cim

See also: CIM, cím, čim, čím, and çım

Translingual

Etymology

Clipping of English Cimbrian.

Symbol

cim

1. (international standards) ISO 639-3 language code for Cimbrian.

See also

• Wiktionary’s coverage of Cimbrian terms

Albanian

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt͡sim/

Noun

cim m

1. alternative form of cimb (“sting”)

Derived terms

• cim cim

Azerbaijani

Etymology

Borrowed from Arabic جِيم (jīm).

Noun

cim (definite accusative cimi, plural cimlər)

1. the Arabic letter ج

Declension

Declension of cim

	singular	plural
nominative	cim	cimlər
definite accusative	cimi	cimləri
dative	cimə	cimlərə
locative	cimdə	cimlərdə
ablative	cimdən	cimlərdən
definite genitive	cimin	cimlərin

Possessive forms of cim

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	cimim	cimlərim
sənin (“your”)	cimin	cimlərin
onun (“his/her/its”)	cimi	cimləri
bizim (“our”)	cimimiz	cimlərimiz
sizin (“your”)	ciminiz	cimləriniz
onların (“their”)	cimi or cimləri	cimləri
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	cimimi	cimlərimi
sənin (“your”)	cimini	cimlərini
onun (“his/her/its”)	cimini	cimlərini
bizim (“our”)	cimimizi	cimlərimizi
sizin (“your”)	ciminizi	cimlərinizi
onların (“their”)	cimini or cimlərini	cimlərini
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	cimimə	cimlərimə
sənin (“your”)	ciminə	cimlərinə
onun (“his/her/its”)	ciminə	cimlərinə
bizim (“our”)	cimimizə	cimlərimizə
sizin (“your”)	ciminizə	cimlərinizə
onların (“their”)	ciminə or cimlərinə	cimlərinə
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	cimimdə	cimlərimdə
sənin (“your”)	cimində	cimlərində
onun (“his/her/its”)	cimində	cimlərində
bizim (“our”)	cimimizdə	cimlərimizdə
sizin (“your”)	ciminizdə	cimlərinizdə
onların (“their”)	cimində or cimlərində	cimlərində
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	cimimdən	cimlərimdən
sənin (“your”)	cimindən	cimlərindən
onun (“his/her/its”)	cimindən	cimlərindən
bizim (“our”)	cimimizdən	cimlərimizdən
sizin (“your”)	ciminizdən	cimlərinizdən
onların (“their”)	cimindən or cimlərindən	cimlərindən
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	cimimin	cimlərimin
sənin (“your”)	ciminin	cimlərinin
onun (“his/her/its”)	ciminin	cimlərinin
bizim (“our”)	cimimizin	cimlərimizin
sizin (“your”)	ciminizin	cimlərinizin
onların (“their”)	ciminin or cimlərinin	cimlərinin

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “cim”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 1, Baku: Şərq-Qərb

Catalan

Etymology

From cima, from Latin cyma, from Ancient Greek κῦμα (kûma).

Pronunciation

• IPA^(key): (Central, Balearic, Valencia) [ˈsim]

• Audio (Barcelona):

  (file)

Noun

cim m (plural cims)

1. summit

Derived terms

• acimar
• cimer

Further reading

• “cim”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007

Fang (Bantu)

Noun

cim

1. water

Usage notes

• Takes a noun class prefix m(e)- or n(e)-.

References

• ASJP: Fang Gabon: nc~im, citing Jules Mba-Nkoghe, Description linguistique du Fang du Gabon (parler atsi). Phonologie, morphologie, syntaxe, lexique 1+2. (2001 dissertation for the University of Paris)
• ASJP: Fang Meke: cim, citing [2]
• ASJP: Fang Ntumu: mcim, citing [3]
• ASJP: Fang Souanke: nzim, citing [4]

Romanian

Noun

cim n (plural cimuri)

1. obsolete form of cin

Declension

	singular			plural
	indefinite	definite		indefinite	definite
nominative-accusative	cim	cimul		cimuri	cimurile
genitive-dative	cim	cimului		cimuri	cimurilor
vocative	cimule			cimurilor

References

• cim in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Semnam

Noun

cim

1. bird

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish جیم (cîm), from Arabic جِيم (jīm).

Noun

cim

1. Letter of the Arabic alphabet: ج

Volapük

Pronunciation

• IPA^(key): /tʃim/

Noun

cim (genitive cima, plural cims)

1. chimney

Declension

Declension of cim

	Singular	Plural
Nominative	cim	cims
Genitive	cima	cimas
Dative	cime	cimes
Accusative	cimi	cimis
Predicative1	cimu	cimus
Vocative	o cim	o cims

1. Introduced in Volapük Nulik.

Zhuang

Etymology

From Chinese 針 (MC tsyim).

Pronunciation

• (Standard Zhuang) IPA^(key): /ɕim˨˦/
• Tone numbers: cim¹
• Hyphenation: cim

Noun

cim (Sawndip form 針, 1957–1982 spelling cim)

1. needle