amiko
Aspekto
| Kazo | Ununombro | Plurnombro |
|---|---|---|
| Nominativo | amiko | amikoj |
| Akuzativo | amikon | amikojn |
| Vorterseparo |
| Deveno |
- El la tutlatinida (komparu ĝin kun la samsignifa kaj -sona itala amico); fine el la latina amicus.
| Prononco |
Sono : ( lingvo -eo- ) (dosiero)
| Signifoj |
- iu kiu oni amas kaj de kiu oni estas amata, sed ne necese familiano aŭ amoranto
| Ekzemploj |
- Mi ŝatas vin, mia amiko.
| Kontraŭvortoj |
| Hiponimoj |
| Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj |
- Substantivoj: amikeco, koramiko, amikaro, amikaĵo, koramikino, malamikeco, Amikejo
- Verboj: amikumi, amikiĝi (kun)
- Adjektivoj: malamika
- Adverboj: malamike
| Derivaĵoj |
| Derivaĵoj |
| Tradukoj |
|
|
| Referencoj kaj literaturo |
"reta-vortaro.de" amiko