0% encontró este documento útil (0 votos)
171 vistas16 páginas

Tercera Declinación en Latín: Guía Completa

Este documento describe la tercera declinación del latín. La tercera declinación incluye sustantivos, adjetivos y pronombres de tema en consonante o en -i. Los nombres varían sus desinencias dependiendo del caso, número y género. Dentro de la tercera declinación, los temas se dividen en consonantes como labiales, dentales, guturales, líquidas, nasales y silbantes.
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PDF, TXT o lee en línea desde Scribd
0% encontró este documento útil (0 votos)
171 vistas16 páginas

Tercera Declinación en Latín: Guía Completa

Este documento describe la tercera declinación del latín. La tercera declinación incluye sustantivos, adjetivos y pronombres de tema en consonante o en -i. Los nombres varían sus desinencias dependiendo del caso, número y género. Dentro de la tercera declinación, los temas se dividen en consonantes como labiales, dentales, guturales, líquidas, nasales y silbantes.
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PDF, TXT o lee en línea desde Scribd

Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6.

La tercera declinación

5. LA TERCERA DECLINACIÓN

1. La tercera declinación: temas en consonante y en –i.


2. Adjetivos de una y de dos terminaciones.
3. Adjetivos de tres terminaciones (tercera declinación).
4. Ejercicios.
5. Vocabulario.

1. La tercera declinación: temas en consonante y en –i

Esta declinación comprende nombres masculinos, femeninos y neutros, aunque,


a diferencia de las declinaciones de temas en –a y en –o, no hay predominio de ningún
género. Es el resultado de la amalgama de dos antiguas declinaciones, una de tema en
consonante, y la otra de tema en –i. Esta es la razón por la que la tercera contiene
nombres de temas en consonante y de temas en –i. Estas son sus desinencias:

Masculino/femenino Neutro
Singular Plural Singular Plural
Nominativo tema o -s -es tema -a / -ia
Vocativo tema o –s -es tema -a / -ia
Acusativo -em -es tema -a / -ia
Genitivo -is -um / -ium -is -um / -ium
Dativo -i -ibus -i -ibus
Ablativo -e / -i -ibus -e / -i -ibus

Los nombres y adjetivos de tema en consonante suelen ser imparisílabos, es


decir, tienen desigual número de sílabas en el nominativo singular y en el genitivo
singular. Los de tema en –i, por el contrario, suelen denominarse parisílabos, por tener
el mismo número de sílabas en ambos casos. Así, el sustantivo miles, militis (“soldado”),
sustantivo de tema en consonante, es imparisílabo, pues en el nominativo tiene dos
sílabas y en el genitivo tres. El sustantivo hostis, hostis (“enemigo”), sustantivo de tema
en –i, es parisílabo, pues tanto en el nominativo como en el genitivo tiene igual número
de sílabas (dos).

También en la 3ª declinación se ha conservado algún caso aislado de locativo en


nombres comunes o en nombres de ciudades. Sin embargo, en esta declinación, el
ablativo suple normalmente al locativo.

ruri (rus, -ris), “en el campo” Karthagini (Karthago, -inis), “en Cartago”

51
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

Los temas en consonante y los en –i se pueden distinguir atendiendo


fundamentalmente a dos criterios: la cantidad de sílabas (si son parisílabos o
imparisílabos) y algunas desinencias:

TEMAS EN CONS. TEMAS EN -I


Cantidad sílabas Imparisílabos Parisílabos
Gen. pl. -um -ium
Desinencias Abl. sing. -e -i
N./Voc./Ac. pl. n. -a -ia

1.1. Temas en consonante

El nominativo singular de los temas en consonante es variable. Su desinencia


general es –s, excepto para los nombres de tema en consonante líquida (-l, -r), en nasal
(-n), en silbante (-s) y los neutros. En estos dos casos, el nominativo singular se forma
con el tema puro (es decir, sin añadir la –s al tema).

Los temas en consonante se clasifican en cuatro categorías: 1) oclusivas


(labiales, dentales y guturales), 2) líquidas, 3) nasales y 4) silbante.

Clasificación de los temas en consonante

Labiales -p, -b
Oclusivas Dentales -t, -d

Guturales -c, -g

Líquidas -l, -r

Nasales -m, -n

Silbante -s

En aquellos temas que la asumen para la formación del nominativo singular, la


adición de la –s puede haber provocado distintas alteraciones fonéticas, según las
características de la consonante temática que la precede.

1.1.1. Temas en labial

Al tomar la -s desinencial, en los temas en labial no se producen alteraciones


fonéticas.

52
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

—Tema princep- > Nom. sing. princeps (princeps, principis).


Apofonía en
—Tema pleb- > Nom. sing. plebs (plebs, plebis). sustantivos de la
tercera

La e original del tema


princep-, que aparece
princeps, principis plebs, plebis únicamente en el
nominativo y vocativo
Nom. princeps plebs singulares, sufre una
variación de su timbre
Voc. princeps plebs (apofonía) y pasa a –i- en
los demás casos. Esto se
SING. Ac. principem plebem debe a que no se
Gen. principis plebis pronunciaba igual la –e-
en sílaba final
Dat. principi plebi (nominativo y vocativo
singulares) que en sílaba
Abl. principe plebe intermedia (resto de
casos).
Nom. principes
Ocurre lo mismo con
Voc. principes otros sustantivos:
PL. Ac. principes Carece de pl. miles, militis.
Gen. principum homo, hominis
Dat. principibus flumen, fluminis
Abl. principibus

1.1.2. Temas en dental

En el nominativo singular toda dental se pierde al entrar en contacto con la –s


desinencial.

—Tema civitat- > Nom. sing. civitas (civitas, civitatis).

—Tema ped- > Nom. sing. pes (pes, pedis).

civitas, civitatis miles, militis virtus, virtutis pes, pedis


Nom. civitas miles virtus pes
Voc. civitas miles virtus pes
SING. Ac. civitatem militem virtutem pedem
Gen. civitatis militis virtutis pedis
Dat. civitati militi virtuti pedi
Abl. civitate milite virtute pede
Nom. civitates milites virtutes pedes
Voc. civitates milites virtutes pedes
PL. Ac. civitates milites virtutes pedes
Gen. civitatum militum virtutum pedum
Dat. civitatibus militibus virtutibus pedibus
Abl. civitatibus militibus virtutibus pedibus

53
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

1.1.3. Temas en gutural

La -s desinencial del nominativo singular se funde con la gutural del tema,


originando una consonante doble, x.

Tema leg- > Nom. sing. lex (lex, legis).

Tema duc- > Nom. sing. dux (dux, ducis).

dux, ducis vox, vocis lex, legis rex, regis


Nom. dux vox lex rex
Voc. dux vox lex rex
SING. Ac. ducem vocem legem regem
Gen. ducis vocis legis regis
Dat. duci voci legi regi
Abl. duce voce lege rege
Nom. duces voces leges reges
Voc. duces voces leges reges
PL. Ac. duces voces leges reges
Gen. ducum vocum legum regum
Dat. ducibus vocibus legibus regibus
Abl. ducibus vocibus legibus regibus

1.1.4. Temas en líquida

Estos temas forman el nominativo singular con el tema puro, es decir, no toman
desinencia -s.

—Tema consul > Nom. sing. consul (consul, consulis).

—Tema mulier > Nom. sing. mulier (mulier, mulieris).

Los temas en -r , cuando esta no va precedida de vocal, desarrollan ante ella una
-e (epéntesis):

—Tema matr > Nom. sing. mater (mater, matris).

—Tema patr > Nom. sing. pater (pater, patris).

—Tema fratr> Nom. sing. frater (frater, fratris).

54
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

Los temas acabados en consonante doble la simplifican en el nominativo


singular.

—Tema mell > Nom. sing. mel, (mel, mellis).

—Tema farr > Nom. sing. far (far, farris).

consul, mulier, marmor, mater, mel,


consulis mulieris marmoris matris mellis
Nom. consul mulier marmor mater mel
Voc. consul mulier marmor mater mel
SING. Ac. consulem mulierem marmor matrem mel
Gen. consulis mulieris marmoris matris mellis
Dat. consuli mulieri marmori matri melli
Abl. consule muliere marmore matre melle
Nom. consules mulieres marmora matres mella
Voc. consules mulieres marmora matres mella
PL. Ac. consules mulieres marmora matres mella
Gen. consulum mulierum marmorum matrum --
Dat. consulibus mulieribus marmoribus matribus mellibus
Abl. consulibus mulieribus marmoribus matribus mellibus

1.1.5. Temas en nasal

Solo hay un tema en –m, hiems, hiemis, que toma -s en el nominativo singular
sin producir alteraciones fonéticas, tal como ocurría con los temas en labial.

Los temas en -n no toman la desinencia -s del nominativo singular. Estos temas


pueden subdividirse de esta manera:

1) Temas en –on. Estos temas no toman -s, pero pierden la –n en el nominativo


singular. Si la o es breve, se cambia en i en los casos oblicuos (apofonía).

—Tema praedon > Nom. sing. praedo (praedo, praedonis).

—Tema homon > Nom. sing. homŏ (homo, hominis).

A veces, la o es tan breve que llega a desaparecer en los casos oblicuos en


posición interior:

—Tema caron > Nom. sing. carŏ (caro, carnis [< caronis]).

55
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

2) Temas en –en. No toman -s, pero no pierden la -n en el nominativo singular.


Si la e es breve pasa a -i- en interior en los casos oblicuos (apofonía).

—Tema ren > Nom. sing. ren (ren, renis).

—Tema flumen > Nom. sing. flumĕn (flumen, fluminis)

Los terminados en -men son neutros.

hiems, praedo, homo, caro, flumen, ren,


hiemis praedonis hominis carnis fluminis renis
Nom. hiems praedo homo caro flumen ren
Voc. hiems praedo homo caro flumen ren
SING. Ac. hiemem praedonem hominem carnem flumen renem
Gen. hiemis praedonis hominis carnis fluminis renis
Dat. hiemi praedoni homini carni flumini reni
Abl. hieme praedone homine carne flumine rene
Nom. hiemes praedones homines carnes flumina renes
Voc. hiemes praedones homines carnes flumina renes
PL. Ac. hiemes praedones homines carnes flumina renes
Gen. hiemum praedonum hominum carnum fluminum renum
Dat. hiemibus praedonibus hominibus carnibus fluminibus renibus
Abl. hiemibus praedonibus hominibus carnibus fluminibus renibus

56
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

1.1.6. Resumen: nominativo de temas en oclusiva, líquida y nasal

Tipo de tema Ejemplo de tema Consonante Efecto Nominativo singular

Labiales pleb- b +s plebs


princep- p princeps
Dentales ped- d +s pes
civitat- t -dental civitas
Guturales reg- g +s = x rex
duc- c dux
Líquidas consul- l -s consul
mulier- r mulier
hiem- m +s hiems
Nasales homon- (o)n -s homo
-n
flumen (e)n -s flumen

1.1.7. Temas en silbante

Estos temas no toman -s en el nominativo singular. La -s del tema se convierte


en -r en los demás casos por rotacismo.

Por analogía, la -s del nominativo singular se cambió también en -r en


numerosas palabras, alternando con la forma en -s: honos/ honor; labos/ labor, etc.

El paso de -s a -r originó, a su vez, otros cambios de la vocal breve precedente,


que pasó a –e (apofonía).

—Tema honos > Gen. sing. honosis > honoris (honos, honoris).

—Tema cinis > Gen. sing. cinisis > ciniris > cineris (cinis, cineris).

—Tema tempos > Gen. sing. temposis > temporis (tempus, temporis).

57
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

honos, cinis, lepus, tempus, genus,


honoris cineris leporis temporis generis
Nom. honos cinis lepus tempus genus
Voc. honos cinis lepus tempus genus
SING. Ac. honorem cinerem leporem tempus genus
Gen. honoris cineris leporis temporis generis
Dat. honori cineri lepori tempori generi
Abl. honore cinere lepore tempore genere
Nom. honores cineres lepores tempora genera
Voc. honores cineres lepores tempora genera
PL. Ac. honores cineres lepores tempora genera
Gen. honorum cinerum leporum temporum generum
Dat. honoribus cineribus leporibus temporibus generibus
Abl. honoribus cineribus leporibus temporibus generibus

1.2. Temas en –i

Los masculinos y femeninos toman la desinencia –s en el nominativo singular,


formando la terminación –is. Algunos (casi todos ellos femeninos) cambian esta
terminación por -es (fames, nubes).

Los neutros no toman desinencia y cambian la -i temática en –e (mari > mare).


Aquellos cuyo tema acaba en -ali o -ari suelen perder la -i temática (animali > animal).

Algunos nombres de temas en –i hacen el acusativo singular en –im: sitim, vim,


Tiberim.

58
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

hostis, nubes, imber, mare, maris animal,


hostis nubis imbris animalis
Nom. hostis nubes imber mare animal
Voc. hostis nubes imber mare animal
SING. Ac. hostem nubem imbrem mare animal
Gen. hostis nubis imbris maris animalis
Dat. hosti nubi imbri mari animali
Abl. hoste nube imbre mari animali
Nom. hostes nubes imbres maria animalia
Voc. hostes nubes imbres maria animalia
PL. Ac. hostes nubes imbres maria animalia
Gen. hostium nubium imbrium marium animalium
Dat. hostibus nubibus imbribus maribus animalibus
Abl. hostibus nubibus imbribus maribus animalibus

Iuppiter, vis Sus, suis bos, bovis


Iovis
Nom. Iuppiter vis sus bos
Voc. Iuppiter - sus bos
SING. Ac. Iovem vim suem bovem
Gen. Iovis - suis bovis
Dat. Iovi - sui bovi
Abl. Iove vi sue bove
Nom. vires sues boves
Voc. - sues boves
PL. Ac. Carece de vires sues boves
Gen. plural virium suum boum
Dat. viribus subus bobus/ bubus
Abl. viribus subus bobus/ bubus

1.3. Temas mixtos

Existen en latín algunos sustantivos y adjetivos cuyo singular se declina como


los temas en consonante y cuyo plural sigue la declinación de los temas en –i. En
realidad, se trata de antiguos temas en –i.

Esta –i del tema ha desaparecido, en el singular, por la influencia analógica


ejercida por los temas en consonante: mons, mens, mors o pars, pertenecen a un
primitivo tema: monti-, menti-, morti-, parti-.

59
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

Al desaparecer esta –i, los temas en cuestión se han declinado en el singular


como si fueran imparisílabos, pero en plural han conservado su genitivo plural en –ium,
y, en algunos casos, el acusativo en –is. En el ablativo singular, lo normal es –e. Los
genitivos plurales en –um son muy raros.

urbs, urbis mons, montis arx, arcis


Nom. urbs mons arx
Voc. urbs mons arx
SING. Ac. urbem montem arcem
Gen. urbis montis arcis
Dat. urbi monti arci
Abl. urbe monte arce
Nom. urbes montes arces
Voc. urbes montes arces
PL. Ac. urbes montes arces
Gen. urbium montium arcium
Dat. urbibus montibus arcibus
Abl. urbibus montibus arcibus

2. Adjetivos de una y de dos terminaciones

Estos adjetivos tienen en común que se declinan todos por la tercera declinación.
Se diferencian en que los de dos terminaciones tienen una terminación para el
masculino y el femenino, y otra distinta para el neutro, mientras los de una terminación
tienen una sola para los tres géneros.

2.1. Adjetivos de una terminación

Poseen una sola terminación en el nominativo singular para los tres géneros. Se
enuncia con su terminación única de nominativo singular y con la de genitivo singular:
vetus, veteris; prudens, prudentis.

60
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

vetus, veteris, “viejo”


masc./ fem. n.
Nom. vetus
Voc. vetus
SING. Ac. veterem vetus
Gen. veteris
Dat. veteri
Abl. vetere
Nom. veteres vetera
Voc. veteres vetera
PL. Ac. veteres vetera
Gen. veterum
Dat. veteribus
Abl. veteribus

prudens, prudentis, “prudente”


masc./ fem. n.
Nom. prudens
Voc. prudens
SING. Ac. prudentem prudens
Gen. prudentis
Dat. prudenti
Abl. prudenti/-e
Nom. prudentes prudentia
Voc. prudentes prudentia
PL. Ac. prudentes prudentia
Gen. prudentium
Dat. prudentibus
Abl. prudentibus

2.2. Adjetivos de dos terminaciones

Los adjetivos de dos terminaciones tienen una desinencia de nominativo singular


común al masculino y femenino y otra para el neutro. El enunciado de estos adjetivos
contiene ambas terminaciones de nominativo singular: fortis, forte; facilis, facile.

61
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

fortis, forte “valiente”


masc. / fem. n.
Nom. fortis forte
Voc. fortis forte
SING. Ac. fortem forte
Gen. fortis
Dat. forti
Abl. forti
Nom. fortes fortia
Voc. fortes fortia
PL. Ac. fortes fortia
Gen. fortium
Dat. fortibus
Abl. fortibus

3. Adjetivos de tres terminaciones (tercera declinación)

Dentro de los adjetivos de tres declinaciones, existen los que se declinan por la
primera y segunda declinaciones y otros que lo hacen por la tercera. Se trata de un
grupo de adjetivos minoritario con tres terminaciones, una para cada género. No
obstante, la variante solo afecta al nominativo singular; todas las demás coinciden con
las de los adjetivos de dos terminaciones (como fortis, -e).

acer, acris, acre, “cruel”


masc. fem. n.
Nom. acer acris acre
Voc. acer acris acre
SING. Ac. acrem acrem acre
Gen. acris
Dat. acri
Abl. acri
Nom. acres acres acria
Voc. acres acres acria
PL. Ac. acres acres acria
Gen. acrium
Dat. acribus
Abl. acribus

62
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

4. Ejercicios

I. 1) Voluptas est inimica virtutis. 2) Virtutem militum laudabamus, nam pedites


equitesque strenue pugnabant. 3) Milites ducem laudabunt, nam dux milites ad
victoriam ducet. 4) Milites magna virtute atque temeritate arietibus oppidum
oppugnant. 5) Utilitas saepe cum honestate certat, sed virtuti ducum confido. 6)
Reges antiqui sacerdotes et iudices custodesque legum saepe erant. 7) Dux bello pacem
parabat; ducis vox milites ad oppidum ducit, sed militum voces oppidi custodes excitant
atque custodes oppidum strenue defendunt. 8) Celeritas virtusque saepe militibus
victoriam dant. 9) Iudices, inter arma silent leges. 10) Milites deo Marti spolia dabant,
nam deus Mars victoriam militibus concedebat.

II. 1) Multa genera pecorum ruri sunt, sed nautae in litore erant. 2) Pastores
pecorum custodes, reges autem pastores populorum sunt. 3) Sidera caelum illustrant.
4) Pastor pecora pascit. 5) Inter densas arbores venatores multi erant. Viatores sub
arboribus sedebant, nam arbores a solis ardore viatores tegunt. Sub arborum umbra
multae flores erant et vario odore et colore viatores delectabant. 6) Crudelitatis mater
est avaritia. 7) Veritas temporis filia est.

III. 1) Pastor oves in vallibus pascit. Oves timidam indolem habent. Ovium cibus
herba est. Pastor autem cani suo panem dat, nam canis herbam non pascit. 2) Oves
saepe in montibus sunt, nam pastores oves in montes agunt. 3) Saepe pastor oves in
collem agit et oves in colle cum pastore manent; nocte pastores oves in ovile agunt. 4)
Deus creavit maria et flumina, valles collesque, nubes et imbres, pisces marium atque
caeli aves. 5) Retia pisces timent, nam retia pisces captant. 6) Imbres flumina et
amnes augebunt. 7) Marium litora videmus, nam maris litora proxima sunt. 8) Tempus
delet urbium moenia et hominum stirpem, sed nomina illustrium hominum non delebit.
9) Nubes montium cacumina saepe occultant.

IV. 1) Hieme Caesar consuetudine sua legiones in hiberna reducit; aestate agmen
legionum ad oppugnationem munitionum ducit. 2) Aquilae erant signa legionum;
tubicines tuba peditibus, liticines lituo equitibus signa in agmine atque in proelio
dabant. 3) In pace leo, in proelio cervus est. 4) Duces legiones ducebant et legiones
ducibus oboediebant. 5) Homo homini saepe lupus est.

V. 1) Infantium mentes tenerae sunt. 2) Multitudo equitum peditumque mortem


ducis victoris spectabant. 3) Mater gentium et urbium domina fuit. 4) Fons omnium
fraudium avaritia est.

VI. 1) Nulla lex satis commoda omnibus est. 2) Omnia deorum inmortalium numini
parent. 3) Iustitia est omnium virtutum domina et regina. 4) Homo est particeps
rationis et cogitationis, sed ferae rationis et orationis expertes sunt. 5) Virorum
sapientium consilia utilia sunt. 6) Vita divitum hominum multas voluptates habet, vita

63
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

autem pauperum multos dolores, sed post mortem pauperes et divites pares erunt. 7)
Sapiens est dives, liber, honoratus. 8) Est vita misero longa, felici brevis. 9) Ignis
aurum probat, miseria fortes viros (SEN.). 10) Civium discordiae maximas calamitates
hominibus et civitatibus parant et parabunt. 11) Longum est iter per praecepta, breve
et efficax per exempla. 12) Vi et armis audaces viri arcem expugnabant. 13) Natura
vi rationis hominem conciliat homini (CIC.).

VII. 1) Graecae civitates imperium perdiderunt (IVST.). 2) Dux occupat urbem


validam copia defensorum et magnitudine moenium (TAC.) 3) Pallida mors pulsat
aequo pede pauperum tabernas regumque turres (HOR.) 4) Magnitudo moenium
ostentat vires urbium (V. PAT.). 5) Omnia vincit amor (VERG.).

VIII. Elaboración de un dossier. Consistirá en un vocabulario de los sustantivos


y adjetivos más frecuentes de la tercera declinación clasificados por temas.

TEMAS EN LABIAL
princeps, -ipis (m.), “el primero”, “líder”, “príncipe”

TEMAS EN DENTAL
miles, -itis (m.), “soldado”

TEMAS EN GUTURAL
dux, -cis (m.), “caudillo”, “jefe”

TEMAS EN LÍQUIDA
consul, -is (m.), “cónsul”

TEMAS EN NASAL
homo, -inis (m.), “hombre”, “ser humano”.

TEMAS EN SILBANTE
honos, -oris (m.), “honor”

TEMAS EN -I
hostis, -is (m.), “enemigo”

TEMAS MIXTOS
urbs, -is (f.), “ciudad”

64
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

5. Vocabulario

Sustantivos nomen, -inis (n.):

agmen, -inis (n.): oppidum, -i (n.):

arbos, -oris (f.): ovis, -is (f.):

arx, -cis (f.): pastor, -oris (m.):

caelum, -i (n.): pater, -tris (m.):

civis, -is (m./f.): pax, -cis (f.):

civitas, -atis (f.): pecus, -oris (n.):

consilium, -ii (n.): pes, pedis (m.):

consul, -is (m.): plebs, plebis (f.):

custos, -odis (m./f.): proelium, -ii (n.):

dux, ducis (m.): regīna, -ae (f.):

flos, -oris (m.): rex, regis (m.):

flumen, -inis (n.): tempus, -ŏris (n.):

gens, gentis (f.): urbs, -urbis (f.):

homo, -inis (m.): virtus, -ūtis (f.):

honos, -oris (m.): vis (f.):

hostis, -is (m./f.): vox, -cis (f.):

iudex, -icis (m.):

legio, -onis (f.): Adjetivos

lex, legis (f.): acer, -cris, -cre:

litus, -oris (n.): antiquus, -a, -um:

mare, maris (n.): brevis, -e:

mater, -tris (f.): felix, -cis:

mens, mentis (f.): fortis, -e:

miles, -itis (m.): Graecus, -a, -um:

moenia, -ium (n.): inimīcus, -a, -um:

mons, montis (m.): omnis, -e:

mors, mortis (f.): pauper, -eris:

mulier, -is (f.): prudens, -tis:

nauta, -ae (m.): utilis, -e:

65
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material
Prof. Jiménez del Castillo Lengua Latina 6. La tercera declinación

vetus, -eris: a:

sub:

Verbos inter:

ago, -is, -ĕre, egi, actum: per:

defendo, -is, -ĕre, -fendi, -fensum: post:

deleo, -es, -ēre, -evi, -tum:

habeo, -es, -ēre, habui, habitum: Adverbios

laudo, -as, āre, -avi, -atum: saepe:

pugno, -as, -āre, -avi, -atum: non:

video, -es, -ēre, vidi, visum:

Conjunciones

Preposiciones sed:

cum:

66
Queda prohibida la difusión no autorizada de este material

También podría gustarte