0% encontró este documento útil (0 votos)
36 vistas14 páginas

Subordinadas

El documento describe diferentes tipos de oraciones y proposiciones en latín. Explica las oraciones simples y compuestas, y los diferentes tipos de oraciones compuestas como las coordinadas, subordinadas y de relativo. También describe las funciones de las proposiciones subordinadas.

Cargado por

Liet Guzman
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PPTX, PDF, TXT o lee en línea desde Scribd
0% encontró este documento útil (0 votos)
36 vistas14 páginas

Subordinadas

El documento describe diferentes tipos de oraciones y proposiciones en latín. Explica las oraciones simples y compuestas, y los diferentes tipos de oraciones compuestas como las coordinadas, subordinadas y de relativo. También describe las funciones de las proposiciones subordinadas.

Cargado por

Liet Guzman
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PPTX, PDF, TXT o lee en línea desde Scribd

SUBORDINADAS;

CLASES Y TIPS
ORACIÓN COMPUESTA

ORACIÓN: unidades de sentido con PROPOSICIÓN: Estructuras en las que se


autonomía sintáctica que pueden estar puede reconocer sujeto y predicado o una
formadas por otras pequeñas unidades de construcción unimembre pero sin autonomía
sentido en su interior (proposiciones). sintáctica.

SIMPLES: Son aquellas que solamente tienen un sujeto y un


predicado. Ej.: Magister docet linguam: el maestro enseña lengua
Proposición 1 ORACIONES Proposición 2___
COMPUESTAS: Son las que presentan más de una proposición o suboración.
Ej.:[ (Magister docet linguam) et ( discipuli ab eo discant)]. El maestro enseña
lengua y los alumnos aprenden de él.

[(Paulus tauro timebat); (Terentia et Titus ridebant.)]


[(Pablo temía al toro); (Terencia y Tito se reían)]

Proposición 1 Proposición 2___


ORACIONES COMPUESTAS COORDINADAS: Son
oraciones que están formadas por proposiciones unidas por un
elemento coordinante. Pueden ser:
TIPOS CONECTORES EJEMPLO
Signos de puntuación: coma (,), Aegeus in mare se praecipitavit; Theseus rex fuit.
punto y coma (;) y dos puntos (:) Egeo se precipitó al mar; Teseo fue rey.
YUXTAPUESTAS
COPULATIVAS ET,
Suman información -QUE, Theseus fugam paravit et mox, navis per undas volabat.
ATQUE (AC) Teseo preparó la fuga y pronto la nave volaba por las olas.
NEQUE (NEC),
ETIAM

DISYUNTIVAS: indican AUT In Athena habitabis aut Baccus in Naxo te retinebit?


opción VEL ¿Vivirás en Atena o Baco te retendrá en Naxo?
SIVE.

ADVERSATIVAS: SED Theseus Mynotaurum necavit sed beatus non est.


indican oposición AUTEM Teseo mató al Minotauro pero no es feliz.
TAMEN
NAM Theseus tristis est nam Ariadna abest.
CAUSAL NAMQUE Teseo está triste pues Ariadna está ausente.
Indican causa ENIM.
Aegeus mortem sibi parare itaque Theseus rex Atheniensium fuit.
CONSECUTIVAS O ERGO Egeo se suicidó por eso Teseo fue rey de los atenienses.
ILATIVAS: indican IGITUR
ORACIONES COMPUESTAS POR SUBORDINACIÓN

A la hora de construir PROPOSICIONES SUBORDINADAS , el latín recurre a dos procesos: introducirlas


mediante UNA CONJUNCIÓN O PRONOMBRE SUBORDINANTE o recurrir, entre otras cosas, a las
formas nominales del verbo (Oraciones de Infinitivo, Construcciones de participio, etc.).
SEGÚN LA FUNCIÓN QUE DESEMPEÑEN EN LA ORACIÓN PODEMOS CLASIFICAR ESTE TIPO
DE SUBORDINACIÓN EN TRES TIPOS
TIPO SUBORDINANTES FUNCIÓN

PROPOSICIONES DE PRONOMBRES RELATIVOS ADJETIVO: MODIFICAN A UN


RELATIVO O ADJETIVAS ADVERBIOS RELATIVOS SUSTANTVO

PROPOSICIONES CONJUNCIONES SUBORDINANTES SUSTANTIVO: COMPLETAN LA


COMPLETIVAS O VERBOIDES EN INFINITIVO MÁS SIGNIFICACIÓN DEL VERBO EN
SUSTANTIVAS ACUSATIVO FUNCIÓN DE sujeto, OBJETO DIRECTO
O PREDICATIVO

PROPOSICIONES CONJUNCIONES SUBORDINANTES ADVERBIO: COMPLETAN LA


ADVERBIALES VERBOIDES: PARTICIPIOS SIGNIFICACIÓN DEL VERBO COMO
CONSTRUCCIÓN DE PARTICIPIO ABSOLUTO CIRCUNSTANCIALES.
MODIFICAN AL NÚCLEO ORACIONAL
PROPOSICIONES DE RELATIVO O ADJETIVAS

Accesorias de relativo o adjetiva explica, califica o determina a un sustantivo o pronombre de la oración principal que recibe el nombre de antecedente.
Sintácticamente funcionan como un adjetivo.
Caesar populos, qui trans Rhenum incolebant, subegit .
César sometió a los pueblos que vivían al otro lado del Rin.
Las proposiciones de relativo son introducidas por:
• UN PRONOMBRE RELATIVO:
qui, quae, quod. "el cual / la cual / el que/que/ cuyo, etc"
quicumque, quaecumque, quodcumque.(cualquiera que....)
quisquis,quidquid: cualquiera que, todo el que.
Laudamus milites( quorum virtus magna est).
Alabamos a los soldados cuyo valor es grande.
• B) UN ADVERBIO RELATIVO:
ubi( donde), quo( a donde), unde( de donde) qua ( por donde) etc.
Naves Uticam relinquunt et quo imperatum est, transeunt.
Las naves abandonan Utica y pasan por donde se ordenó.
PROPOSICIONES SUSTANTIVAS O COMPLETIVAS

Oraciones subordinadas sustantivas: equivalen a un sustantivo.


Funciones: SUJETO. O.D. PREDICATIVO
TIPOS
SIN CONJUNCIÓN CON CONJUNCIÓN
INTERROGATIVAS UT- NE CON VERBOS EN SUBJUNTIVO
COMPLETIVAS DE INFINITIVO MÁS QUOMINUS –QUIN : VERBOS EN
ACUSATIVO SUBJUNTIVO
QUOD: VERBOS EN INDICATIVO
COMPLETIVAS CON QUOD/ QUIN/QUOMINUS
CONJUNCIÓN FUNCIÓN TRADUCIÓN VALOR DEL VERBO MODO
PRICNIPAL VERBAL
QUOD/ QUIA OBJETO QUE/ EL VERBOS CON SIGNIFICADO INDICATIV
QUOMINUS DIRECTO HECHO DE DE SUCESO O O
SUJETO ACONTECIMIENTO
OMISIÓN
Multum eos adiuvabat quod (Liger ex nivibus creverat).
Los ayudaba mucho (el [hecho de]) que el río Loira hubiera crecido por las nieves.
COMPLETIVAS CON UT y NE

CONJUNCIÓ FUNCIÓN TRADUCIÓN VALOR DEL VERBO MODO


N PRICNIPAL VERBAL
UT O.D QUE VERBOS DE VOLUNTAD O SUBJUNTI
ACCION VO
NE / UT NON O.D QUE NO VERBOS DE VOLUNTAD O SUBJUNTI
ACCION VO

Decrevit senatus ut [ L. Opimius consul videret ne (quid res publica detrimenti caperet)].
El senado decidió que el cónsul Lucio Opimio procurara que la república no sufriera ningún daño.

NE OD QUE VERBOS DE TEMOR SUBJUNTI


VO
UT OD QUE NO VERBOS DE TEMOR SUBJUNTI
VO
COMPLETIVA DE INFINITIVO MÁS ACUSATIVO

VERBO PRINCIPAL (verbos que requieren completivas tipo ‘decir’, ‘preguntar’,


‘creer’, ‘ver’, ‘sentir’… e impersonales oportet ‘es necesario’, decet ‘es conveniente’
o perífrasis con est del tipo necesse est ‘es necesario’, opus est ‘es necesario’…)

VERBO EN INFINITIVO, que es el núcleo verbal de la oración completiva.


ACUSATIVOS en función de SUJETO, ATRIBUTO u OD. La característica más
destacable de estas oraciones es precisamente que el acusativo desarrolla la
función de Sujeto

Credo (conuiuium esse paratum) ‘creo que el banquete está preparado’


TRADUCCIÓN DE LA ORACIÓN DE INFINITIVO MÁS ACUSATIVO

Cuando haya que traducir esta construcción del latín al castellano habrá que:
a) transformar el infinitivo latino en forma personal castellana
b) subordinar esa forma personal mediante la conjunción que
c) poner como sujeto de esa forma lo que en latín era un acusativo con esa función

Dico amicum tuum uenire ‘digo que tu amigo viene ’


ORACIONES ADVERBIALES O CIRCUNSTANCIALES La oración adverbial indica las circunstancias que
rodean a la oración principal. El tipo de circunstancia viene determinado por la conjunción introductoria y por el
modo
TIPO del verbo. NEXO / conjunciones TRADUCCIÓN MODO VERBAL
TEMPORAL UT/CUM CUANDO INDICATIVO
POSTQUAM DESPUÉS QUE/DE INDICATIVO
DONEC HASTA QUE / MIENTRAS INDICATIVO

DUM MIENTRAS INDICATIVO


DUM HASTA QUE SUBJUNTIVO
ANTEQUAM ANTES QUE/DE SUBJUNTIVO

COMPARATIVAS UT / SICUT QUE, COMO INDICATIVO


QUAM / QUASI QUE, COMO (LLEVA UN SUBJUNTIVO
PRIMER ELEMENTO DE LA
COMPARACIÓN EN LA OR.
PPAL.)
CAUSALES CUM COMO, PORQUE SUBJUNTIVO
QUOD / QUIA / QUONIAM PORQUE IND. / SUBJ.
TIPO NEXO TRADUCCIÓN MODO VERBAL
CONSECUTIVAS UT QUE (LLEVA UN ELEMENTO SUBJUNTIVO
EN LA PRINCIPAL QUE PIDE
LA CONSECUENCIA)

CONDICONALES SI SI CONDICIÓN REAL: IND.


SI NON SI NO CONDICIÓN POSIBL:
SUBJ.
NISI NI, SI NO CONDICÍÓN
IMPOSIBLE; SUBJ.
CONCESIVAS QUAMQUAM / TAMETSI AUNQUE INDICATIVO
UT / QUAMVIS / CUM / AUNQUE SUBJUNTIVO
LICET

ETSI / ETIAMETSI AUNQUE SUBJUNTIVO

FINALES UT SUBJUNTIVO PARA QUE SUBJUNTIVO

NE PARA QUE NO SUBJUNTIVO


QUO PARA QUE SUBJUNTIVO
VALORES DE UT/NE
CON INDICATIVO CON SUBJUNTIVO

1. Temporal (‘cuando’): Ut praetor factus est, abiit (cuando fue 1. Final (‘para que’): da mihi pecuniam ut librum emam (dame dinero para
nombrado pretor, se marchó). que compre un libro).
2. Comparativo (‘como’): Ut praedixeram, ita accidit (sucedió tal como 2. Concesivo (‘aunque’): ut desint vires, Paulus agrícola est (Si bien le faltan
yo había predicho). las fuerzas, Pablo es agricultor).
3. Interrogación directa o exclamación(‘cómo’): ut vales? (¿cómo
estás?)

VALORES DE CUM
CON INDICATIVO CON SUBJUNTIVO

1. Temporal (‘cuando’): Cum Caesar in Galliam venit, milites beati 1. Temporal [cum histórico] (‘cuando’, ‘mientras’, ‘como’, gerundio, al +
erant (Cuando César llegó a la Galia los soldados estaban felices). infinitivo): cum Caesar venisset... (cuando había llegado César / como
hubiese llegado César / habiendo llegado César / al haber llegado César).
2. Causal (‘porque’, ‘puesto que’): Ratio monet amicitias comparare cum
vita sine amicis plena metus sit. (La razón nos aconseja procurarnos
amistades porque la vida sin amigos está llena de inquietudes).
3. Concesiva (‘aunque’): Cum omnes gloria anteiret, omnibus tamen carus
erat (aunque aventajaba a todos en reputación, era, sin embargo, querido de
todos).
VALORES DE QUOD
RELATIVO / INTERROGATIVO COMPLETIVO CAUSAL

1. Nominativo-acusativo neutro singular del Con indicativo (‘el que’, ‘el hecho de que’): adde huc Con indicativo o subjuntivo (‘porque’, ‘puesto
pronombre relativo (‘que’): Templum, quod quod e carcere effugit (añade a esto el hecho de que que’): tibi gratias ago, quod me vivere coegisti
vides, altum est (el templo que ves es alto). se ha escapado de la cárcel). (te doy las gracias porque me obligaste a seguir
2. Nominativo-acusativo neutro del adjetivo vivo).
interrogativo (‘qué’): quod templum ruit?
(¿qué templo se ha derrumbado?).
OCTAVO TRABAJO: LAS YEGUAS DE DIOMEDES
(Postquam ex insula Creta rediit), Hercules ab Eurystheo in Thraciam missus est, ut
(equos Diomedis reduceret). Hi equi carne hominum vescebantur; Diomedes autem,
vir crudelissimus, illis obiciebat peregrinos omnis qui in eam regionem venerant.
Hercules igitur magna celeritate in Thraciam contendit et ab Diomede postulavit ut
equi sibi traderentur. Cum tamen ille hoc facere nollet, Hercules ira commotus regem
interfecit et cadaver eius equis obici iussit.

También podría gustarte