PARO
CARDIORESPIRATO
RIO EN PABELLÓN
DRA. KRISTINA PETERSEN
HOSPITAL FACH
INTRODUCCIÓN
Definiciones:
Paro Cardiorespiratorio (PCR): es el cese de la actividad mecánica cardíaca.
Reanimación Cardiopulmonar (RCP): medidas que se implementan para revertir el
PCR.
INTRODUCCIÓN
Incidencia PCR perianestésico: entre 5 y 35 por 10.000 anestesias. Aprox. 10%
son de causa anestésica (error de medicamentos e hipoxia).
Los anestesiólogos tienen un rol preponderante en el desarrollo de la RCP.
MEDIDAS GENERALES
Lo más importante es el diagnóstico precoz - medición y registro seriado de
signos vitales: frecuencia cardíaca (FC), presión arterial (PA), frecuencia
respiratoria (FR), saturación arterial de oxigeno (Sat O2), nivel de conciencia y
temperatura (t).
Los servicios clínicos deben contar con personal capacitado en el reconocimiento
del deterioro clínico del paciente y manejo inicial del PCR, alertando al
anestesiólogo precozmente.
MEDIDAS GENERALES
Se debe contar con un sistema único, simple y claro para pedir ayuda en caso de
un PCR.
Hay que asegurar y verificar periodicamente la disponibilidad de equipamiento de
reanimación (desfibrilador, fármacos, etc).
MANEJO INICIAL
La RCP es un proceso continuo, donde se debe asegurar:
Reconocimiento precoz del PCR,
Solicitud de ayuda inmediata,
Inicio precoz de RCP,
Desfibrilación antes de 3 min (si esta indicada).
MANEJO INICIAL
Todo el equipo de salúd debe saber cómo realizar el manejo inicial del PCR y reconocer que los
ritmos cardíacos asociados al PCR se dividen en:
Desfibrilables: taquicardia ventricular sin pulso y fibrilación ventricular.
No desfibrilables: asistolía y actividad eléctrica sin pulso.
MANEJO INICIAL
El diagnóstico del PCR es clínico:
Ausencia de respuesta a estímulos,
Respiración anormal y
Falta de actividad cardíaca.
Sospechar PCR si:
Desaparecen curvas de PA invasiva o pletismografía.
En paciente intubado cae bruscamente curva de capnografía.
Manejo Inicial
Para confirmar puede buscar pulso carotídeo por 5 seg, pero en caso de duda se
debe considerar como ausencia de pulso.
Al diagnosticarlo se debe:
Iniciar RCP.
Suspender la administración de todos los anestésicos (inhalatorios y endovenosos),
vasodilatadores y opioides.
Buscar errores en administración de medicamentos y causas de hipoxia.
MANEJO INICIAL
Paciente con signos vitales alterados evalue estado de conciencia
• Avisar a anestesiólogo
Paciente • Administrar oxigeno
responde
• Solicite a otra persona que pida
Si paciente no
Paciente no ayuda y desfibrilador.
• Si esta solo, deje al paciente para respira y no
Diagnostique
Inicie RCP *
PCR
responde pedir ayuda
tiene pulso
Si paciente no Diagnostique
Inicie apoyo
respira y tiene paro
ventilatorio
pulso respiratorio
Si paciente
Administre
respira y tiene oxigeno
Monitorice
pulso
RCP
Lo más importante de la RCP son las compresiones torácicas de alta calidad,
realizadas de forma precoz y sin interrupciones, ademas de uso precoz de
desfibrilador si esta indicado.
Inicie compresiones torácicas aprox. 100-120 por minuto con 5 cm de
profundidad.
RCP
A penas llegue el desfibrilador, ponga las palas:
• Pida a otra persona que siga con
Detenga compresiones y asegúrese que
Ritmo compresiones
• Cargue el desfibrilador no haya nadie en contacto con el
desfibrilable paciente
• Continúe con compresiones Realice descarga (360 J monofásico,
• Revise ritmo cardiaco cada 2 minutos 120-200 J bifásico)
Ritmo no • Si el ritmo cambia a uno desfibrilable,
desfibrilable cambie el manejo
Reinicie RCP inmediatamente
revisando el ritmo cardiaco cada 2
minutos
RCP AVANZADA
Necesita sólo 1 acceso venoso periférico durante la RCP. Si no hay VVP, preferir
acceso intraoseo. No se recomienda acceso venoso central.
Instalar precozmente linea arterial y capnografía.
Si tiene duda entre asistolía o fibrilación ventricular fina, continúe RCP por 2
minutos y luego desfibrile.
RCP AVANZADA
Puede usar golpe precordial en caso de fibrilación ventricular, monitorizada, de
pocos segundos de evolución y si no hay desfibrilador.
La finalización de la RCP debe ser analizada en el contexto de cada paciente, pero
generalmente se debe continuar mientras el paciente continue con ritmo
desfibrilable.
RCP AVANZADA
Fármacos que deben estar disponibles:
Adrenalina: 1 mg c/4 min hasta que el paciente recupere circulación.
Amiodarona: luego de la tercera descarga 300 mg, se puede repetir 150 mg en caso
refractario.
Lidocaina: luego de la tercera descarga en vez de usar amiodarona. 1 mg/kg.
Sulfato de magnesio: 2 gr en caso de torsades de pointes.
Bicarbonato de sodio: 50 mmol si hay hiperkalemia o sobredosis de triciclicos.
Atropina: solo en caso de bradicardia severa.
CAUSAS
Las 5 Hs:
Hipoxia.
Hipovolemia.
Hiperkalemia, hipokalemia.
Hipotermia.
Hidrogeniones (Acidosis).
CAUSAS
Las 5 Ts:
Neumotórax a tensión.
Tamponamiento cardíaco.
Tóxicos o fármacos: benzodiacepinas, opiodes,
anestésicos locales.
Tromboembolismo pulmonar masivo.
Trombosis coronaria.
CUIDADOS POST PCR
Paciente debe ser trasladado a unidad de cuidados intensivos.
No siempre es necesario intubar al paciente.
Evitar hipoxia e hiperoxia (SatO2 entre 94 y 98%).
Mantener normocapnia (EtCO2 35-40 mmHg).
Evitar hipotensión (PAM 65-100 mmHg).
Mantener normoglicemia.
Procurar una normo-temperatura
CONCLUSIONES
Asegurar que elementos de RCP estén presentes o con fácil acceso.
Siempre estar atento a la monitorización del paciente.
Avisar precozmente al anestesiólogo o médico responsable.
Conocer manejo RCP e iniciar rapidamente si es necesario.