-a
Aspekto
| Kazo | Ununombro | Plurnombro |
|---|---|---|
| Nominativo | -a | -aj |
| Akuzativo | -an | -ajn |
| Signifoj |
- montras ke vorto estas adjektivo, se la radikalo jam estas adjektiva tiam la -a estas balasta, sed se la radikalo estas neadjektiva, la finaĵo -a adjektivigas ĝin
- pseŭdo-finaĵo de iuj adjektivoj el la tabelvortoj (ia, kia, tia, ĉia, nenia)
| Deveno |
- La adjektiva -a kaj substantiva -o de Esperanto venas el la inseksa -a kaj maskla -o de la itala lingvo, kiuj havas malsamajn signifojn. Sed la Esperanta aranĝo trovas paralelon ĉe la itala frazo la mano destra "la mano dekstra".
| Derivaĵoj |
| Signifoj |
| Samsencaĵoj |
- (uzataj post vokaloj) -ja, -va
| Esprimoj (parolturnoj) |
- -nak/-nek van -a (= havi)
| Elparolo |
- IFA: a
| Signifoj |
| Signifoj |
- vokalo por la sonharmonia referenco al la vortoj, kiuj finiĝas per "a"
| Referencoj kaj literaturo |
- la kotavaa lingva enciklopedio Kotapedia
- PLENA GRAMATIKO DE KOTAVAO publikigita en 2021...
- (vorto de la plena inventaro de Kotapedia)
sveda
[redakti]Sufikso
[redakti]
-a ( sv , UF )
| Signifoj |
- sufikso kiu kreas verbojn el substantivoj, aŭ verbojn el sensignifa radiko
- sufikso kiu kreas lingvonomojn
- fleksia sufikso kiu kreas pluralon kaj difinan formon de adjektivoj
| Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj |