galaicoportugués ir ('ir'), y este del latín eo, en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-. El presente de los tres modos es supletorio, y procede del latín vadere, al haberse perdido en romance las formas correspondientes del latín ire. El pretérito de indicativo y subjuntivo, y el futuro de subjuntivo son supletorios, procediendo del latín esse.
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | ir | ter ido | ||||
| Gerundio | indo | tendo ido | ||||
| Participio | ido | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu ir | por . ti ires | por . ele, por . ela, por . vostede ir | por . nós irmos | por . vós irdes | por . vostedes, por . eles, por . elas iren |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter ido | por . ti teres ido | por . ele, por . ela, por . vostede ter ido | por . nós termos ido | por . vós terdes ido | por . vostedes, por . eles, por . elas teren ido |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu vou | ti vas | el, el, vostede vai | nós imos | vós ides | vostedes, eles, elas van |
| Pretérito imperfecto | eu ía | ti ías | el, el, vostede ía | nós iamos | vós iades | vostedes, eles, elas ían |
| Pretérito perfecto | eu fun | ti fuches | el, el, vostede foi | nós fomos | vós fostes | vostedes, eles, elas foron |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu fora | ti foras | el, el, vostede fora | nós foramos | vós forades | vostedes, eles, elas foran |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño ido | ti tes ido | el, el, vostede ten ido | nós temos ido | vós tendes ido | vostedes, eles, elas teñen ido |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña ido | ti tiñas ido | el, el, vostede tiña ido | nós tiñamos ido | vós tiñades ido | vostedes, eles, elas tiñan ido |
| Futuro | eu irei | ti irás | el, el, vostede irá | nós iremos | vós iredes | vostedes, eles, elas irán |
| Futuro compuesto | eu terei ido | ti terás ido | el, el, vostede terá ido | nós teremos ido | vós teredes ido | vostedes, eles, elas terán ido |
| Pretérito anterior† | eu tiven ido | ti tiveches ido | el, el, vostede tivo ido | nós tivemos ido | vós tivestes ido | vostedes, eles, elas tiveron ido |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu iría | ti irías | el, el, vostede iría | nós iriamos | vós iriades | vostedes, eles, elas irían |
| Condicional compuesto | eu tería ido | ti terías ido | el, el, vostede tería ido | nós teriamos ido | vós teriades ido | vostedes, eles, elas terían ido |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu vaia | que ti vaias | que ele, que ela, que vostede vaia | que nós vaiamos | que vós vaiades | que vostedes, que eles, que elas vaian |
| Pretérito imperfecto | que eu fose | que ti foses | que ele, que ela, que vostede fose | que nós fósemos | que vós fósedes | que vostedes, que eles, que elas fosen |
| Pretérito perfecto | que eu teña ido | que ti teñas ido | que ele, que ela, que vostede teña ido | que nós teñamos ido | que vós teñades ido | que vostedes, que eles, que elas teñan ido |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese ido | que ti tiveses ido | que ele, que ela, que vostede tivese ido | que nós tivésemos ido | que vós tivésedes ido | que vostedes, que eles, que elas tivesen ido |
| Futuro† | que eu for | que ti fores | que ele, que ela, que vostede for | que nós formos | que vós fordes | que vostedes, que eles, que elas foren |
| Futuro compuesto† | que eu tiver ido | que ti tiveres ido | que ele, que ela, que vostede tiver ido | que nós tivermos ido | que vós tiverdes ido | que vostedes, que eles, que elas tiveren ido |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) vai | (vostede) vaia | (nós) vamos | (vós) ide | (vostedes) vaian |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Interlingua
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
Judeoespañol
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del castellano antiguo ir ('ir'), y este del latín eo.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
| ir | |
| clásico (AFI) | /ˈir/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈir/ |
| silabación | ir |
| acentuación | monosílaba |
| longitud silábica | monosílaba |
| rima | ir |
Etimología 1
[editar]Sustantivo neutro
[editar]- 1
- Variante poco usada de hir
Letón
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular del presente de indicativo de būt: es, está.
- 2
- Tercera persona del plural del presente de indicativo de būt: son, están.
| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Conjunción
[editar]- 1
- Y.
Compuestos
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
| grafías alternativas | hir[2], yr[3] |
Etimología 1
[editar]Del galaicoportugués ir ('ir'), y este del latín eo, en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-. El presente de los tres modos es supletorio, y procede del latín vadere, al haberse perdido en romance las formas correspondientes del latín ire. El pretérito y pluscuamperfecto de indicativo, y el imperfecto y futuro de subjuntivo son supletorios, procediendo del latín esse.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
- 2
- Asistir (un evento).
- Uso: se emplea también como transitivo, si las preposiciones a, em o para están presentes.
- Sinónimo: assistir a.
- Ejemplo:
Sinto muito, não poderei ir à sua festa.→ Lo siento, no podré asistir a su fiesta.
- 3
- Ir, hacer (tener resultados).
- Sinónimo: fazer.
- Ejemplo:
Fui muito mal em quase todas as provas.→ Fui muy mal en casi todas las pruebas.
- 4
- Ir, estar (tener una condición).
- Ejemplo:
Como vai?” “Vou bem, obrigado.”.→ «¿Cómo vas?» «Voy bien, gracias.
- Ejemplo:
- 5
- Ir, comenzar.
- Ejemplo:
Um, dois, três, vai!→ Uno, dos, tres, ¡va!
- Ejemplo:
- 6 Naipes
- Ir.
Verbo auxiliar
[editar]- 7
- Ir (forma construcciones futuras).
- Ejemplo:
Vou comprar um sapato.→ Voy a comprar un zapato.
- Ejemplo:
- 8
- Continuar (forma construcciones continuativas; se usa con los gerundios).
- Sinónimos: continuar, prosseguir.
- Ejemplo:
A água vai escorrendo até acabar.→ El agua continua goteando hasta acabar.
Verbo transitivo
[editar]- 9
- Persistir (ir hasta; se usa con até).
- Ejemplo:
A batalha foi até as duas da manhã.→ La lucha persistió hasta las dos de la mañana.
- Ejemplo:
- 10
- Convenir (usado con com).
- Sinónimo: convir.
- Ejemplo:
Este casaco não vai bem com os sapatos.→ Esta chaqueta no conviene los zapatos.
- 11
- Tolerar (usado con com).
- Ejemplo:
Parece que ninguém vai comigo.→ Parece que nadie me tolera.
- Ejemplo:
- 12
- Preferir y usar (en decisiones; usado con por).
- Ejemplo:
Vai pela razão, não pelos sentimentos.→ Prefiere la razón, no sentimientos.
- Ejemplo:
Conjugación
[editar]| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | ir | ter ido | ||||
| Gerundio | indo | tendo ido | ||||
| Participio | ido | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . você | por . nós | por . vós | por . vocês, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu ir | por . tu ires | por . ele, por . ela, por . você ir | por . nós irmos | por . vós irdes | por . vocês, por . eles, por . elas irem |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter ido | por . tu teres ido | por . ele, por . ela, por . você ter ido | por . nós termos ido | por . vós terdes ido | por . vocês, por . eles, por . elas terem ido |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Presente | eu vou | tu vais | ele, ela, você vai | nós vamos | vós ides | vocês, eles, elas vão |
| Pretérito imperfecto | eu ia | tu ias | ele, ela, você ia | nós íamos | vós íeis | vocês, eles, elas iam |
| Pretérito perfecto | eu fui | tu foste | ele, ela, você foi | nós fomos | vós fostes | vocês, eles, elas foram |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu fora | tu foras | ele, ela, você fora | nós fôramos | vós fôreis | vocês, eles, elas foram |
| Pretérito perfecto compuesto | eu tenho ido | tu tens ido | ele, ela, você tem ido | nós temos ido | vós tendes ido | vocês, eles, elas têm ido |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tinha ido | tu tinhas ido | ele, ela, você tinha ido | nós tínhamos ido | vós tínheis ido | vocês, eles, elas tinham ido |
| Futuro | eu irei | tu irás | ele, ela, você irá | nós iremos | vós ireis | vocês, eles, elas irão |
| Futuro compuesto | eu terei ido | tu terás ido | ele, ela, você terá ido | nós teremos ido | vós tereis ido | vocês, eles, elas terão ido |
| Pretérito anterior† | eu tive ido | tu tiveste ido | ele, ela, você teve ido | nós tivemos ido | vós tivestes ido | vocês, eles, elas tiveram ido |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Condicional simple | eu iria | tu irias | ele, ela, você iria | nós iríamos | vós iríeis | vocês, eles, elas iriam |
| Condicional compuesto | eu teria ido | tu terias ido | ele, ela, você teria ido | nós teríamos ido | vós teríeis ido | vocês, eles, elas teriam ido |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que você | que nós | que vós | que vocês, que eles, que elas | |
| Presente | que eu vá | que tu vás | que ele, que ela, que você vá | que nós vamos | que vós vades | que vocês, que eles, que elas vão |
| Pretérito imperfecto | que eu fosse | que tu fosses | que ele, que ela, que você fosse | que nós fôssemos | que vós fôsseis | que vocês, que eles, que elas fossem |
| Pretérito perfecto | que eu tenha ido | que tu tenhas ido | que ele, que ela, que você tenha ido | que nós tenhamos ido | que vós tenhais ido | que vocês, que eles, que elas tenham ido |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivesse ido | que tu tivesses ido | que ele, que ela, que você tivesse ido | que nós tivéssemos ido | que vós tivésseis ido | que vocês, que eles, que elas tivessem ido |
| Futuro† | que eu for | que tu fores | que ele, que ela, que você for | que nós formos | que vós fordes | que vocês, que eles, que elas forem |
| Futuro compuesto† | que eu tiver ido | que tu tiveres ido | que ele, que ela, que você tiver ido | que nós tivermos ido | que vós tiverdes ido | que vocês, que eles, que elas tiverem ido |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (você) | (nós) | (vós) | (vocês) | |
| Presente | ― ― | (tu) vai | (você) vá | (nós) vamos | (vós) ide | (vocês) vão |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]Provenzal antiguo
[editar]| ir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del latín īre ('ir').
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
Romanche
[editar]| ir | |
| pronunciación (AFI) | [ˈiɾ] |
| variantes | eir[4] |
Etimología 1
[editar]Del latín ire, en última instancia del protoindoeuropeo *h₁ey-.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir.
- Ámbito: alto engadino, bajo engadino, grisón, sursilvano, sursilvano
Rumano
[editar]| ir | |
| pronunciación (AFI) | / ir / |
| silabación | ir |
| longitud silábica | monosílaba |
Etimología 1
[editar]Sustantivo neutro
[editar]Declinación
[editar]Referencias y notas
[editar]- Wikcionario:Desambiguación
- Español
- ES:Palabras monosílabas
- ES:Rimas:iɾ
- ES:Palabras documentadas desde el siglo XII
- ES:Palabras provenientes del castellano antiguo
- ES:Verbos intransitivos
- ES:Verbos
- ES:Términos anticuados
- ES:Verbos auxiliares
- ES:Verbos irregulares
- ES:Verbos del paradigma ir
- ES:Verbos de la tercera conjugación
- Castellano antiguo
- OSP:Palabras provenientes del latín
- OSP:Verbos intransitivos
- OSP:Verbos
- Catalán antiguo
- ROA-OCA:Palabras sin transcripción fonética
- ROA-OCA:Palabras provenientes del latín
- ROA-OCA:Verbos intransitivos
- ROA-OCA:Verbos
- ROA-OCA:Adverbios
- ROA-OCA:Variantes
- Danés
- DA:Palabras provenientes del nórdico antiguo
- DA:Sustantivos comunes
- DA:Sustantivos
- Galaicoportugués
- ROA-OPT:Palabras sin transcripción fonética
- ROA-OPT:Palabras provenientes del latín
- ROA-OPT:Verbos intransitivos
- ROA-OPT:Verbos
- Gallego
- GL:Palabras monosílabas
- GL:Rimas:iɾ
- GL:Palabras provenientes del galaicoportugués
- GL:Verbos intransitivos
- GL:Verbos
- GL:Verbos irregulares
- GL:Verbos del paradigma ir
- GL:Verbos de la tercera conjugación
- Interlingua
- IA:Verbos intransitivos
- IA:Verbos
- Judeoespañol
- LAD:Palabras sin transcripción fonética
- LAD:Palabras provenientes del castellano antiguo
- LAD:Verbos intransitivos
- LAD:Verbos
- Latín
- LA:Palabras monosílabas
- LA:Rimas:ir
- LA:Sustantivos neutros
- LA:Sustantivos
- LA:Variantes poco usadas
- Letón
- LV:Palabras sin transcripción fonética
- LV:Formas verbales en indicativo
- Lituano
- LT:Palabras sin transcripción fonética
- LT:Conjunciones
- Portugués
- PT:Palabras provenientes del galaicoportugués
- PT:Verbos intransitivos
- PT:Verbos
- PT:Naipes
- PT:Verbos auxiliares
- PT:Verbos transitivos
- PT:Verbos irregulares
- PT:Verbos del paradigma ir
- PT:Verbos de la tercera conjugación
- Provenzal antiguo
- PRO:Palabras sin transcripción fonética
- PRO:Palabras provenientes del latín
- PRO:Verbos intransitivos
- PRO:Verbos
- Romanche
- RM:Palabras provenientes del latín
- RM:Verbos intransitivos
- RM:Verbos
- RM:alto engadino
- RM:bajo engadino
- RM:grisón
- RM:sursilvano
- Rumano
- RO:Palabras monosílabas
- RO:Palabras provenientes del húngaro
- RO:Sustantivos neutros
- RO:Sustantivos
- RO:Términos coloquiales
- RO:Sustantivos regulares