0% encontró este documento útil (0 votos)
126 vistas11 páginas

Verbos Irregulares en Latín: Guía Completa

El documento resume los diferentes tipos de verbos irregulares en latín, incluyendo deponentes, semideponentes, anómalos, defectivos, unipersonales e impersonales. Explica que los deponentes tienen forma de una voz pero significado de otra, mientras que los semideponentes son activos en tiempos del radical de infectum y pasivos en tiempos de perfectum, pero conservan significado activo. Además, provee ejemplos detallados de la conjugación de los verbos "hortor" y "soleo" para ilustrar estas categorías.

Cargado por

Francisco Franco
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PDF, TXT o lee en línea desde Scribd
0% encontró este documento útil (0 votos)
126 vistas11 páginas

Verbos Irregulares en Latín: Guía Completa

El documento resume los diferentes tipos de verbos irregulares en latín, incluyendo deponentes, semideponentes, anómalos, defectivos, unipersonales e impersonales. Explica que los deponentes tienen forma de una voz pero significado de otra, mientras que los semideponentes son activos en tiempos del radical de infectum y pasivos en tiempos de perfectum, pero conservan significado activo. Además, provee ejemplos detallados de la conjugación de los verbos "hortor" y "soleo" para ilustrar estas categorías.

Cargado por

Francisco Franco
Derechos de autor
© © All Rights Reserved
Nos tomamos en serio los derechos de los contenidos. Si sospechas que se trata de tu contenido, reclámalo aquí.
Formatos disponibles
Descarga como PDF, TXT o lee en línea desde Scribd

Pontificia Vniversitas Mexicana

Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
UNIVERSIDAD PONTIFICIA DE MÉXICO
VERBUM IRREGULARE

 Los verbos irregulares se apartan de los modelos de la conjugación regular.


 Se clasifican en: deponentes, semideponentes, anómalos, defectivos, unipersonales e
impersonales.

DEPONENTES
 Tienen conjugación de una voz y significado de otra.
 Deponentes activos presentan forma pasiva y significado activo, es decir, se conjugan
como pasivos.
 Sus formas nominales son regulares: gerundio y supino, infinitivo futuro, gerundivo,
participio presente, participio futuro.

Aemulor, aemularis, aemulari, aemulatus sum: emular, excitar


Hortor, hortaris, hortari, hortatus sum: animar, exhortar
Imitor, imitaris, imitari, imitatus sum: imitar, reproducir
Loquor, loqueris, loqui, locutus sum: hablar
Nascor, nasceris, nasci, natus sum: nacer
Sequor, sequeris, sequi, secutus sum: seguir
Polliceor, polliceris, polliceri, pollicitus sum: prometer
Vereor, vereris, vereri, veritus sum: respetar, venerar, temer
Gradior, graderis, gradi, gressus sum: andar
Morior, moreris, mori, mortuus sum: morir
Orior, oreris, oriri, ortus sum: salir
Patior, pateris, pati, passus sum: padecer

1
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
Hortor, hortaris, hortari, hortatus sum: animar, exhortar1

VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Imperativo
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente
exhorto exhortaba exhortaré exhorte exhortara exhorta, exhorten
hortor hortabar hortabor horter hortarer
hortaris hortabaris hortaberis horteris hortareris hortare
hortatur hortabatur hortabitur hortetur hortaretur
hortamur hortabamur hortabimur hortemur hortaremur
hortamini hortabamini hortabimini hortemini hortaremini hortamini
hortantur hortabantur hortabuntur hortentur hortarentur

Infinitivo Gerundio Gerundivo Participio


presente Nom.-------- hortandus, hortanda, hortandum presente
hortari gen. hortandi hortans
dat. hortando hortantis
Ac. hortandum
ab. hortando

Indicativo Subjuntivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf.
exhorté había exhortado habré exhortado haya exhortado hubiera exhortado
hortatus, -a, -um sum hortatus, -a, -um eram hortatus, -a, -um ero hortatus, -a, -um sim hortatus, -a, -um essem
hortatus, -a, -um es hortatus, -a, -um eras hortatus, -a, -um eris hortatus, -a, -um sis hortatus, -a, -um esses
hortatus, -a, -um est hortatus, -a, -um erat hortatus, -a, -um erit hortatus, -a, -um sit hortatus, -a, -um esset
hortati, -ae, -a sumus hortati, -ae, -a eramus hortati, -ae, -a erimus hortati, -ae, -a simus hortati, -ae, -a essemus
hortati, -ae, -a estis hortati, -ae, -a eratis hortati, -ae, -a eritis hortati, -ae, -a sitis hortati, -ae, -a essetis
hortati, -ae, -a sunt hortati, -ae, -a erant hortati, -ae, -a erunt hortati, -ae, -a sint hortati, -ae, -a essent

Infinitivo Participio Supino


perfecto futuro perfecto futuro activo pasivo
hortatum esse hortaturum esse hortatus, -a, -um hortaturus, -a, -um hortatum hortatu
Tabla 59

 deponentes pasivos tienen forma activa y significado pasivo.


 Se conjugan como activos.

Vapulo, vapulas, vapulare, vapulavi: ser azotado


Veneo, venis, venire, venii o venivi: ser vendido

1
Cf. E. Prior, Richard and Joseph Wohlberg, 501 Latin verbs, NY, Educational Series, Inc., 1995, pp. 143,
162, 194, 250, 292, 417, 498.
También Valentí Fiol, Eduardo, Gramática de la lengua latina. Morfología y nociones de sintaxis, Barcelona,
Bosch, 1993, pp. 78-93.

2
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
SEMIDEPONENTES

 Son activos en tiempos del radical de infectum y pasivos en tiempos de perfectum, pero
con significado activo: ausus sum: me atreví.
Audeo, audes, audere, ausus sum: atreverse, osar
Gaudeo, gaudes, gaudere, gavisus sum: alegrarse
Soleo, soles, solere, sólitus sum: soler, acostumbrar
Fido, fidis, fidere, fisus sum: fiarse
Confido, confidis, confidere, confisus sum: confiar
Diffido, diffidis, diffídere, diffisus sum: desconfiar

Soleo, soles, solére, sólitus sum: soler, acostumbrar


VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Imperativo
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente
soleo solebam solebo soleam solerem
soles solebas solebis soleas soleres sole
solet solebat solebit soleat soleret
solemus solebamus solebimus soleamus soleremus
soletis solebatis solebitis soleatis soleretis solete
solent solebant solebunt soleant solerent

Infinitivo Gerundio Gerundivo Participio


presente Nom.-------- solendus, solenda, solendum presente
solere gen. solendi solens
dat. solendo solentis
Ac. solendum
ab. solendo

Indicativo Subjuntivo
perfecto pluscuamperf. futuro perfecto perfecto pluscuamperf.
acostumbré había acostumbrado habré acostumbrado haya acostumbrado habría acostumbrado
solitus, -a, -um sum solitus, -a, -um eram solitus, -a, -um ero solitus, -a, -um sim solitus, -a, -um essem
solitus, -a, -um es solitus, -a, -um eras solitus, -a, -um eris solitus, -a, -um sis solitus, -a, -um esses
solitus, -a, -um est solitus, -a, -um erat solitus, -a, -um erit solitus, -a, -um sit solitus, -a, -um esset
soliti, -ae, -a sumus soliti, -ae, -a eramus soliti, -ae, -a erimus soliti, -ae, -a simus soliti, -ae, -a essemus
soliti, -ae, -a estis soliti, -ae, -a eratis soliti, -ae, -a eritis soliti, -ae, -a sitis soliti, -ae, -a essetis
soliti, -ae, -a sunt soliti, -ae, -a erant soliti, -ae, -a erunt soliti, -ae, -a sint soliti, -ae, -a essent

Infinitivo Participio Supino


perfecto futuro perfecto futuro activo pasivo
solitum esse soliturum esse solitus, -a, -um soliturus, -a, -um solitum solitu
Tabla 60

3
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
ANÓMALOS2

 Se apartan de los verbos regulares en los tiempos del radical de infectum: presente,
imperfecto, futuro imperfecto.
Volo, vis, velle, volui : querer
Nolo, nonvis, nolle, nolui : no querer
Malo, mavis, malle, malui : preferir
Eo, is, ire, ivi (ii) itum: ir
Edo, edis (es), edit (est) edere, edi, esum: comer
Fero, fers, ferre, tuli latum: llevar
(ab) Áufero, aufers, auferre, abstuli, ablátum: quitar
(ad) Áffero, affers, afferre, attuli allatum: traer, llevar
(cum) Cónfero, confers, conferre, cóntuli, collátum: comparar
(de) Defero, defers, deferre, detuli, delatum: llevar de
(dis) Díffero, differs, diferre, dístuli, dilátum: diferir
(ex) Éffero, effers, efferre, éxtuli, elátum: sacar
(in) Ínfero, infers, inferre, íntuli, illátum: inferir
(ob) Óffero, offers, offerre, óbtuli, oblátum: ofrecer
(per) Perfero, perfers, perferre, pertuli, perlatum: soportar
(prae) Praefero, praefers, praeferre, praetuli, praelatum: preferir
(re) Refero, refers, referre, retuli (rettuli), relatum: referir, relatar; proponer
(sub) Súffero, sufers, sufferre, sústuli, sublátum: sufrir
(trans) Transfero, transfers, transferre, transtuli, translatum: transferir, trasladar
Feror, ferris, ferri, latus sum: ser llevado
Fio, fis, fieri, factus sum: ser hecho
Sum, es, esse, fui : ser, estar
Absum, abes, abesse, afui : estar ausente, distar
Adsum, ades, adesse, adfui (affui) : estar presente
Desum, dees, deesse, defui : faltar
Insum, ines, inesse, infui : hallarse en
Intersum, ínteres, interesse, interfui : intervenir
Obsum, obes, óbesse, obfui : estorbar, perjudicar
Possum, potes, posse, potui : poder
Praesum, praees, praeesse, praéfui : presidir, estar al frente
Prosum, prodes, prodesse, profui : ser de provecho
Subsum, subes, subesse, : estar debajo
Supersum, superes, superesse, superfui : estar de sobra, sobrevivir

2
Cf. Penagos, Luis, Gramática latina, Santander, Sal Terrae, 1973, p. 47.

4
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
Volo, vis, velle, volui: querer
INFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Infinitivo Participio
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente presente
volo volebam volam velim vellem velle volens
vis volebas voles velis velles volentis
vult volebat volet velit vellet
volumus volebamus volemus velimus vellemus
vultis volebatis voletis velitis velletis
volunt volebant volent velint vellent

PERFECTUM
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf. perfecto
volui volueram voluero voluerim voluissem
voluisti volueras volueris volueris voluisses voluisse
voluit voluerat voluerit voluerit voluisset
voluimus volueramus voluerimus voluerimus voluissemus
voluistis volueratis volueritis volueritis voluissetis
voluerunt voluere voluerant voluerint voluerint voluissent

Tabla 61

Nolo, nonvis, nolle, nolui: no querer


INFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Imperativo Infinitivo Participio
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente futuro presente presente
nolo nolebam nolam nolim nollem nolle nolens
nonvis nolebas noles nolis nolles noli nolito nolentis
nonvult nolebat nolet nolit nollet nolito
nolumus nolebamus nolemus nolimus nollemus
nonvultis nolebatis noletis nolitis nolletis nolite nolitote
nolunt nolebant nolent nolint nollent nolunto

PERFECTUM
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf. perfecto
nolui nolueram noluero noluerim noluissem
noluisti nolueras nolueris nolueris noluisses noluisse
noluit noluerat noluerit noluerit noluisset
noluimus nolueramus noluerimus noluerimus noluissemus
noluistis nolueratis nolueritis nolueritis noluissetis
noluerunt noluere noluerant noluerint noluerint noluissent
Tabla 62

5
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
Malo, mavis, malle, malui: preferir
INFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo infinitivo
presente imperfecto futuro imperf. presente imperf. presente
malo malebam malam malim mallem malle
mavis malebas males malis malles
mavult malebat malet malit mallet
malumus malebamus malemus malimus mallemus
mavultis malebatis maletis malitis malletis
malunt malebant malent malint mallent

PERFECTUM
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
perfecto pluscuamperf. futuro perf. perfecto pluscuamperf.
malui malueram maluero maluerim maluissem
maluisti malueras malueris malueris maluisses maluisse
maluit maluerat maluerit maluerit maluisset
maluimus malueramus maluerimus maluerimus maluissemus
maluistis malueratis malueritis malueritis maluissetis
maluerunt maluere maluerant maluerint maluerint maluissent

Tabla 63
Eo, is, ire, ivi (ii), itum: ir
INFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Imperativo Infinitivo Gerundio Participio
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente futuro presente eundi presente
eundo iens
eo ibam ibo eam irem eundum euntis
is ibas ibis eas ires i ito eundo
it ibat ibit eat iret ito ire
imus ibamus ibimus eamus iremus
itis ibatis ibitis eatis iretis ite itote
eunt ibant ibunt eant irent eunto

PERFECTUM
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf. perfecto
ivi iveram ivero iverim ivissem
ivisti iveras iveris iveris ivisses
ivit iverat iverit iverit ivisset ivisse
ivimus iveramus iverimus iverimus ivissemus
ivistis iveratis iveritis iveritis ivissetis
iverunt ivere iverant iverint iverint ivissent

SUPINO
VOZ PASIVA
Indicativo Subjuntivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf.
itus, -a, -um sum itus, -a, -um eram itus, -a, -um ero itus, -a, -um sim itus, -a, -um essem
itus, -a, -um es itus, -a, -um eras itus, -a, -um eris itus, -a, -um sis itus, -a, -um esses
itus, -a, -um est itus, -a, -um eras itus, -a, -um erit itus, -a, -um sit itus, -a, -um esset
iti, -ae, -a sumus iti, -ae, -a eramus iti, -ae, -a erimus iti, -ae, -a simus iti, -ae, -a essemus
iti, -ae, -a estis iti, -ae, -a eratis iti, -ae, -a eritis iti, -ae, -a sitis iti, -ae, -a essetis
iti, -ae, -a sunt iti, -ae, -a erant iti, -ae, -a erunt iti, -ae, -a sint iti, -ae, -a essent

6
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
Infinitivo Participio Supino
perfecto futuro perfecto futuro activo pasivo
itum esse iturum esse itus, -a, -um iturus, -a, -um itum itu
Tabla 64

Fero, fers, ferre, tuli, latum: llevar


Feror, ferris, ferri, latus sum: ser llevado
INFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Imperativo Infinitivo Gerundivo Participio
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente presente presente
fero ferebam feram feram ferrem ferendus, -a, -um ferens
fers ferebas feres feras ferres fer ferentis
fert ferebat feret ferat ferret ferre
ferimus ferebamus feremus feramus ferremus
fertis ferebatis feretis feratis ferretis ferte
ferunt ferebant ferent ferant ferrent

INFECTUM
VOZ PASIVA
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente
feror ferebar ferar ferar ferrer
ferris ferebaris fereris feraris ferreris ferri
fertur ferebatur feretur feratur ferretur
ferimur ferebamur feremur feramur ferremur
ferimini ferebamini feremini feramini ferremini
feruntur ferebantur ferentur ferantur ferrentur

PERFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo Subjuntivo Infinitivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf. perfecto
tuli tuleram tulero tulerim tulissem
tulisti tuleras tuleris tuleris tulisses tulisse
tulit tulerat tulerit tulerit tulisset
tulimus tuleramus tulerimus tulerimus tulissemus
tulistis tuleratis tuleritis tuleritis tulissetis
tulerunt tulerant tulerint tulerint tulissent

SUPINO
VOZ PASIVA
Indicativo Subjuntivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf.
latus, -a, -um sum latus, -a, -um eram latus, -a, -um ero latus, -a, -um sim latus, -a, -um essem
latus, -a, -um es latus, -a, -um eras latus, -a, -um eris latus, -a, -um sis latus, -a, -um esses
latus, -a, -um est latus, -a, -um erat latus, -a, -um erit latus, -a, -um sit latus, -a, -um esset
lati, -ae, -a sumus lati, -ae, -a eramus lati, -ae, -a erimus lati, -ae, -a simus lati, -ae, -a essemus
lati, -ae, -a estis lati, -ae, -a eratis lati, -ae, -a eritis lati, -ae, -a sitis lati, -ae, -a essetis
lati, -ae, -a sunt lati, -ae, -a erant lati, -ae, -a erunt lati, -ae, -a sint lati, -ae, -a essent

Infinitivo Participio Supino


perfecto perfecto futuro activo pasivo
latum esse latus, -a, -um laturus, -a, -um latum latu
Tabla 65

7
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
Fio, fis, fíeri, factus sum: ser hecho
INFECTUM
VOZ ACTIVA

Indicativo Subjuntivo Imperativo Infinitivo Gerendivo


presente imperf. fut. imperf. presente imperf. presente presente faciendus, -a, -um
fio fiebam fiam fiam fierem
fis fiebas fies fias fieres fi
fit fiebat fiet fiat fieret fieri
fimus fiebamus fiemus fiamus fieremus
fitis fiebatis fietis fiatis fieretis fite
fiunt fiebant fient fiant fierent

Indicativo Subjuntivo
perfecto pluscuamperf. fut. perf. perfecto pluscuamperf.
factus, -a, -um factus, -a, -um eram factus, -a, -um ero factus, -a, -um sim factus, -a, -um essem
sum
factus, -a, -um es factus, -a, -um eras factus, -a, -um eris factus, -a, -um sis factus, -a, -um esses
factus, -a, -um est factus, -a, -um erat factus, -a, -um erit factus, -a, -um sit factus, -a, -um esset
facti, -ae, -a sumus facti, -ae, -a eramus facti, -ae, -a erimus facti, -ae, -a simus facti, -ae, -a essemus
facti, -ae, -a estis facti, -ae, -a eratis facti, -ae, -a eritis facti, -ae, -a sitis facti, -ae, -a essetis
facti, -ae, -a sunt facti, -ae, -a erant facti, -ae, -a erunt facti, -ae, .a sint facti, -ae, -a essent
Tabla 66

DEFECTIVOS3

 Carecen de algunos modos, tiempos, números o personas.


a) coepi, memini, odi, novi se usan sólo en el radical de perfectum. Excepto coepi, se traducen con
significado de los tiempos de infectum.
PERFECTUM
VOZ ACTIVA
Indicativo coepi, coepisti... mémini, meministi… odi, odísti… novi, novísti…
perfecto he comenzado me acuerdo aborrezco conozco
pluscuamperf. coéperam, coéperas… memíneram, memíneras... oderam, óderas… nóveram, nóveras…
había comenzado me acordaba aborrecía conocía
fut. perf. coépero, coéperis… memínero, memíneris... odero, óderis... nóvero, nóveris...
habré comenzado me acordaré aborreceré conoceré
Subjuntivo coéperim, coéperis... memínerim, memíneris… oderim, óderis... nóverim, nóveris…
perfecto haya comenzado me acuerde aborrezca conozca
pluscuamperf. coepíssem, coepísses… meminíssem, meminísses... odíssem, odísses novíssem, novísses…
hubiera comenzado me acordara aborreciese conociera
Infinitivo coepísse meminísse odísse novísse
perfecto haber comenzado acordarse aborrecer conocer
Tabla 67

3
Mateos Muñoz, Agustín, Gramática latina, México, Esfinge, 1998, pp. 141-143.

8
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
b) inquam: digo. Se usa para presentar palabras textuales en el estilo directo.
Indicativo Subjuntivo Imperativo
presente imperf. fut. imperf. perfecto presente presente/ futuro
inquam inquam
inquis inquies inquisti inque/ inquito
inquit inquiebat inquiet inquit inquiat
inquimus
inquitis
inquiunt
Tabla 68

c) aio: digo, afirmo. Presenta a palabras textuales.


Indicativo Subjuntivo Participio
presente imperf. perfecto presente presente
aio aiebam Nom.= aiens aientes
ais aiebas aias gen.= aientis aientium
ait aiebat ait ait dat.= aienti aientibus
aiebamus Ac.= aientem aientes
aiebatis Voc.= aiens aientes
aiunt aiebant aiant ab.= aienti aientibus
Tabla 69

d) fari, fatus sum: decir, hablar. Usado únicamente en poesía arcaíca.


Indicativo Subjuntivo Infinitivo Gerundio
pres fut. imperf. perfecto pluscuamperf. imperf. perfecto pluscuamperf.
fabor fatus sum... fatus fueram... farer fatus sim... fatus essem… fari gen.: fandi
dat.: fando
fatur fabitur Ac.: fandum
ab.: fando

Tabla 70

e) infit: comienza a hablar. Empleado en poesía arcaíca.

f) verbos con formas limitadas.

age, agite: ¡vamos! ¡ea!, imperativo de ago; usado como interjección.


apage, apagete: fuera, vete, retírate; usado como interjección.
ave, avete; avere: dios te guarde, buenos días; saludo de llegada.
cedo: dime, dame.
ovat: triunfa.
quaeso: ruego; quaesumus: rogamos
salve, salvete; salvere: pásalo bien, que sigas bien, dios te guarde, ¡adiós!, ¡hola!, de salveo; usado
en los saludos de las cartas.
vale, valete; valere: adiós, que sigas bien, pásalo bien; es el saludo de despedida.

9
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
IMPERSONALES

 Expresan la acción del verbo sin precisar la persona que la ejecuta


 Se usan sólo en la tercera persona del singular y en infinitivo.
 Son verbos impersonales:
a) los que designan fenómenos de la naturaleza

fulget o fulgurat: relampaguea lucescit: amanece


vesperascit: anochece ningit: nieva
gelat: hiela hiemat: se hace invierno, hace frío
grandinat: graniza ninxit: nieva
tonat: truena pluit: llueve

b) designan estados afectivos

miseret: compadecerse taedet: hastiarse


piget: apesadumbrarse poenitet: arrepentirse
pudet: avergonzarse libet: agrada, place, gusta
paenitere, paenitet, paenituit: arrepentirse, estar descontento

c) con significado es necesario, es útil, está permitido

decet, decuit: está o sienta bien, es apropiado libet: place, agrada, gusta
dedecet, dedecuit: no está bien, no es conveniente liquet: está claro, manifiesto
licet, licuit: está permitido, es lícito oportet: conviene, es necesario

d) los verbos regulares que toman significado impersonal

accidit: acontece, sucede iuvat: sirve, es útil


assolet: es costumbre latet: se oculta
attinet: toca, concierne a liquet: es claro
expedit: es conducente refert: conviene, importa
fit: sucede, resulta placet: place, agrada
fallit: se me pasa, no sé praestat: vale más, es preferible
fugit: se escapa praeterit: ocultársele
interest: interesa spectat: toca, concierne
interet: importa superest: resta
assolet: es costumbre sufficit: basta
evenit: sucede

e) los verbos intransitivos pasivos que adquieren valor impersonal

dicitur: se dice narratur: se cuenta


dictum est: se dijo pervenitur: se llega
fert: se cuenta perventum est: se llegó
itur (eo): sucede pentum est: sucede, ocurre

10
Pontificia Vniversitas Mexicana
Lingua Latina II
Praeceptrix Elsa Contreras Ayala
EXERCITATIO: Analiza y traduce los siguientes textos.

Deus posuit Adamum et Evam in horto amoenissimo, qui solet appellari Paradisus terrestris. Ingens

fluvius irrigabat hortum. Erant ibi omnes arbores iucundae aspectu, et fructus gustu suaves. Inter

eas arbor scientiae boni et mali.

Deus dixit homini: utere fructibus omnium arborum Paradisi, praeter fructum arboris scientiae

boni et mali; nam, si comedas illum fructum, morieris.

Serpens, qui erat callidissimum omnium animantium, dixit mulieri: “Cur non comedis fructum

istius arboris?”.-Mulier respondit: “Deus id prohibuit. Si tetigerimus illum, moriemur.”

–“Minime, inquit serpens; non moriemini; sed eritis similes Deo, scientes bonum et malum.”

Mulier, decepta his verbis, decerpsit fructum et comedit; deinde obtulit viro, qui pariter comedit.4

Interpretatio autem per modum sententiae iudicialis aut actus administrativi in re peculiari, vim

legis non habet et ligat tantum personas atque afficit res pro quibus data est.

Codex Iuris Canonici, c. 16 § 3.

 Leges quae poenam statuunt aut liberum iurium exercitium coarctant aut exceptionem a

lege continent, strictae subsunt interpretationi.

Codex Iuris Canonici, c. 18.

4
Mateos Muñoz, Agustín, Gramática latina, México, Esfinge, 1998.

11

También podría gustarte