-e

Esperanto

 Finaĵo

Nominativo	-e
Akuzativo	-en

Signifoj

1. montras ke vorto estas adverbo. Krom post kelkaj adverbaj radikoj, kie ĝi estas balasta, la finaĵo -e adverbigas vorton
2. pseŭdo-finaĵo de iuj lokaj adverboj el la tabelvortoj (ie, kie, tie, ĉie, nenie)

Deveno

el la itala -e, latina -ē, rusa -е e kaj pola -ie

Derivaĵoj

• e-vorto

rapida → rapide

varma → varme

ekzemplo → ekzemple

vespero → vespere

ĉiu + jaro → ĉiujare

sia + vico → siavice

Kotavao

 Sufikso

Elparolo

IFA:  ɛ ,  e 

Signifoj

1. substantiviga sufikso de adjektivo, per kiu oni nomas parton de tuto, kiu havas la karakteron de
   • trovgaf : "en inversa pozicio" → trovge : "tio kio estas en inversa pozicio"
   • keraf : "ruĝa" → kere : "ruĝo"
2. substantiviga sufikso de substantivo, per kiu oni nomas frukton
   • pruva : "pomarbo" → pruve : "pomo"
   • logast : "kukumeto (planto)" → logaste : "kukumeto (frukto)"
3. substantiviga sufikso de substantivo, per kiu oni nomas legomon
   • werna : "terpomo (planto)" → werne : "terpomo (legomo)"
   • diuz : "bambuo" → diuze : "ŝoso de bambuo"

Gramatikaj trajtoj

Kiam ĉi tiu sufikso estas uzata laŭ la unua senso (= parto de tuto, kiu havas la karakteron de), tiam la tiel konstruataj substantivoj estas nenombreblaj.

 Sufikso

Signifoj

1. vokalo por la sonharmonia referenco al la vortoj, kiuj finiĝas per "e"
   • pibaf : dolĉa, silkeca
   • vage : vesto

« Silkeca vesto » estu tradukota per pibafe vage.

Referencoj kaj literaturo

• la kotavaa lingva enciklopedio Kotapedia (sufikso 1)
• la kotavaa lingva enciklopedio Kotapedia (sufikso 2)
• PLENA GRAMATIKO DE KOTAVAO publikigita en 2021...
• (vorto de la plena inventaro de Kotapedia)