rusto

Esperanto

 Substantivo

fera ĉeno plejparte kovrita de rusto

Elparolo

• IFA:  ˈrusto 

• Sono :

  (

  lingvo -eo-

  )

  (dosiero)

Signifoj

1. (kemio) fera oksido aperinta sur fero aŭ sur ŝtalo pro malsekeco

   La rusto sur la supra surfaco de la reloj malkaŝas ke la linio ne plu estas uzata.

Tradukoj

   

angla: rust → en franca: rouille → fr

Kotavao: drajeba

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "rusto".