[Link]

html
Unidad 6
VOCABULARIO (Vokabüler)

DIÁLOGO (Diyalog)

 Ne yapıyorsun?

 Yemek hazırlıyorum. Bugün misafir geliyor.

 Yemekte ne var?

 Önce çorba var, sonra pirzola ile patates ve salata, sonra da nefis bir peynirli börek.

 Tatlı mı var, meyve mi?

 Ben meyveyi seviorum, ama çocuklar tatlıyı seviyorlar.

 Çocuklar ne yapıyorlar?

 Ali ile Ahmet ders çalışıyorlar. Ayşe kitap okuyor.

 Ne okuyor?

 O yeni kitabı okuyor.

 Fatma ne yapıyor?
  Meyveleri yıkıyor.

 Büyükbaba nerede?

 Bahçede çimleri kesiyor ve kuru dalları topluyor.

 Şimdi ne yapıyorsun?

 Ekmeği kesiyorum.

 Sen yemeği hazırlıyorsun, ben de sofrayı kuruyorum.

 Evet, hepimiz çalışıyoruz.

 Komşular balkonda oturuyorlar, ama hava serin.

LOS VERBOS (Eylemler)

En turco, como en castellano, el verbo tiene dos partes: la raíz y el sufijo de infinitivo, que es -mak o -

mek dependiendo de la vocal de la última sílaba de la raíz:

En turco, el verbo expresa una acción o un estado con la ayuda de dos sufijos que se agregan a la raíz del

verbo: el primero indica el "tiempo" de la acción y el segundo indica la "persona" que la realiza.

EL PRESENTE (CONTINUO) DEL INDICATIVO (Şimdiki zaman)

El presente de indicativo, que expresa una acción que va "ejecutándose" en el momento de la palabra, es uno

de los cinco tiempos "simples" del modo indicativo.

En el presente (continuo) de indicativo, el sufijo temporal, que se coloca entre la raíz del verbo y la desinencia

personal, es:

-İYOR (-IYOR, -ÜYOR, -UYOR)

dependiendo de la vocal en la última sílaba de la raíz. Advierte que la vocal inicial del sufijo lleva el acento de

la palabra.

Las desinencias personales, que varían ligeramente según el tiempo implicado, son en este caso las mismas

que en el presente del verbo -imek.

Recuerda que la vocal inicial del sufijo temporal depende de la vocal precedente, pero el resto del sufijo

temporal (-yor-) es inalterable, por lo tanto las desinencias personales que lo siguen no cambian.

Si la raíz del verbo termina con la misma vocal inicial que el sufijo temporal (i, ı, ü, u), el sufijo -iyor pierde la

suya:

Si la raíz del verbo termina con -a o -e, estas vocales se pierden con la influencia de la -y- siguiente:
EL ACUSATIVO (Belirtme durumu)

El caso acusativo del sustantivo, que indica el "sustantivo definido", o sea, el complemento directo de la

oración, en respuesta a las preguntas "¿qué?" o "¿a quién?", se forma en turco con el sufijo -i (-ı, -ü, -u):

 merdiven (escalera) -> Merdiveni çıkıorum (Subo la escalera)

 çatal (tenedor) -> Çatalı alıyorum (Tomo el tenedor)

 göl (lago) -> Gölü görüyorum (Veo el lago)

 top (pelota) -> Topu atıyorum (Arrojo la pelota)

Recuerda que el sufijo -i lleva el acento, o sea, que el acento del sustantivo pasa al sufijo.

Si el sustantivo termina en vocal, se intercala la consonante eufónica -y- entre las dos vocales. Si el sustantivo

termina en consonante, siempre hay que tener en cuenta la regla de la "mutación de las consonantes":

 şişe (botella) -> Şişeyi alıyorum (Tomo la botella)

 kapı (puerta) -> Kapıyı açıyorum (Abro la puerta)

 köprü (puente) -> Köprüyü geçiyorum (Cruzo por el puente)

 palto (abrigo) -> Paltoyu giyiyorum (Me pongo el abrigo)

 Ali -> Ali'yi görüyorum (Veo a Ali)

 yemek (comida) -> Yemeği hazırlıyorum (Preparo la comida)

 mektup (carta) -> Mektubu okuyorum (Leo la carta)

 kasap (carnicería) -> Kasaba gidiyorum (Voy a la carnicería)

 ilaç (medicina) -> İlacı içiyorum (Tomo la medicina)

Sintáxis (Sözdizimi)

El complemento directo siempre precede al verbo. El sujeto ocupa el primer lugar en la frase y los adverbios lo

siguen. El adverbio de tiempo precede al de lugar.

Modelos de oraciones (Örnek cümleler)

El complemento directo (Düz tümleç)

Los verbos transitivos del turco siempre exigen un complemento directo, sin embargo, éste puede ser definido

o indefinido según el caso:

 Ali mektup yazıyor (Ali escribe UNA carta)

 Ali mektupu yazıyor (Ali está escribiendo LA carta)

 Ali kitap okuyor (Ali está leyendo UN libro)

 Ali kitapı okuyor (Ali lee EL libro)

Advierte que el caso "definido" exigiría la pregunta hangi? (¿cuál?), y habría que calificar el complemento:

 Ali o kitabı okuyor (Ali lee AQUEL libro)

 Ali o yeni kitabı okuyor (Ali está leyendo AQUEL libro NUEVO)

En turco, algunos verbos transitivos tienen un complemento indefinido "obligatorio" que completa el significado

del verbo:

 yazı (escritura) + yazmak (escribir) = yazı yazmak (escribir)

 yemek (comida) + yemek (comer) = yemek yemek (comer)

 su (agua) + içmek (beber) = su içmek (beber agua)

 uyku (sueño) + uyumak (dormir) = uyku uyumak (dormir)

 rüya (sueño) + görmek (ver) = rüya görmek (soñar)

 ders (lección) + çalışmak (trabajar) = ders çalışmak (estudiar)

 dikiş (costura) + dikmek (coser) = dikiş dikmek (coser)

 cevap (respuesta) + vermek (dar) = cevap vermek (responder)

 telefon (teléfono) + etmek (hacer) = telefon etmek (telefonear)

El caso acusativo de los pronombres personales (Kişi adıllarının belirtme durumu)

El complemento directo del verbo puede ser una persona, que se expresaría con un nombre propio, o un

pronombre; en ambos casos habría que emplearlos en caso acusativo:

Modelos de oraciones (Örnek cümleler)

Sabemos que cuando los nombres propios toman un sufijo, se les intercala un apóstrofe. Asimismo sabemos

que según la regla de la "mutación de las consonantes", las consonantes ç, k, p y t se suavizan entre dos

vocales. En la ortografía, el acusativo de Mehmet, por ejemplo, no cambia y se escribe "Mehmet'i", pero se

pronuncia "Mehmedi".

EL ARTÍCULO INDEFINIDO BİR (un/uno/una) (Belirsiz tanım edatı BİR)

En turco, el artículo indefinido BİR (un/uno/una) se omite frecuentemente. Cuando un sustantivo indefinido es

el complemento directo del verbo, el uso del artículo indefinido indica específicamente que una sola cosa está

implicada, en decir, que "bir" funciona comoun determinante numeral:

 Kitap alıyorum (Compro libros/un libro cualquiera)

 Bir kitap alıyorum (Estoy comprando UN libro)

 Kitap okuyorum (Leo -un libro-)

 Bir kitap okuyorum (Estoy leyendo UN libro)

Las primeras frases se emplearían para declarar sólamente la actividad desarrollada, sin especificar la

cantidad de la cosa implicada; en cambio, las segundas frases se emplearían para dar énfasis al hecho de
que se trata de un único libro.

El sufijo del plural (-lar, -ler) asimismo se omite frecuentemente en condiciones similares:

 Ali mektup yazıyor (Ali escribe cartas -o una carta-)

 Ali mektuplar azıyor (Ali está escribiendo cartas)

Sin embargo, si el sustantivo se califica con un adjetivo, se utiliza el artículo indefinido bir:

 Kitap okuyorum (Leo LIBROS/UN LIBRO)

 Yeni bir kitap okuyorum (Estoy leyendo UN libro NUEVO)

 Yeni kitaplar okuyorum (Estoy leyendo LIBROS NUEVOS)

LA CONJUNCIÓN İLE (İLE bağlacı)

En turco, la conjunción copulativa ve (y) sirve de lazo entre dos elementos de la oración o dos oraciones

enteras. Sin embargo, generalmente se prefiere la preposición İLE (con) como conjunción copulativa entre

dos sustantivos o nombres. En este caso, ile puede aparecer como una palabra separada entre los dos

sustantivos o, preferentemente, puede convertirse en un sufijo al final del sustantivo precedente. Si este

sustantivo termina en consonante, la i- inicial se pierde; si el sustantivo termina en vocal, la i- inicial se

convierte en y-; pero en ambos casos, la -e final depende de la "armonía de las vocales" y se convierte en -a:

 Ahmet ile Ayşe / Ahmet'le Ayşe (Ahmet y Ayşe)

 Mine ile Osman / Mine'yle Osman (Mine y Osman)

 Orhan ile Hasan / Orhan'la Hasan (Orhan y Hasan)

 Fatma ile Mehmet / Fatma'yla Mehmet (Fatma y Mehmet)

 çatal ile bıçak / çatalla bıçak (el tenedor y el cuchillo)

 kapı ile pencere / kapıyla pencere (la puerta y la ventana)

 bir adam ile bir kadın / bir adamla bir kadın (un hombre y una mujer)

RECORDAR (Anımsamak)
 1. En turco çocuk (niño; hijo) puede indicar mayor edad que el "niño" del español. Este sustantivo

puede ser utilizado como el equivalente del "muchacho" para definir a gente joven. Entonces se

dice küçük çocuk (niño pequeño) o genç çocuk (joven, muchacho). Como en turco no existe el

género de los sustantivos, cuando çocuksignifica "hijo", puede ser necesario definirlo

como erkek (varón) o kız (niña; muchacha): erkek çocuk (hijo), kız çocuk (hija). Lo mismo ocurre

con kardeş (hermano): erkek kardeş es "hermano", kız kardeş es "hermana".

2. El adverbio şimdi es "ahora", pero con el verbo en el pretérito significa "ahora mismo, acaba de":

o Ali şimdi geliyor (Ahora viene Ali)

o Ali şimdi geldi (Acaba de llegar Ali)

3. El adjetivo tatlı (dulce) se deriva, con la ayuda del sufijo -lı, del sustantivo tat (sabor); por lo tanto,

literalmente, significa "sabroso".

4. El verbo çalışmak significa "trabajar", pero con el complemento directo "obligatorio" ders (lección)

significa "estudiar".

EJERCICIOS (Alıştırmalar)

1. Contesta las siguientes preguntas:

 Anne ne yapıyor?

 Kim geliyor?

 Yemekte ne var?

 Çocuklar neyi seviyorlar?

 Çocuklar ne yapıyorlar?

 Ayşe ders mi çalışıyor?

 Büyükbaba nerede? Ne yapıyor? Oturuyor mu?

 Ekmeği kim kesiyor?

 Komşular neredeler? Ne yapıyorlar?

2. En las siguientes frases, pon los verbos entre paréntesis en presente continuo de la persona

correspondiente:

 Çocuklar süt (içmek).

  Ben bugün evde (çalışmak).

 Komşular bahçede (oturmak).

 Siz ne (yapmak)?

 Biz televizyon (seyretmek).

 Mehmet'le Ayşe odada (oynamak).

 Sen Fatma'yı (sevmek).

 Biz sofra (kurmak).

 Sen ne (demek)?

 Ben şimdi yemek (yemek).

3. Pon los siguientes grupos de palabras en orden para formar frases:

 dalları topluyoruz biz bugün bahçede

 odada seyrediyorsunuz siz televizyon

 Ahmet oyunyorlar bahçede Ayşe'yle

 şimdi ben bardakları yıkıyorum tabaklarla

 siz ders şimdi çalışıyorsunuz oynuyorsunuz bahçede sonra

4. Completa las siguientes frases:

 Ben şimdi gazete oku...

 Biz bugün bahçede kuru otlar... kes..., sonra onlar... yak...

 Siz sınıf... otur... ve öğretmen... bekle...

 Ayşe kirli bardaklar... al..., sonra onlar... yıka...

 Sen bugün ders çalış... ve kitap oku..., sonra yemek hazırla..., sonra da sofra... kur...

5. Traduce el siguiente texto al turco:

 Hoy es fiesta. Todos estamos en casa y estamos muy contentos. Los niños están jugando en el

jardín. Yo estoy limpiando la cocina. Ayşe está preparando la comida. Fatma y Suna están lavando el

balcón. Los vecinos también están en el balcón. El abuelo está leyendo el periódico. Osman está

lavando el coche en el jardín.

RESPUESTA

EJERCICIOS UNIDAD 6
1. Contesta las siguientes preguntas:

 Anne ne yapıyor?
o Anne yemek hazırlıyor.
 Kim geliyor?
o Misafir geliyor.
 Yemekte ne var?
o Yemekte çorba, pirzola ile patates, salata, peynirli börek ve tatlı var.
 Çocuklar neyi seviyorlar?
o Çocuklar tatlıyı seviyorlar.
 Çocuklar ne yapıyorlar?
o Ali ile Ahmet ders çalısıyorlar.
 Ayşe ders mi çalışıyor?
o Ayşe kitap okuyor.
 Büyükbaba nerede? Ne yapıyor? Oturuyor mu?
o Büyükbaba bahçede. Hayır, çimleri kesiyor ve kuru dalları topluyor.
 Ekmeği kim kesiyor?
o Ekmeği anne kesiyor.
 Komşular neredeler? Ne yapıyorlar?
o Komşular bahçedeler. Oturuyorlar.

2. En las siguientes frases, pon los verbos entre paréntesis en presente continuo de la
persona correspondiente:

 Çocuklar süt (içmek).

o Çocuklar süt içiyorlar.
 Ben bugün evde (çalışmak).
o Ben bugün evde çalışyorum.
 Komşular bahçede (oturmak).
o Komşular bahçede oturuyorlar.
 Siz ne (yapmak)?
 o Siz ne yapıyorsunuz?
 Biz televizyon (seyretmek).
o Biz televizyon seyrediyoruz.
 Mehmet'le Ayşe odada (oynamak).
o Mehmet'le Ayşe odada oynuyorlar.
 Sen Fatma'yı (sevmek).
o Sen Fatma'yı seviyorsun.
 Biz sofra (kurmak).
o Biz sofra kuruyoruz.
 Sen ne (demek)?
o Sen ne diyorsun?
 Ben şimdi yemek (yemek).
o Ben şimdi yemek yiyorum.

3. Pon los siguientes grupos de palabras en orden para formar frases:

 dalları topluyoruz biz bugün bahçede

o Biz bugün bahçede dallarıtopluyoruz.
 odada seyrediyorsunuz siz televizyon
o Siz odada televizyon seyrediyorsunuz.
 Ahmet oyunyorlar bahçede Ayşe'yle
o Ayse'yle Ahmet bahçede oynuyorlar.
 şimdi ben bardakları yıkıyorum tabaklarla
o Ben şimdi tabaklarla bardakları yıkıyorum.
 siz ders şimdi çalışıyorsunuz oynuyorsunuz bahçede sonra
o Siz şimdi ders çalışıyorsunuz, sonra bahçede oyunuyorsunuz.

4. Completa las siguientes frases:

 Ben şimdi gazete oku...

o Ben şimdi gazete okuyorum.
 Biz bugün bahçede kuru otlar... kes..., sonra onlar... yak...
 o Biz bugün bahçede kuru otları kesiyoruz, sonra onları yakıyoruz.
 Siz sınıf... otur... ve öğretmen... bekle...
o Siz sınıfta oturyorsunuz ve öğretmeni bekliyorsunuz.
 Ayşe kirli bardaklar... al..., sonra onlar... yıka...
o Ayşe kirli bardakları alıyor, sonra onları yıkıyor.
 Sen bugün ders çalış... ve kitap oku..., sonra yemek hazırla..., sonra da sofra... kur...
o Sen bugün ders çalışıyorsun ve kitap okuyorsun, sonra yemek hazırlıyorsun,
sonra da sofra kuruyorsun.

5. Traduce el siguiente texto al turco:

 Hoy es fiesta. Todos estamos en casa y estamos muy contentos. Los niños están
jugando en el jardín. Yo estoy limpiando la cocina. Ayşe está preparando la comida.
Fatma y Suna están lavando el balcón. Los vecinos también están en el balcón. El
abuelo está leyendo el periódico. Osman está lavando el coche en el jardín.
o Bugün bayram. Biz hepimiz evdeyiz ve çok mutluyuz. Çocuklar bahçede
oynuyorlar. Ben mutfağı temizliyorum. Ayşe yemeği hazırlıyor. Fatma'yla
Suna balkonu yıkıyorlar. Komşular de balkondalar. Büyükbaba gazete
okuyor. Osman bahçede arabayı yıkıyor.

*----

Para escuchar:

 Günaydın.
 Günaydın efendim. Nasılsınız?
 İyiyim, teşekkür ederim. Siz nasılsınız?
 Teşekkür ederim. Ben de iyiyim.

Para aprender:

o gün (día) -> ['.]

o aydın (bueno, brillante) -> [. '.]
  Günaydın (Buenos días) -> [. . '.]

o efendim (señor, señora, srta -lit. "mi maestro/a") -> [. '. .]

 Günaydın efendim (Buenos días señor/a) -> [. . '. / . . .]
o nasıl (¿cómo?) -> ['. .]
 Nasılsınız? (¿Cómo está? -tratamiento de usted, se usa la 2ª persona del plural) -> ['. . . .]

o iyi (bueno, bien) -> [. '.]

o iyiyim (estoy bien) -> [. '. .]
o teşekkür (agradecer) -> [. . '.]
o etmek (hacer) -> [. '.]
o ederim (hago) -> [. '. .]
o teşekkür ederim, te doy las gracias (gracias -lit. "te hago mi agradecimiento") -> [. . '. / . . .]
 İyiym, teşekkur ederim (Estoy bien, gracias) -> [. '. . # . . '. / . . .]
o siz (usted) -> [.]
 Siz nasılsınız? (¿Cómo está usted?) -> ['. / . . . .]

o ben (yo) -> [.]

o ben de (yo también) -> ['. / .]
 Teşekkür ederim. Ben de iyiyim. (Te doy las gracias. Yo también estoy bien) -> [. . '. / . . . # '. / . / . . .]

 inicio
 presentación
 método i̇ nci ku
o introducción
o fonética
o bloque i
o bloque ii
 curso audio fsi
o introducción
o primer libro
o segundo libro
 gramática
o sustantivo
o pronombre
o adjetivo
o adverbio
o posposición
o conjunción
o interjección
o verbo
 vocabulario
 temas de interés
o actualidad
o cultura
 cine
 literatura
 música
  tradición
o gastronomía
 artículos
 recetas
o historia
 origen y expansión
 imperio selyúcida
 imperio otomano
 república de turquía
 personajes históricos
o lugares
o reportajes
o recomendaciones
o mapas
o diario de estambul
 otras cosas
o bibliografía
o descargas
o radio turca
o webs relacionadas
 otros blogs
 cursos de turco y español
 medios de comunicación
 facebook
 youtube

AUDIO - Ud 2. Diálogo "Buenas tardes"

BUENA TARDES / İYİ AKŞAMLAR

(Duración 13:42)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 İyi akşamlar.

 Oo, merhaba efendim. Nasılsınız?

 Teşekkür ederim. Siz nasılsınız?

 Teşekkür ederim. Buyrun efendim. Hoş geldiniz.

 Hoş bulduk.

Para aprender:

o akşam (tarde) -> [. '.]

 o akşamlar (tardes) -> [. . '.]

 İyi akşamlar (Buenas tardes) -> [. . / . . '.]

o oo (Oh -exclamación) -> ['. .]

o merhaba (hola -saludo informal) -> ['. . .]

o merhaba efendim (hola señor -saludo formal) -> ['. . . / . . .]

 Oo, merhaba efendim. Nasılsınız? (Oh, hola señor, ¿Cómo está?) -> ['. # '. . . . . . # '. . . . #]

 Teşekkür ederim. Siz nasılsınız? (Gracias. ¿Cómo está usted?) -> [. . '. / . . .# '. . . . #]

 Teşekkür ederim (Gracias) -> [. . '. / . . .]

o buyurmak (hacer (uno) el honor) -> [. . '.]

o buyurun / buyrun (entre, síentese, etc. -lit. hága(me) el honor, -el verbo se escribr buytun

pero en diálogos se reduce a byrun, esto pasa a menudo) -> ['. . .] / ['. .]

 Buyrun efendim (entre por favor, hágame el honor (de entrar)) -> ['. . / . . .]

o hoş (agradable) -> [.]

o gelmek (venir) -> [. '.]

o geldiniz (venga (usted)) -> [. . '.]

 Hoş geldiniz. (Bienvenido) -> ['. / . . .]

o bulmak (encontrar) -> [. '.]

o bulduk (encontramos) -> [. '.]

 Hoş bulduk (Estamos (estoy) encantados de estar aquí) -> ['. / . .]

PRONUNCIACIÓN

El alfabeto

 A a [a] -> adam (hombre) -> [. '.]

 B b [be] -> baba (padre, papá) -> [. '.]

  C c [ge] -> cadde (avenida) -> [. '.]

 Ç ç [çe] -> çay (té) -> [.]

 D d [de] -> dokuz (nueve) -> [. '.]

 E e [e] -> evvela (primero) -> ['. . .]

 F f [fe] -> fazla (mucho, excesivo) -> [. '.]

 G g [gε] -> gün (día) -> ['.]

 Ğ ğ [jumuşak gε]

 H h [he] -> hafta (semana) -> [. '.]

 I ı [ı] -> ısıtmak (calentar) -> [. . '.]

 İ i [i] -> iki (dos) -> [. '.]

 J j [je] -> Japonya (Japón) -> [. '. .]

 K k [ka] -> kâtip (secretario/a) -> [. '. .]

 L l [lε] -> lokanta (restaurante) -> [. '. .]

 M m [me] -> memnun (contento/a) -> [. '.]

 N n [ne] -> nerede (¿dónde?) -> ['. . .]

 O o [o] -> otuz (treinta) -> [. '.]

 Ö ö [ö] -> ön (delantero, previo) -> ['.]

 P p [pe] -> pahalı (caro) -> [. . '.]

 R r [re] -> rica (ruego, súplica) -> [. '.]

 S s [se] -> sonra (después) -> ['. .]

 Ş ş [şe] -> şoför (chófer) -> [. '.]

 T t [te] -> tekrar (repetición) -> ['. .]

 U u [u] -> uzun (largo) -> [. '.]

 ü ü [ü] -> üç (tres) -> ['.]

 V v [v] -> varlık (existencia) -> [. '.]

 y y [y] -> yemek (comer) -> [. '.]

 Z z [z] -> zor (difícil) -> [.]

Vocales

/i/
 Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra
bilet (entrada) benim (mi, mío) hani (sabes)
bizim (nuestro) bin (mil) kişi (persona)
diye (diciendo) çiftçi (granja) sahi (realmente)
fiat (precio) dil (lengua) taksi (taxi)
gişe (taquilla) diş (diente) nevi (tipo, estilo)

/ü/ - como la /i/ pero con los labios circulares

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

büsbütün
büfe (bufé) örtü (cobertura)
(completamente)
pardesü
büyümek (crecer) dün (ayer)
(terminado)
bütün (entero,
dünya (mundo) sütçü (lechero)
íntegro)
düdük (silbato) düşmek (caer) ütü (hierro)
güve (polilla) gün (día) yüzü (su cara)

/e/

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

acele (rápido) ateş (fuego) bale (balet)
benim (mi) ben (yo) ense (nuca)
beyaz (blanco) beş (cinco) işte (¡aquí está!)
cevap (pregunta) bez (ropa) meze (entremés)
deniz (mar) ev (casa) ne (¿qué?)

/ö/ - como la /e/ pero con los labios circulares

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

börek (empanada) dönmek (regresar)
döviz (divisas) gök (cielo)
görüşmek
göz (ojo) No existen palabras con
(entrevistar)
ö final
kömür (carbón) köy (villa, aldea)
ön (delantero,
köşe (esquina)
previo)
/ı/ - como la /u/ pero con los labios no-circulares

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

kışa (corto,breve) bakın (cuidar) adı (su nombre)
kısım (parte) hanım (dama) altı (seis)
aynı (mismo,
tanımak (reconocer) kış (invierno)
idéntico)
yıkamak (lavar) kız (chica) boyacı (pintor)
bıçak (cuchillo) yakın (cerca) tıpkı (exactamente)

/u/

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

bulut (nube) buçuk (medio) bu (este,esta, esto)
hukuk (ley) bulmak (encontrar) havlu (toalla)
kulak (oreja) but (pierna, muslo) kuzu (cordero)
tuhaf (extraño) buz (hielo) su (agua)
uyumak (dormir) çocuk (niño) suçlu (culpable)

/a/

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

acaba (pregunto) az (pequeño) amca (tío paterno)
ama (pero) bakan (ministro) boya (pintura)
ateş (fuego) baş (cabeza) fayda (beneficio)
bazı (algo, alguno) cam (cristal) hafta (semana)
havuz (piscina) cevap (pregunta) hasta (paciencia)

/o/

Sílabas abiertas Sílabas cerradas Última letra

boya (pintura) boş (vacío) o (él/ella/ello, eso)
çorap (zapatos) çok (muy,mucho) banyo (baño)
hoş
hoca (profesor) kambiyo (cambio)
(agradable,amable)
hoşaf (compota) on (diez) kilo (kilogramo)
oda (habitación) son (último) palto (abrigo)
AUDIO - Ud 3. Diálogo "Hasta luego,
Buenas noches"
HASTA LUEGO, BUENAS NOCHES / ALLAHAIŞMARLADIK, İYİ GECELER

(Duración 9:55)

DIÁLOGO

Para escuchar

 Allahaısmarladık

 Güle güle

 İyi geceler

 Allah rahatlık versin

Para aprender

o Allah (Dios) -> [. '.]

o Allaha (a Dios) -> [. . '.]

o ısmarlamak (pedir) -> [. . . '.]

o ısmarladık (pedimos) -> . . . '.]

 Allahaısmarladık (Adiós -dicho por la persona que se marcha, -lit. pedimos por ti a Dios) -> [. . '. . . .]

o gülmek (reír) -> [. '.]

 Güle güle (Adiós -dicho por la persona que se queda) -> [. '. / . .]

o gece (noche) -> [. '.]

o geceler (noches) -> [. . '.]

 İyi geceler (Buenas noches) -> [ . . / . . '.]

o rahat (confort) -> [. '.]

o rahatlık (confortable) -> [. . '.]

o vermek (dar) -> [. '.]

o versin (quizá él da) -> [. '.]

  Allah rahatlık versin (Buenas noches -lit. quizá Dios de descanso) -> [. . / . . '. / . .]

NÚMEROS (del 1 al 10)

 bir (uno) -> [.]

 iki (dos) -> [. '.]

 üç (tres) -> [.]

 dört (cuatro) -> [.]

 beş (cinco) -> [.]

 altı (seis) -> [. '.]

 yedi (siete) -> [. '.]

 sekiz (ocho) ->[. '.]

 dokuz (nueve) -> [. '.]

 on (diez) -> [.]

PRONUNCIACIÓN

Consonantes

/r/

La /r/ turca se hace con la punta de la lengua detrás de la parte trasera de los dientes superiores. Ráramente

se hace un trino (como en la erre epañola).

/r-/ /-r-/ /-r/

rica (demanda) biraz (un poco) demir (hierro)
rüzgâr (viento) çürük (podrido) müdür (director)
rıza (consentimiento) merak (curiosidad) hazır (preparado)
ruh (espíritu) kuru (seco) memur (oficial)
raf (estante) börek (empanada) buhar (vapor
 /Cr-/ /-Cr-/ /-rC-/
kristâl (cristal) kibrit (cerilla) bitirmek (acabar)
fren (freno) köprü (puente) sürmek (continuar)
trup (tropa) adres (dirección) herşey (todo)
traş (afeitado) Avrupa (Europa) ayırmak (separar)
krom (cromo) alabros (rapado) durmak (parar)

/-rCC-/ /-CCr-/ /-rC/

ettirtmek (mandar hacer) antrenman (entrenamiento) Türk (turco)
güldürtmek (hacer reír) kompress (comprimir) dört (cuatro)
ayırtmak (reservar) telgraf (telegrama) kırk (catorce)
apartman (apartamento) antrak (intermedio) kork (miedo!)

/l , l/

La /l/ es similar a la española, con la lenga dentras de los dientes. La / l/ en cambio, la lengua se sitúa más

atrás, sobre el paladar, cuando esta letra aparece generalmente la vocal siguiente tiene el símbolo ^ (acento

circunflejo).

/l-/ /l-/
lokma (bocado) lira (lira)
lort (señor) lüzum (necesidad)
losyon (loción) lezzet (sabor)
lüften (por favor)
lokanta (restaurante)

/-l-/ /-l-/
pahalı (caro) ilim (ciencia)
bulurt (nube) üzülür (él se preocupa)
salata (ensalada) mesele (problem)
salon (salón) pilâv (arroz)

/-lC-/ /-lC-/
bulduk (encontramos) bilmek (saber)
kalmak (permanecer) gülmek (reír)
yolculuk (viaje) gelmek (venir)
ölmek (morir)
 /-l/ /-l/
nasıl (¿cómo?) değil (-part. negación)
yol (carretera) bülbül (pesadilla)
okul (escuela) el (mano)
pedal (pedal) kabul (aceptación)
bol (abundante) Kemal (-nombre propio)

/-Cl-/ /-Cl-/
yanlış (error) evli (casado)
musluk (grifo) önlük (delantal)
anlamak (entender) möble (mueble)
meşgul (ocupado)

/-ll-/ /-ll-/
sallamak (agitar) milli (nacional)
yollamak (enviar) belli (aparente)
eller (manos)
tellâl (pregonero)

/-Cl-/ /-Cl-/
plâj (playa)
No existen palabras con -Cl-
plâki (estofado)

AUDIO - Ud 4. Frases básicas:

Expresiones en clase
FRASES BÁSICAS: EXPRESIONES EN CLASE

(Duración 4:35)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 Tekrar edin, lütfen.

 Tercüme edin, lütfen.

  Sizin sıranız efendim.

 Sıra sizin efendim.

 Pardon. Ne dediniz?

 Derse başlayalım.

 Pekiyi.

 İsminiz ne efendim?

 İsmin Hasan efendim.

 Soyadınız nedir?

 Soyadım Mutlu.

 "Merhaba" ne demek?

 Merhaba "hello" demek.

 Nerelisiniz?

 Amerikalıyım.

Para aprender:

o tekrar (repetición) -> [. '.]

o tekrar etmek (repetir) -> [. '. / . .]

o tekrar edin (repita -2ª plural para "usted")-> [. '. / . .]

o lûtfen / lütfen (por favor) -> ['. .]

 Tekrar edin, lütfen (Por favor, repita) -> [. '. / . . # '. .]

o tercüme (traducción) -> [. . '.]

o tercüme etmek (traducir) -> [. . '. / . .]

 Tercüme edin, lüten (Traduzca, por favor) -> [. . '. / . . # '. .]

o sizin (su -trat. usted) -> [. '.]

o sıra (turno, orden) -> [. '.]

o sıranız (su turno) -> [. . '.]

o sizin sıranız (su turno -remarcando SU) -> [. '. / . . .]

 Sizin sıranız efendim (Es su turno, señor) -> [. '. / . . . # . '. .]

 Sıra sizin efendim (Es su turno señor -alt. a la anterior) -> [. . / . '. / . . .]
 o pardon (perdoneme, excuseme) -> ['. .]

o ne (qué -interrogación) -> [.]

o demek (decir) -> [. '.]

o dediniz (dijo -usted) -> [. . '.]

 Pardon. Ne dediniz? (Perdoneme, ¿qué dijo (ha dicho) usted?) -> ['. . # '. / . . . #]

o ders (lección) -> [.]

o derse ((a) la lección) -> [. '.]

o başlamak (empezar, comenzar) -> [. . '.]

o başlayalım (vamos a empezar -forma hablada, este verbo se escribe "başlıyalın") -> [. . . '.]

 Derse başlayalım (Comencemos la lección) -> [. '. / . . . .]

 Pekiyi (Bien, perfecto, Ok -tambien "peki", proviene de "pek iyi") -> ['. .]

o isim (ism-) (nombre propio) -> [. '.]

o isminiz (su nombre -usted) -> [. . '.]

 İsminiz ne efendim? (¿Cuál es su nombre, señor?) -> [. . ', / . / . . . #]

o ismim (mi nombre) -> [. ',]

 İsmin Hasan efendim (Mi nombre es Hasan) -> [. . / . '. / . . .]

o soy (familia, antecesores) -> [.]

o ad (nombre) -> [.]

o soyadı (apellido) -> ['. . .]

 Soyadınız nedir? (¿Cuál es su apellido?) -> [. . . . / '. . #]

o soyadım (mi apellido) -> ['. . .]

o mutlu (felicidad, fortuna) -> [. '.]

 Soyadım Mutlu (Mi apellido es Mutlu) -> [. . . / . '.]

 "Merhaba" ne demek? (¿Qué significa "merhaba"?) -> [. . . / '. / . . #]

 Merhaba "hello" demek (Merhaba significa "hello" -"hola" en inglés) -> [. . . / . '. / . .]

 Nerelisiniz? (¿De dónde es usted?) -> ['. . . . .]

  Amerikalıyım (Soy americano) -> [. . . '. . .]

NOTAS

En la pronuncicación del turco, la unidad más pequeña es la sílaba. Las sílabas turcas pueden consistir en

una única vocal (V), una consonante con una vocal (CV), una vocal con una consonante (VC), una

consonante con una vocal y otra consonante (CVC) o cuaquiera de las variantes de estas combinaciones:

(CCV), (VCC), (CCVC) o (CVCC). Nótese que nunca van dos vocales seguidas en la misma sílaba.

De todas maneras, las sílabas que empiezan por (CC) son muy raras y casi siempre de origen extranjero. Los

turcos suelen poner una vocal entre o antes de los pares de consonantes en palabras prestadas: palabras

inglesas que empiezan por /st/ son normalmente pronunciadas con una vocal antes de la /s/, similar al

castellano que le añadae una /e/:

 /istasyon/ -> del inglés "station" (estación)

 /istatistik/ -> del inglés "statistic" (estadística)

Y palabras como /tren/ (del inglés "train") se suelen pronunciar, y a veces escribir como /tiren/

AUDIO - Ud 5. Diálogo "¿Dónde está el

hotel?"
¿DÓNDE ESTÁ EL HOTEL? / OTEL NEREDE?

(Duración 21:04)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 Affedersiniz.

 Estağfurullah.
  Otel nerede?

 Hangi otel?

 Ankara Palas.

 Sağ tarafta, köşe başında.

 Ankara Palas pahalı mı?

 Orta.

 Kaç lira?

 Gecesi altmış beş lira.

 Ucuz doğrusu.

Para aprender:

o af (perdon) -> [.]

o affetmek (perdonar) -> ['. . .]

 Affedersiniz (Perdóneme) -> ['. . . . .]

 Estağfurullah (Por favor, no lo menciones -frase usada cortesmente para "disculpar las disculpas") ->

[. '. . . .]

o otel (hotel) -> [.'.]

o nerede (¿dónde? -en qué lugar) -> ['. . .]

 Otel nerede? (¿Dónde está el hotel?) -> [. . / '. . .#]

o hangi (cual) -> ['. .]

 Hangi otel? (¿Cuál hotel?) -> ['. . / . . #]

o Ankara (Ankara -capital de Turquía) -> ['. . .]

o palas (palace -palacio, típico nombre de hotel) -> [. '.]

 Ankara Palas (el Ankara Palace) -> [. . . / . '.]

o sağ (derecha, mano derecha) -> [.]

o taraf (lado) -> [. '.]

o sağ taraf (lado derecho) -> ['. / . .]

o sağ tarafta (al lado derecho) -> ['. / . . .]

 o köşe (esquina) -> [. '.]

o baş (extremo, cabeza) -> [.]

o köşe başı ("el extremo de la esquina") -> [. '. / . .]

o köşe başında (al doblar la esquina -lit. al extremo de la esquina) -> [. '. / . . .]

 Sağ tarafta, köşe başında (Está al doblar la esquina) -> ['. / . . . # . '. / . . .]

o pahalı (caro) -> [. . '.]

 Ankara Palas pahalı mı? (¿Es caro el Ankara Palace?) -> [. . . / . . / . . '. / . #]

o orta (medio) -> [. '.]

 Orta (Es medio -precio-) -> [. '.]

o kaç (cuánto) -> [.]

o lira (lira -unidad monetaria) -> ['. .]

 Kaç lira? (¿Cuántas liras -cuesta?) -> ['. / . . #]

o gecesi (es de noche, la noche de) -> [. '.]

o altmış beş (sesenta y cinco) -> [. . / '.]

 Gecesi altmış beş lira (Sesenta y cinco liras la noche) -> [. . . / . . / '. / . .]

o ucuz (barato) -> [. '.]

o doğru (correcto, preciso) -> [. '.]

o doğrusu (realmente, verdaderamente) -> [. . '.]

 Ucuz doğrusu (Es realmente barato) -> [. '. / . . .]

REPETICIONES

Frases adicionales:

 Lokanta nerede? (¿Dónde está el restaurante?)

 Postahane nerede? (¿Dónde está la oficina de correos?)

a) Substituciones progresivas I

Clave Patrón
Otel nerede? [. . / '. . . #]
lokanta Lokanta nerede? [. . . / '. . . #]
sağ tarafta Lokanta sağ tarafta [. . . / '. / . . .]
Ankara Palas Ankara Palas sağ tarafta [. . . / . . / '. / . . .]
köşe başında Ankara Palas köşe başında [. . . / . . / . '. / . . .]
postahane Postahane köşe başında [. . . . / . '. / . . .]
nerede Postahane nerede? [. . . . / '. . . #]
otel Otel nerede? [. . / '. . . #]

b) Substituciones progresivas II

Clave Patrón
Ankara Palas pahalı mı? [. . . / . . / . . '. / . #]
lokanta Lokanta pahalı mı? [. . . / . . '. / . #]
sağ tarafta Lokanta sağ tarafta mı? [. . . / '. / . . . / . #]
otel Otel sağ tarafta mı? [. . / '. / . . . / . #]
köşe başında Otel köşe başında mı? [. . / . '. / . . . / . #]
postahane Postahane köşe başında mı? [. . . . / . '. / . . . / . #]
sağ tarafta Postahane sağ tarafta mı? [. . . . / '. / . . . / . #]
Ankara Palas Ankara Palas sağ tarafta mı? [. . . / . . / '. / . . . / . #]
pahalı Ankara Palas pahalı mı? [. . . / . . / . . '. / . #]

c) Substituciones progresivas III

Clave Patrón
Hangi otel pahalı? ['. . / . . / . . . #]
lokanta Hangi lokanta pahalı? ['. . / . . . / . . . #]
iyi Hangi lokanta iyi? ['. . / . . . / . . #]
otel Hangi otel iyi? ['. . / . . / . . #]
köşe başında Hangi otel köşe başında? ['. . / . . / . . / . . . #]
lokanta Hangi lokanta köşe başında? ['. . / . . . / . . / . . . #]
pahalı Hangi lokanta pahalı? ['. . / . . . / . . . #]
otel Hangi otel pahalı? ['. . / . . / . . . #]
d) Substituciones progresivas IV

Clave Patrón
Otel hangi tarafta? [. . / '. . / . . . #]
postahane Postahane hangi tarafta? [. . . . / '. . / . . . #]
köşe başında Postahane hangi köşe başında? [. . . . / '. . / . . / . . . #]
otel Otel hangi köşe başında? [. . / '. . / . . / . . . #]
tarafta Otel hangi tarafta? [. . / '. . / . . . #]

PRONUNCIACIÓN

Consonantes

/k, k, g, g/

Al igual que /l, l/, existen los pares /k, k/ y /g, g/. /k/ y /g/ son palatales, que se utilizan principalmente con las

vocales anteriores (/e/, /i/, /ö/, /ü/), a veces se utilizan con una vocal posterior, principalmente la /a/ que se

escribe con el acento circunflejo ^: rüzgâr (viento).

/k/ /k/
kırk (catorce) kira (alquiler)
kum (arena) küçük (pequeño)
kaç (cuánto) kâfi (suficiente)
kola (almidón) köşe (esquina)

/g/ /g/
gayet (sumamente) gibi (como, parecido a)
gaz (keroseno) gişe (taquilla)
baygın (inconsciente) güç (dificultad)
sigorta (seguro) gece (noche)
yorgun (cansado) geç (tarde)

/t, d, n/
Estas letras se pronuncian con la lengua tocando los dientes superiores. /n/ antes de /k, k, g, g/ ese pronuncia

comunmente como el -ng inglés (ej. sing).

/t/
tiyatro (teatro) tıbbıye (facultad de medicina)
tütün (tabaco) tutam (puñado)
tembel (vago) tam (completo)
torun (nieto)

/d/
dilim (lonja) duymak (escuchar, sentir)
dün (ayer) dalmak (bucear)
deniz (mar) dolma (dolma -plato típico)
dönmek (regresar)

/n/
niyet (intención) numara (número)
nüfus (población) nane (menta)
nem (humedad) noter (notario)
nöbetçi (centinela)

/n/ + /k/ o /k/

rank (color) Ankara (Ankara)
banka (banco) denk (equivalente)

/p, t, k, k, ç/

/p-/ /-p-/ /-p/

pabuç (zapato) ipek (seda) cevap (respuesta)
pahalı (caro) kapak (cubierta) çorap (calcetines)
pamuk (algodón) kapı (puerta) harap (ruina)
pek (duro, muy) rapor (informe) kap (recipiente)
pencere (ventana) vapur (vapor) küp (cubo)

/pC-/ /-pC-/
plâj (playa) köprü (puente)
plâki (estofar) öpmek (besar)
 profesör (profesor) tıpkı (típico)
toplamak (reunir)
toprak (tierra)

/Cp-/ /-CpC-/
arpa (cebada) sürpriz (sorpresa)
karpuz (sandía)
kumpanya (compañía)
şampiyonluk (campeonato)

/t-/ /-t-/ /-t/

tabak (plato) ateş (fuego) bulut (nube)
takdim (introducción) bütün (completo) süt (leche)
tak (único, impar) gazete (periódico) hububat (cereales)
toprak (tierra) retice (resultado) kat (pliegue, suelo)
tüy (pelo, pluma) ütü (hierro) kibrit (partido)

/tC-/ /-tC-/ /-Ct-/

tramvay (tranvía) atmak (tirar) enişte (cuñado)
traş (afeitado) etraf (alrededores) fırtına (tormenta)
tren (tren) lûtfen (por favor) göstermek (mostrar)
trup (tropa) müthis (terrible) hafta (semana)
nöbetçi (centinela) istifa (resignación)

/Ct-/ /-CtC-/ /-Ct/

stadyum (estadio) ayırtmak (reservar) Bülent
boşaltmak (vacíar) dört (cuatro)
bunaltmak (deprimir) üst (cima)
yoğurt (yogur)

/-tt-/
hâttâ (incluso)
müfettiş (inspector)

/k-/ /-k-/ /-k/

kabak (calabacín) bakan (ministro) ayak (pie)
kırk (catorce) bakım (cuidado) balık (pez)
 kısmak (escatimar) hukuk (ley) bıçak (cuchillo)
koltuk (sillón) okumak (leer) buçuk (medio)
kolay (fácil) yaka (collar) hak (derecho, razón)

/kC-/ /-kC-/ /-Ck-/

kredi (crédito) bakmak (mirar) askı (colgador)
krem (crema) demokrat (demócrata) balkon (balcón)
kristal (cristal) doktor (doctor) banka (banco)
krom (cromo -metal) haklı (tiene razón) birkaç (alguno)
makbuz (recibo) fevkalâde (extraordinario)

/-CkC-/ /-Ck/ /-kk-/

kalmak (levantarse) denk (equivalente) ayakkabı (zapato)
korkmak (temer) fark (diferencia) bakkal (abacero)
halk (gente) dikkat (cuidado, atención)
hakkında (sobre…)
muhakkak (cierto, seguro)

/k-/ /-k-/ /-k/

kâgit (papel) bereket (fertilidad) börek
kâse (bol) fakülte (facultad) büyük (grande)
kendi (uno mismo) hakem (árbrito) gök (cielo)
kim (quién) hâkim (juez) pek (duro, muy)
köşe (esquina) felâket (desastre) yük (carga)

/-kC-/ /-Ck-/ /-Ck/

becerikli (hábil) erkek (masculino) ilk (primero)
değişiklik (cambio) eski (antiguo) kürk (cuero)
eksik (incompleto) hünkâr (sultán) renk (color)
ikmâl (terminación) mevkî (nivel)
mektep (escuela) mümkün (posible)

/-kC/ /-kCC-/ /-kk-/

lüka (lujo) elektrik (electricidad) demekki (significa)
teşekkür (gracias)
tevekkeli (casualidad)
 /ç-/ /-ç-/ /-ç/
çabuk (rápidamente) buçuk (medio) geç (tarde)
çiçek (flor) çiçek (flor) güç (difícil)
çekmek (empujar) bıçak (cuchillo) hiç (no del todo)
çürük (pútrido) için (para) ihraç (exportación)
çocuk (niño/a) seçim (elección) pabuç (zapato)

/-Cç-/ /-çC-/ /-Cç/

bekçi (observador) geçmek (pasar) genç (juventud)
alçı (yeso) biçmek (cortar) pirinç (arroz)
ilçe (comarca) güçlük (dificultad)
parça (parte) güçbelâ (gran dificultad)
salça (salsa) içmek (beber)

/-çC-/ /-CCç/
kaçta (qué hora) çiftçi (campesino)
suçlu (culpable)

AUDIO - Ud 6. Diálogo "¿Hay un

restaurante por aquí?"
¿HAY UN RESTAURANTE POR AQUÍ? / BURALARDA LOKANTA VAR MI?

(Duración 10:44)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 Buralarda lokanta var mı?

 Var efendim. Doğru gidiniz. Sol tarafta.

 Acaba postahane nerde?

 Sağa dönünüz, ilk büyük bina.

Para aprender:

o bu (este) -> [.]

o bura- (este sitio) -> ['. .]

o buralarda (por aquí -lit. en estos sitios) -> ['. . . .]

o var (hay) -> [.]

o var mı (¿hay?) -> ['. / . |]

 Buralarda lokanta var mı? (¿Hay un restaurante por aquí?) -> [. . . . / . . . / '. / . |]

 Var efendim (Lo hay, señor) -> ['. / . . .]

o gitmek (ir) -> [. '.]

o git (ir -raíz verbal) -> [.]

o gidiniz (vaya -tratamiento de usted) -> ['. . .]

o sol (izquierda) -> [.]

 Doğru gidiniz. Sol tarafta (Vaya recto, está a la izquierda) -> [. '. / . . . # . / . . .]

o acaba (me pregunto) -> ['. . .]

o posta (correo) -> ['. .]

o postahane, postane (oficina de correos) -> [. . . '.], [. . '.]

 Acaba postahane nerde? (Me pregunto dónde está la oficina de correos) -> [. . . / . . . . / '. . |]

o sağa (a la derecha) -> [. '.]

o dönmek (girar, volver)

o dön (giro)

o dönünüz (-usted- gire) -> ['. . .]

o ilk (primer) -> [.]

o büyük (grande, adulto, crecido) -> [. '.]

o bina (edificio) -> [. '.]

 Sağa dönünüz, ilk büyük bina (Gire a la derecha, es el primer edificio grande) -> [. '. / . . . # '. / . . / . .]

FRASES BÁSICAS
a) Substituciones progresivas I

Clave Patrón
Buralarda lokanta var mı? [. / . . . / . . . / '. / . |]
sağ tarafta Sağ tarafta lokanta var mı? [. / . . . / . . / '. / . |]
otel Sağ tarafta otel var mı? [. / . . . / . . / '. / . |]
köşe başında Köşe başında otel var mı? [. . / . . . / . . / '. / . |]
postahane Köşe başında postahane var [. . / . . . / . . . . / '. / . |]
mı?
sol tarafta Sol tarafta postahane var mı? [. / . . . / . . . . / '. / . |]
lokanta Sol tarafta lokanta var mı? [. / . . . / . . . / '. / . |]
buralarda Buralarda lokanta var mı? [. . . . / . . . / '. / . |]

b) Substituciones progresivas II

Clave Patrón
Acaba postahane nerde? ['. . . / . . . . / '. . |]
otel Acaba otel nerede? ['. . . / . . / '. . . |]
köşe başında Acaba otel köşe başında mı? ['. . . / . . / . '. / . . . / . |]
mı
lokanta Acaba lokanta köşe ['. . . / . . . / . '. / . . . / . |]
başında mı?
sağ tarafta Acaba lokanta sağ tarafta ['. . . / . . . / '. / . . . / . |]
mı?
postahane Acaba postahane sağ [' . . / . . . . / '. / . . . / . |]
tarafta mı?
buralarda Acaba postahane buralarda ['. . . / . . . . / '. . . . / . |]
mı?
Ankara Palas Acaba Ankara ['. . . / . . . / . . / '. . . . / . |]
Palas buralardamı?
nerede Acaba Ankara Palas nerde? ['. . . / . . . / . . / '. . |]
postahane Acaba postahane nerde? ['. . . / . . . . / '. . |]
ESTRUCTURAS INTERROGATIVAS BÁSICAS

Otel [. . / nasıl? / '. |]

Ankara Palas [. . . / . ./
Lokanta [. . . /
Bina [. . /
Acaba ['. . . / Otel / . . / nerede? / '. . . |]
Lokanta / . . . /
Ankara Palas / . . . / . ./
Postahane / . . . . /

Repeticiones usando la partícula /var/ (existe, hay)

Sol tarafta ['. / . . . / bir / . / postahane / . . . '. / var / .]

Buralarda ['. . . . / bina / . '. /
Sağ tarafta ['. / . . . / otel / . '. /
lokanta / . '. . /

Buralarda büyük bir otel var mı?

['. . . . / /../ /./ /../ / '. / . |]
Koşe iyi lokanta
başında /. / /.../
[. '. / . . . /

NÚMEROS (a partir del 10)

11 on bir 70 yetmiş
12 on iki 80 seksen
13 on üç 90 doksan
14 on dört 100 yüz
15 on beş 101 yüz bir
16 on altı 110 yüz on
17 on yedi 120 yüz yirmi
18 on sekiz 200 iki yüz
19 on dokuz 300 üç yüz
20 yirmi 1000 bin
21 yirmi bir 1100 bin yüz
22 yirmi iki 1200 bin iki yüz
30 otuz 100.000 yüz bin
40 kırk 100.300 yüz bin üç yüz
50 elli 1.000.000 (bir) milyon
60 altmış 1.000.200 bir milyon iki yüz
[Link] (bir) milyar

En turco, al igual que el español, los números se separan con un punto (.), y los decimales con comas (,).

Aunque por motivos de estandarización yo usaré espacios en blanco en lugar del punto.

Audio - Ud 7. Frases básicas:

Expresiones en clase
FRASES BÁSICAS: EXPRESIONES EN CLASE

(Duración: 3:12)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 Anladınız mı?

 Evet.

 Hayır.

 Anlayamadım.

 Tekrarlayın.

 O kalemi verir misiniz?

  Kitapları kapayalım, lütfen.

 Kitapları açabilirsiniz.

 Şimdilik bu kadar yeter.

Para aprender:

o anlamak (entender) -> [. . '.]

o anla- (entender) -> [. '.]

o anladınız (entendisteis / -usted- entendió) -> [. . . '.]

 Anladınız mı?(¿Entendisteis / -usted- entendió?) -> [. . '. . / . |]

 Evet. (Sí.) -> ['. .]

 Hayır. (No) -> ['. .]

 Anlayamadım (No he podido entender) -> [. . '. . .]

o tekrarlamak (repetir) -> [. . . '.]

o tekrarla (repita!) -> [. . '.]

 Tekrarlayın. (Repita –por favor-) -> [. . '. . .]

o o (él, ella, eso) -> [.]

o kalem (lápiz) -> [. '.]

o kalemi (el lápiz) -> [. . '.]

o verir misiniz? (¿me lo podríais / podría –usted- dar?) -> [. '. / . . .]

 O kalemi verir misiniz?(¿Me podríais / podría –usted- dar ese lápiz?) -> [. / . . . / '. . / . . . |]

o kitap (libro) -> [. '.]

o kitaplar (libros) -> [. . '.]

o kitapları (los libros) -> [. . . '.]

o kapamak (cerrar) -> [. . '.]

 o kapa- (cerrar) -> [. '.]

o kapayalım / kapıyalım (cerremos) -> [. . . '.]

 Kitapları kapayalım, lütfen. (Cerremos los libros, por favor) -> [. . . . / . . . '. # . .]

o açmak (abir) -> [. '.]

o açabilmek (poder abrir) -> [. . . '.]

o açabilirsiniz (podeis / puede –usted- abrir) -> [. . . '. . .]

 Kitapları açabilirsiniz. (podeis / puede –usted- abrir los libros) -> [. . . . / . . '. . . .]

o şimdi (ahora) -> ['. .]

o şimdilik (por el momento) -> ['. . .]

o kadar (cantidad) -> [. '.]

o yetmek (ser suficiente) -> [. '.]

o yeter (es sufıciente) -> [. '.]

 Şimdilik bu kadar yeter. (Es suficiente por el momento) ->

AUDIO - Ud 8. Diálogo "¿Dónde está la

gasolinera?"
¿DÓNDE ESTÁ LA GASOLINERA? / BENZİNCİ NEREDE?

(Duración: 6:07)

DIÁLOGO

Para escuchar:

 Ahmet bey burada bir benzinci var mı?

 Var, ama biraz uzakta.

 Ne kadar?
  Buradan on dakika sürer.

 Bana yolu tarif eder misiniz?

 Tabiî zaten ben de o tarafa gidiyorum.

 Siz de mi oradan benzin alırsınız?

 Her zaman değil ama umumiyetle oradan alırım.

Para aprender:

o Ahmet bey (señor Ahmet) -> [. '. / .]

o burada (en este sitio) -> ['. . .]

o benzin (gasolina) -> [. '.]

o benzinci (gasolinera) -> [. . '.]

 Ahmet bey burada bir benzinci var mı? (¿Señor Ahmet, hay una gasolinera por aquí?) -> [. '. / . # . . . /

. / . . . / '. / .|]

o ama (pero) -> ['. .]

o az (poco) -> [.]

o biraz (un poco) -> ['. .]

o uzak (lejos) -> [. '.]

o uzakta (en lejanía) -> [. . '.]

 Var, ama biraz uzakta. (Sí – lo hay -, pero está un poco lejos) -> ['. # . . / . . / . . '.]

 Ne kadar? (¿Cuánto – está lejos -?) -> ['. / . .|]

o buradan (desde aquí) -> ['. . .] (pron. burdan) ['. .]

o dakika (minuto) -> [. '. .] (pron. dakka) ['. .]

o sürmek (tomarse tiempo, durar) -> [. '.]

o sürer (se toma) -> [. '.]

 Buradan on dakika sürer.(Desde aquí se toman -son- diez minutos) -> ['. . . | '. / . . . / . .]

o bana (a mí) -> [. '.]

o yol (camino) -> [.]

o yolu (el camino) -> [. '.]

o tarif (descripción) -> [. '.]

o tarif etmek (describir) -> [. '. / . .]

 o tarif eder misiniz? (podría – usted - describir) -> [. . / . '. / . . .]

 Bana yolu tarif eder misiniz? (¿Me podría indicar el camino?) -> [. . / . . / . . / . '. / . . .#]

o tabiî (natural, naturalmente) -> [. '.]

o tabi (¡cierto!) -> ['. .]

o zaten (de todas formas) -> ['. .]

o o tarafa (en esa dirección) -> ['. / . . .]

o gidiyorum (voy) -> [. '. . .]

 Tabiî zaten ben de o tarafa gidiyorum. (¡Por supuesto! De todas formas voy en esa dirección.) -> ['. .

# . . / '. / . / . / . . . / . . . .]

o ora- (allá) -> ['. .]

o oradan (desde allá) -> ['. . .] (pron. ordan) ['. .]

o almak (recibir, comprar, adquisir) -> [. '.]

o alırsınız (compra – usted-) -> [. '. . .]

 Siz de mi oradan benzin alırsınız? (También usted compra gasolina allá – lit. Desde allá-) -> ['. / . / . / .

. . / . . / . . . . #]

o her (cada) -> [.]

o zaman (tiempo) -> [. '.]

o değil (pron. diyil) (no equivalente, no es) -> [. '.]

o umum (público – sustantivo-) -> [. '.]

o umumî (público, general –adjetivo-) -> [. . '.]

o umumıyetle (generalmente, ordinariamente) -> [. . . '. .]

o alırım (compro) -> [. '. .]

 Her zaman değil ama umumiyetle ordan alırım. (No siempre, pero usualmente la compro allá) ->

['. / . . | . . # . . / . . . . . / '. . / . . .]

FRASES BÁSICAS

a) Sustituciones progresivas
 Clave Patrón
Buradan on dakika sürer ['. . . | '. / . . . / . .]
kaç Buradan kaç dakika sürer ['. . . | '. / . . . / . .]
lokantadan Lokantadan kaç dakika sürer [. '. . . | '. / . . . / . .]
beş Lokantadan beş dakika sürer [. '. . . | '. / . . . / . .]
oradan Oradan beş dakika sürer ['. . . | '. / . . . / . .]
on Oradan on dakika sürer ['. . . | '. / . . . / . .]
buradan Buradan on dakika sürer ['. . . | '. / . . . / . .]

b) Sustituciones simples I

Ahmet Bey! [. '. / .] benzinci [. . ./ uzakta /. . '.]

otel [. ./

lokanta [. . ./

postahane [. . . .

c) Sustituciones simples II

Ahmet Bey! [. '. / .] benzinci [. . ./ ne kadar uzakta? /'. / . . / . . .|]

otel [. ./

lokanta [. . ./

postahane [. . . .

o köşe [. / . .

Ankara Palas [. . . / . .