arma

Ιταλικά (it)

Ουσιαστικό

arma ^(it)

• το όπλο

Συνώνυμα

• fucile

---

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

arma < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₂(e)rmos (συναρμογή, μάχη) < *h₂er- (συνδέω). Συγγενές με τα (σανσκριτικά) ऋत (ṛtá) και अरम् (áram, “συναρμογή”), αρχαία ελληνική ἀραρίσκω, (παλαιά αρμενικά) արարի (arari).

Ουσιαστικό

arma ^(la) ουδέτερο, μόνο στον πληθυντικό

1. τα όπλα
2. στρατιώτες
3. πόλεμος
4. άμυνα
5. εργαλεία

Αλλόγλωσσα παράγωγα

• νέα ελληνική: άρματα

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	-	arma
γενική	-	armōrum
δοτική	-	armīs
αιτιατική	-	arma
κλητική	-	arma
αφαιρετική	-	armīs
(β' κλίση)

Πηγές

• arma - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.