fin

Αγγλικά (en)

Ουσιαστικό

fin ^(en)

• πτερύγιο (ψαριού, δελφινιού κ.λπ.)

---

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

fin < λατινική finis

Προφορά

ΔΦΑ : /fɛ̃/

^ⓘ 

ομόηχα: faim, feint

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
fin	fins

fin ^(fr) θηλυκό

1. το τέλος, το πέρας, η λήξη, το τέλειωμα, ο τελειωμός

   ≈ συνώνυμα: limite, terme

   ≠ αντώνυμα: commencement, début

2. ο σκοπός

γένος	ενικός	πληθυντικός
αρσενικό	fin	fins
θηλυκό	fine	fines

Επίθετο

fin ^(fr)

1. ψιλός, λεπτός, λιανός

   pluie fine - ψιλή βροχή, ψιλόβροχο

   ≈ συνώνυμα: mince

   ≠ αντώνυμα: épais, gros

2. (για χαρακτήρα) λεπτός, εκλεπτυσμένος
3. (οικείο) έξυπνος

Επίρρημα

fin ^(fr)

1. λεπτά
2. τελείως, καθόλα

   fin prêt - πανέτοιμος, καθ' όλα έτοιμος

Συγγενικά

• finesse

---

Ολλανδικά (nl)

Ουσιαστικό

fin ^(nl)

• (εθνικό όνομα) Φινλανδός