dost

See also: Dost, döst, Döst, doʻst, and dosť

English

Alternative forms

• doest, do'st

Etymology

From do +‎ -st.

Pronunciation

• IPA^(key): /dʌst/

• Audio (Southern England):

  (file)

• Homophones: dussed, dust
• Rhymes: -ʌst

Verb

dost

1. (archaic) second-person singular simple present indicative of do

Usage notes

Dost and doth are generally used as auxiliary verbs; doest and doeth are generally used as main verbs.

Quotations

• For quotations using this term, see Citations:dost.

Related terms

• didst
• do
• doth
• thou

Anagrams

• stød, DTOs, ToDs, TODs, T.O.D.s, T. o. D.s, T.o.D.s, T. O. D.s, dots, stod, ODTs, tods, DOTs

Ashkun

Etymology

From Proto-Nuristani *dasta, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰóstos, from *ǵʰes- (“hand”).

Noun

dost (Sanu)

1. hand

Azerbaijani

Other scripts

Cyrillic		дост
Arabic		دوست

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Azerbaijani dost

Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Pronunciation

• IPA^(key): [dost]

• Audio:

  (file)

Noun

dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

1. friend

   Synonyms: rəfiq, arxadaş

Declension

Declension of dost

	singular	plural
nominative	dost	dostlar
definite accusative	dostu	dostları
dative	dosta	dostlara
locative	dostda	dostlarda
ablative	dostdan	dostlardan
definite genitive	dostun	dostların

Possessive forms of dost

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	dostum	dostlarım
sənin (“your”)	dostun	dostların
onun (“his/her/its”)	dostu	dostları
bizim (“our”)	dostumuz	dostlarımız
sizin (“your”)	dostunuz	dostlarınız
onların (“their”)	dostu or dostları	dostları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	dostumu	dostlarımı
sənin (“your”)	dostunu	dostlarını
onun (“his/her/its”)	dostunu	dostlarını
bizim (“our”)	dostumuzu	dostlarımızı
sizin (“your”)	dostunuzu	dostlarınızı
onların (“their”)	dostunu or dostlarını	dostlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	dostuma	dostlarıma
sənin (“your”)	dostuna	dostlarına
onun (“his/her/its”)	dostuna	dostlarına
bizim (“our”)	dostumuza	dostlarımıza
sizin (“your”)	dostunuza	dostlarınıza
onların (“their”)	dostuna or dostlarına	dostlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	dostumda	dostlarımda
sənin (“your”)	dostunda	dostlarında
onun (“his/her/its”)	dostunda	dostlarında
bizim (“our”)	dostumuzda	dostlarımızda
sizin (“your”)	dostunuzda	dostlarınızda
onların (“their”)	dostunda or dostlarında	dostlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	dostumdan	dostlarımdan
sənin (“your”)	dostundan	dostlarından
onun (“his/her/its”)	dostundan	dostlarından
bizim (“our”)	dostumuzdan	dostlarımızdan
sizin (“your”)	dostunuzdan	dostlarınızdan
onların (“their”)	dostundan or dostlarından	dostlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	dostumun	dostlarımın
sənin (“your”)	dostunun	dostlarının
onun (“his/her/its”)	dostunun	dostlarının
bizim (“our”)	dostumuzun	dostlarımızın
sizin (“your”)	dostunuzun	dostlarınızın
onların (“their”)	dostunun or dostlarının	dostlarının

Derived terms

• dostluq (“friendship”)
• dost-tanış (“friends and acquaintances”)

Crimean Tatar

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Ottoman Turkish دوست (dost)bor.

Crimean Tatar dost

Borrowed from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Noun

dost

1. friend

Declension

Declension of dost

	singular	plural
nominative	dost	dostlar
genitive	dostnıñ	dostlarnıñ
dative	dostqa	dostlarğa
accusative	dostnı	dostlarnı
locative	dostta	dostlarda
ablative	dosttan	dostlardan

Derived terms

• dost olmaq
• dost-eş
• dostane
• dostça
• dostlaşmaq
• dostluq (“friendship”)

References

• Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎^[3], Simferopol: Dolya, →ISBN
• “dost”, in Luğatçıq (in Russian)

Czech

Alternative forms

• dosti

Etymology

Inherited from Old Czech dosti, dost, from Old Czech do- + syt. Compare Polish dość.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈdost]

• Audio:

  (file)

Adverb

dost

1. enough
2. pretty, rather

Further reading

• “dost”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
• “dost”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
• “dost”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2026

Northern Kurdish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Northern Kurdish dost

Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Pronunciation

• IPA^(key): /doːst/

Noun

dost ?

1. friend

Romanian

Etymology

Borrowed from German Dosten.

Noun

dost n (plural dosturi)

1. oregano

Declension

	singular			plural
	indefinite	definite		indefinite	definite
nominative-accusative	dost	dostul		dosturi	dosturile
genitive-dative	dost	dostului		dosturi	dosturilor
vocative	dostule			dosturilor

References

• dost in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Serbo-Croatian

Etymology

Clipping of dosta.

Pronunciation

• IPA^(key): /dôst/

Adverb

dost (Cyrillic spelling дост)

1. (colloquial) enough, sufficiently
2. (colloquial) lots of, plenty of
3. (colloquial) rather, quite (+ adjective or adverb)

   Dost depresivno... ― So depressing...

Synonyms

• dosta

Turkish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Ottoman Turkish دوست (dost)

Turkish dost

Inherited from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Noun

dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

1. friend

   Synonym: (informal) kanka

2. paramour; an illicit male or female lover

   Synonyms: (a female paramour) metres, (slang) zamazingo

Usage notes

• (friend): Often, arkadaş is used instead of dost.

Declension

Declension of dost

singular plural nominative dost dostlar definite accusative dostu dostları dative dosta dostlara locative dostta dostlarda ablative dosttan dostlardan genitive dostun dostların Possessive forms nominative singular plural 1st singular dostum dostlarım 2nd singular dostun dostların 3rd singular dostu dostları 1st plural dostumuz dostlarımız 2nd plural dostunuz dostlarınız 3rd plural dostları dostları definite accusative singular plural 1st singular dostumu dostlarımı 2nd singular dostunu dostlarını 3rd singular dostunu dostlarını 1st plural dostumuzu dostlarımızı 2nd plural dostunuzu dostlarınızı 3rd plural dostlarını dostlarını dative singular plural 1st singular dostuma dostlarıma 2nd singular dostuna dostlarına 3rd singular dostuna dostlarına 1st plural dostumuza dostlarımıza 2nd plural dostunuza dostlarınıza 3rd plural dostlarına dostlarına locative singular plural 1st singular dostumda dostlarımda 2nd singular dostunda dostlarında 3rd singular dostunda dostlarında 1st plural dostumuzda dostlarımızda 2nd plural dostunuzda dostlarınızda 3rd plural dostlarında dostlarında ablative singular plural 1st singular dostumdan dostlarımdan 2nd singular dostundan dostlarından 3rd singular dostundan dostlarından 1st plural dostumuzdan dostlarımızdan 2nd plural dostunuzdan dostlarınızdan 3rd plural dostlarından dostlarından genitive singular plural 1st singular dostumun dostlarımın 2nd singular dostunun dostlarının 3rd singular dostunun dostlarının 1st plural dostumuzun dostlarımızın 2nd plural dostunuzun dostlarınızın 3rd plural dostlarının dostlarının Predicative forms singular plural 1st singular dostum dostlarım 2nd singular dostsun dostlarsın 3rd singular dost dosttur dostlar dostlardır 1st plural dostuz dostlarız 2nd plural dostsunuz dostlarsınız 3rd plural dostlar dostlardır

Antonyms

• düşman

Derived terms

• dostça
• dostla
• dostluk
• dostsa
• dostsuz
• dostsuzluk

Related terms

• dost hayatı
• dost hayatı yaşamak

See also

• arkadaş

Adjective

... dostu

1. (in compounds) friendly, compatible with, or not damaging to (the compounded noun).

   Elektrikli araçların karbondioksit salınımına neden olmaması sebebiyle çevre dostu bir araç olarak kabul edilmektedir.

   Since electric vehicles do not cause carbon dioxide emissions, they are considered an environmentally friendly vehicle.

   esnek ve kullanıcı dostu arayüze sahip bir yazılım

   software with a flexible and user-friendly interface

References

• Redhouse, James W. (1890), “دوست”, in A Turkish and English Lexicon‎^[4], Constantinople: A. H. Boyajian, page 921

Turkmen

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Turkmen dost

Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Noun

dost (definite accusative dosty, plural dostlar)

1. friend, mate
2. friend (term of address)

Declension

Declension of dost

	singular	plural
nominative	dost	dostlar
accusative	dosty	dostlary
genitive	dostuň	dostlaryň
dative	dosta	dostlara
locative	dostda	dostlarda
ablative	dostdan	dostlardan

Derived terms

• dostlaşmaq (“to befriend”)
• dostluk (“friendship”)
• dostlukly (“friendly”)
• dostparaz (“friendly”)
• dostparazçylyk
• dostparazlyk

Further reading

• “dost” in Enedilim.com
• “dost” in Webonary.org

Waigali

Alternative forms

• dōšt (Zhonchigal)

Etymology

From Proto-Nuristani *dasta, alteration of Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰes- (“hand”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈdost/

Noun

dost (Nisheigram)

1. hand

References

• Jakob Halfmann (2022) Advances in the historical phonology of the Nuristani languages, in International Journal of Diachronic Linguistics and Linguistic Reconstruction 19, page 127

Welsh

Pronunciation

• IPA^(key): /dɔst/

Adjective

dost

1. soft mutation of tost

Mutation

Mutated forms of tost

radical	soft	nasal	aspirate
tost	dost	nhost	thost

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Welsh.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Zazaki

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵews-

Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és

Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́

Proto-Iranian *jawštā́

Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/)

Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/)

Classical Persian دوسْت (dōst)bor.

Zazaki dost

Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

Noun

dost

1. friend

   Synonyms: olboz, ombaz