Saltu al enhavo

Martano

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Martano
Martano
komunumo de Italio Redakti la valoron en Wikidata vd
Ŝtato  Italio
Regiono Apulio
Provinco Lecce (Leĉo)
Geografia situo 40° 12′ N, 18° 18′ O (mapo)40.218.3Koordinatoj: 40° 12′ N, 18° 18′ O (mapo)
Supermara alteco 92 m
Areo 21 km²
Loĝantaro 8620 (2023)
Loĝdenso 387 loĝantoj/km²
Najbaraj komunumoj Calimera, Carpignano Salentino, Castrignano de' Greci, Corigliano d'Otranto kaj Zollino
Patrono Sankta Maria
Festa tago 15-a de aŭgusto
Nomo de loĝantoj martanesi
Poŝtkodo 73025
Imposta kodo E979
Kodo laŭ ISTAT 075040
Telefona prefikso 0836
Estro
Retpaĝo Oficiala retejo
Loko en mapo

Map

v • d • r

Martano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de 2023 en la komunumo vivis 8 620 loĝantoj sur areo de 22,25 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 387 loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Sankta Dominiko, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.

Martano estas ankaŭ ĉefurbo de la 'Grecia Salentina' (Salenta Grekio) , areo de kelkaj urbetoj apude, kie oni ankoraŭ parolas antikvan grekan dialekton: la griko.

De la jaro 2017 ĝi iĝis la unua "urbo de la aloo vera" en la mondo.

Vizitindaĵoj

[redakti | redakti fonton]
  • La ĉefpreĝejo estas dediĉita al Madono Assunta, rekonstruita en la jaro 1596 . Ĝi estas rekonstruita kun loka leĉa ŝtono sur loko de malnova grekreligia preĝejo.
  • Neolitika gvatejo "Specchia dei Mori" estas ŝtona amaso de diametro 20 metroj , alteco 6 metroj uzita por observi la ĉikaùaĵojn dum prahistorio.
  • Menhiro 'Santu Totaru' aŭ Menhiro Teofilo alteco 4.70m la plej alta de la regiono Apulio, ĝi situas en Strato Teofilo,53. De la fera epoko (IX-VII JC a.K).
  • la cirkuito de la fontanoj . dum la Bienalo de Skulptarto estis konstruita dum 1992 kelkaj monumentejoj . (La templo de la Olivarbo de Fernando De Filippi - Fontano de la Anĝeloj de Luigi Marrocco - Monumento de la akvo de Ettore Pignatelli - Ĝardeno de la Scio de Luigi Scardino -
Menhiro de Teofilo


Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]