bico
Apariencia
Castellano antiguo
[editar]| bico | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]De origen incierto.
Sustantivo masculino
[editar]| Singular | Plural |
|---|---|
| bico | bicos |
- 1
- Ciertas puntillas de oro que se ponían en los birretes de terciopelo, cuyo uso era antiguamente cubrir la cabeza.[1]
Gallego
[editar]| bico | |
| pronunciación (AFI) | [ˈbi.ko] |
Etimología
[editar]Del latín beccu
Sustantivo masculino
[editar]bico ¦ plural: bicos
| bico | |
| pronunciación (AFI) | [ˈbi.ku] |
Etimología
[editar]Del latín beccu
Sustantivo masculino
[editar]bico ¦ plural: bicos
- 1
- Pico
Referencias y notas
[editar]- ↑ Real Academia Española. Diccionario de autoridades. Página 713. 1726.
Categorías:
- Castellano antiguo
- OSP:Palabras de origen incierto
- OSP:Sustantivos masculinos
- OSP:Sustantivos
- Gallego
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Sustantivos masculinos
- GL:Sustantivos
- GL:Sustantivos regulares
- Portugués
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares