Saltu al enhavo

Benzokaino

Pending
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Benzokaino
Plata kemia strukturo de la Benzokaino
Tridimensia strukturo de la Benzokaino
Liberaj nervaj finaĵoj, sidejo de la doloro.
Alternativa(j) nomo(j)
Kemia formulo
C9H11NO2
CAS-numero-kodo94-09-7
ChemSpider kodo13854242
PubChem-kodo2337
Merck Index15,1088
Fizikaj proprecoj
Aspektosenkolora aŭ blanka solidaĵo
Molmaso165,189 g·mol−1
Denseco1,17 g cm−3
Fandpunkto89 °C
Bolpunkto310.7 °C
Ekflama temperaturo112 °C
SolveblecoAkvo:
  • 0.4 g/L (25 °C)
Refrakta indicon761144 1,5502[1]
Mortiga dozo (LD50)3042 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
RiskoR11 R23/24/25 R36/37/38 R43
SekurecoS7 S16 S22 S24/25 S36/37 S45
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS etikedigo de kemiaĵoj[2]
GHS Damaĝo-piktogramo
07 – Toksa substanco 09 – Noca por vivmedio
GHS SignalvortoAverto
GHS Deklaroj pri damaĝojH315, H317, H319, H411
GHS Deklaroj pri antaŭgardojP261, P272, P273, P280, P302+352, P305+351+338, P333+313, P362+364, P391, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Benzokaino estas loka anestezilo ordinare uzata kiel topika kontraŭdolorilo or en la traktado de tusoj. Ĝi estas la ĉefa ingredienco en la ĉie-trovataj anestezaj pomadoj tiaj kiaj la produktoj kontraŭ buŝaj ulceroj. Ĝi estas uzata kiel kontraŭfebrilo, en la traktado de oreldoloro kaj por forigo de orelvakso.

Eduard Ritsert (1859-1946), farmaciisto kiu praktikis apotekon en Frankfurto ĉe Majno, malkovris en 1888 ke la acetanilido, tiam en la merkato, ne estis kemie pura substanco kaj inventis specialan procezon pri manufakturado de la pura produkto.

Dum plenumado de siaj privataj esploroj, en 1890[3], li preparis la etilan esteron de la p-amino-benzoata acido (poste konata kiel benzokaino), kiun li nomis Anaesthesin pro ĝiaj anestezaj efektoj. Ne nur la benzokaino estis vaste uzata en la tuta mondo en eksteraj kaj internaj terapioj, sed modernaj anstataŭantoj de la kokaino, inter ili la prokaino[4] estis produktitaj surbaze de la elpenso farita de la germana farmacisto.[5]

En 1925, la usona kuracisto Arno B. Luckhard (1885-1957) proponis la uzadon de la etileno kiel ĝenerala anestezilo. En 1934, alia usona kuracisto Ralph M. Waters (1883-1979) sugestis la uzadon de la ciklopropano kiel ĝenerala anestezilo.

Agado-mekanismo

[redakti | redakti fonton]

La doloro estas kaŭata de stimulo sur la liberaj nervaj finaĵoj. Kiam la nervaj finaĵoj estas stimulitaj, natrio eniras en la neŭronon, kaŭzante malpolarigon de la nervo kaj konsekvenca ekigo de ia potenca ago. La potenca ago disvastiĝas tra la nervoj ĝis la centra nerva sistemo, kiu interpretas tiajn stimulojn kiel doloro. La benzokaino agas kiel inhibanto de la tensio-dependaj natriaj kanaloj sur la neŭronaj membranoj, haltigante la disvastigon de la potenca ago.

Sintezo 1

[redakti | redakti fonton]

p-aminobenzoata acido+etanolo→benzokaino+akvo

Sintezo 2

[redakti | redakti fonton]
  • Preparado per traktado de p-Aminobenzoata anhidrido kaj etanolo:

p-aminobenzoata anhidrido+2etanolo→benzokaino+akvo

Sintezo 3

[redakti | redakti fonton]

p-aminobenzoata acido+kloroetano→benzokaino+klorida acido

Sintezo 4

[redakti | redakti fonton]

natria p-aminobenzoato+kloroetano→benzokaino+natria klorido

Sintezo 5

[redakti | redakti fonton]

metila p-aminobenzoato+etila formiato→benzokaino+metila formiato

Sintezo 6

[redakti | redakti fonton]

p-aminobenzoata acido+etila benzoato→benzokaino+benzoata acido

Sintezo 7

[redakti | redakti fonton]
  • Preparado per alkohola transesterigo inter "alila p-Aminobenzoato" kaj etanolo:

alila p-aminobenzoato+etanolo→benzokaino+alila alkoholo

Reakcio 1

[redakti | redakti fonton]
  • Hidrolizo de la etila p-aminobenzoato:

benzokaino+akvo→p-aminobenzoata acido+etanolo

Reakcio 2

[redakti | redakti fonton]
  • Sapigo de la etila p-aminobenzoato:

benzokaino+natria hidroksido→natria p-aminobenzoato+etanolo

Reakcio 3

[redakti | redakti fonton]

benzokaino+formiata acido→p-aminobenzoata acido+etila formiato

Reakcio 4

[redakti | redakti fonton]
  • Reakcio per alkohola transesterigo kun metanolo:

benzokaino+metanolo→metila p-aminobenzoato+etanolo

Reakcio 5

[redakti | redakti fonton]
  • Reduktigo de la etila p-aminobenzoato:

benzokaino→p-aminobenzaldehido+etanolo

Reakcio 6

[redakti | redakti fonton]
  • Reakcio kun NH3:

benzokaino+amoniako→p-aminobenzamido+etanolo

Reakcio 7

[redakti | redakti fonton]
  • Reakcio kun HCl:

benzokaino+klorida acido→p-aminobenzoata acido+kloroetano

Literaturo

[redakti | redakti fonton]

Kunrilataj kemiaĵoj

[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. ↑ GuideChem
  2. ↑ Cayman Chemical
  3. ↑ Les plus grandes inventions: Essai historique, Jean C. Baudet
  4. ↑ La prokaino estis sintezita en 1905 de la kemiisto Alfred Einhorn (1856-1917)
  5. ↑ Kremers and Urdang's History of Pharmacy, Edward Kremers, Glenn Sonnedecker