Ir al contenido

bramar

De Wikcionario, el diccionario libre
bramar
pronunciación (AFI) [bɾaˈmaɾ]
silabación bra-mar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del gótico *𐌱𐍂𐌰𐌼𐌼𐍉𐌽 (*brammōn), del protogermánico *bremmaną, del protoindoeuropeo *bʰrem-[1]. El mismo etimo indoeuropeo dio patrimonialmente el cognado frémito

Verbo intransitivo

[editar]
1
Dar bramidos; producir algunas bestias, como el toro, su sonido característico, fuerte y ronco.[2]
2
Manifestar una persona fuertes voces de ira.
  • Uso: figurado
3
Sonar con gran intensidad y estrépito alguna otra cosa, como el mar.
  • Uso: figurado
  • Ejemplo: 

    Toda la noche el viento había galopado a diestro y siniestro por la pampa, bramando, apoyando siempre sobre una sola nota.María Luisa Bombal. La Última Niebla. Capítulo Las Islas Nuevas. Página 45. Editorial: Editorial Lord Cochrane. 1987.

Conjugación

[editar]
Conjugación de bramarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo bramar haber bramado
Gerundio bramando habiendo bramado
Participio bramado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yobramo bramas vosbramás él, ella, ustedbrama nosotrosbramamos vosotrosbramáis ustedes, ellosbraman
Pretérito imperfecto yobramaba bramabas vosbramabas él, ella, ustedbramaba nosotrosbramábamos vosotrosbramabais ustedes, ellosbramaban
Pretérito perfecto yobramé bramaste vosbramaste él, ella, ustedbramó nosotrosbramamos vosotrosbramasteis ustedes, ellosbramaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía bramado habías bramado voshabías bramado él, ella, ustedhabía bramado nosotroshabíamos bramado vosotroshabíais bramado ustedes, elloshabían bramado
Pretérito perfecto compuesto yohe bramado has bramado voshas bramado él, ella, ustedha bramado nosotroshemos bramado vosotroshabéis bramado ustedes, elloshan bramado
Futuro yobramaré bramarás vosbramarás él, ella, ustedbramará nosotrosbramaremos vosotrosbramaréis ustedes, ellosbramarán
Futuro compuesto yohabré bramado habrás bramado voshabrás bramado él, ella, ustedhabrá bramado nosotroshabremos bramado vosotroshabréis bramado ustedes, elloshabrán bramado
Pretérito anterior yohube bramado hubiste bramado voshubiste bramado él, ella, ustedhubo bramado nosotroshubimos bramado vosotroshubisteis bramado ustedes, elloshubieron bramado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yobramaría bramarías vosbramarías él, ella, ustedbramaría nosotrosbramaríamos vosotrosbramaríais ustedes, ellosbramarían
Condicional compuesto yohabría bramado habrías bramado voshabrías bramado él, ella, ustedhabría bramado nosotroshabríamos bramado vosotroshabríais bramado ustedes, elloshabrían bramado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yobrame que túbrames que vosbrames, bramés que él, que ella, que ustedbrame que nosotrosbramemos que vosotrosbraméis que ustedes, que ellosbramen
Pretérito imperfecto que yobramara, bramase que túbramaras, bramases que vosbramaras, bramases que él, que ella, que ustedbramara, bramase que nosotrosbramáramos, bramásemos que vosotrosbramarais, bramaseis que ustedes, que ellosbramaran, bramasen
Pretérito perfecto que yohaya bramado que túhayas bramado que voshayas bramado que él, que ella, que ustedhaya bramado que nosotroshayamos bramado que vosotroshayáis bramado que ustedes, que elloshayan bramado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera bramado, hubiese bramado que túhubieras bramado, hubieses bramado que voshubieras bramado, hubieses bramado que él, que ella, que ustedhubiera bramado, hubiese bramado que nosotroshubiéramos bramado, hubiésemos bramado que vosotroshubierais bramado, hubieseis bramado que ustedes, que elloshubieran bramado, hubiesen bramado
Futuro que yobramare que túbramares que vosbramares que él, que ella, que ustedbramare que nosotrosbramáremos que vosotrosbramareis que ustedes, que ellosbramaren
Futuro compuesto que yohubiere bramado que túhubieres bramado que voshubieres bramado que él, que ella, que ustedhubiere bramado que nosotroshubiéremos bramado que vosotroshubiereis bramado que ustedes, que elloshubieren bramado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)brama (vos)bramá (usted)brame (nosotros)bramemos (vosotros)bramad (ustedes)bramen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []
bramar
central (AFI) [bɾəˈma]
valenciano (AFI) [bɾaˈmaɾ]
baleárico (AFI) [bɾəˈma]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Etimología

[editar]

Del gótico *𐌱𐍂𐌰𐌼𐌼𐍉𐌽 (*brammōn), del protogermánico *bremmaną, del protoindoeuropeo *bʰrem-

Verbo intransitivo

[editar]
1
Bramar.
2
Bramar, gritar, chillar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de bramarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo bramar haver bramat
Gerundio bramant havent bramat
Participio bramat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jobramo, brame, brami, bram tubrames el, ella, vostèbrama nosaltresbramem, bramam vosaltres, vósbrameu, bramau ells, elles, vostèsbramen
Pretérito imperfecto jobramava tubramaves el, ella, vostèbramava nosaltresbramàvem vosaltres, vósbramàveu ells, elles, vostèsbramaven
Pretérito perfecto jobramí tubramares el, ella, vostèbramà nosaltresbramàrem vosaltres, vósbramàreu ells, elles, vostèsbramaren
Pretérito perifrástico jovaig bramat tuvas bramat, vares bramat el, ella, vostèva bramat nosaltresvem bramat, vàrem bramat vosaltres, vósvau bramat, vàreu bramat ells, elles, vostèsvan bramat, varen bramat
Pretérito pluscuamperfecto johavia bramat tuhavies bramat el, ella, vostèhavia bramat nosaltreshavíem bramat vosaltres, vóshavíeu bramat ells, elles, vostèshavien bramat
Pretérito perfecto compuesto johe bramat tuhas bramat el, ella, vostèha bramat nosaltreshem bramat, havem bramat vosaltres, vósheu bramat, haveu bramat ells, elles, vostèshan bramat
Futuro jobramaré tubramaràs el, ella, vostèbramarà nosaltresbramarem vosaltres, vósbramareu ells, elles, vostèsbramaran
Futuro compuesto johauré bramat tuhubràs bramat el, ella, vostèhaurà bramat nosaltreshaurem bramat vosaltres, vóshaureu bramat ells, elles, vostèshauran bramat
Pretérito anterior johaguí bramat, vaig haver bramat tuhagueres bramat, vas haver bramat, vares haver bramat el, ella, vostèhagué bramat, va haver bramat nosaltreshaguérem bramat, vem haver bramat, vàrem haver bramat vosaltres, vóshaguéreu bramat, vau haver bramat, vàreu haver bramat ells, elles, vostèshagueren bramat, van haver bramat, varen haver bramat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jobramaria tubramaries el, ella, vostèbramaria nosaltresbramaríem vosaltres, vósbramaríeu ells, elles, vostèsbramarien
Condicional compuesto johauria bramat, haguera bramat tuhauries bramat, hagueres bramat el, ella, vostèhauria bramat, haguera bramat nosaltreshauríem bramat, haguérem bramat vosaltres, vóshauríeu bramat, haguéreu bramat ells, elles, vostèshaurien bramat, hagueren bramat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jobrami, brame que tubramis, brames que el, que ella, que vostèbrami, brame que nosaltresbramem que vosaltres, que vósbrameu que ells, que elles, que vostèsbramin, bramen
Pretérito imperfecto que jobramés, bramàs, bramara que tubramessis, bramesses, bramassis, bramasses, bramares que el, que ella, que vostèbramés, bramàs, bramara que nosaltresbraméssim, braméssem, bramàssim, bramàssem, bramàrem que vosaltres, que vósbraméssiu, bramésseu, bramàssiu, bramàsseu, bramàreu que ells, que elles, que vostèsbramessin, bramessen, bramassin, bramassen, bramaren
Pretérito perfecto que johagi bramat, haja bramat que tuhagis bramat, hages bramat que el, que ella, que vostèhagi bramat, haja bramat que nosaltreshàgim bramat, hàgem bramat que vosaltres, que vóshàgiu bramat, hàgeu bramat que ells, que elles, que vostèshagin bramat, hagen bramat
Pretérito perifrástico que jovagi bramat, vaja bramat que tuvagis bramat, vages bramat que el, que ella, que vostèvagi bramat, vaja bramat que nosaltresvàgim bramat, vàgem bramat que vosaltres, que vósvàgiu bramat, vàgeu bramat que ells, que elles, que vostèsvagin bramat, vagen bramat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués bramat, haguera bramat que tuhaguessis bramat, haguesses bramat, hagueres bramat que el, que ella, que vostèhagués bramat, haguera bramat que nosaltreshaguéssim bramat, haguéssem bramat, haguérem bramat que vosaltres, que vóshaguéssiu bramat, haguésseu bramat, haguéreu bramat que ells, que elles, que vostèshaguessin bramat, haguessen bramat, hagueren bramat
Pretérito anterior que jovagi haver bramat, vaja haver bramat que tuvagis haver bramat, vages haver bramat que el, que ella, que vostèvagi haver bramat, vaja haver bramat que nosaltresvàgim haver bramat, vàgem haver bramat que vosaltres, que vósvàgiu haver bramat, vàgeu haver bramat que ells, que elles, que vostèsvagin haver bramat, vagen haver bramat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)brama (vostè)brami, brame (nosaltres)bramem (vosaltres)brameu, bramau (vostès)bramin, bramen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. J. P. Mallory & Douglas Q. Adams. The Oxford introduction to Proto-Indo-European and the Proto-Indo-European world. Página 363. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 2006. ISBN: 9780199287918.
  2. «bramar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.