Zasada troski:
Zastąp zasadę konkurencji etyką troski (o siebie i innych). Nauka to wspólne wytwarzanie wiedzy, a nie wzajemne masakrowanie się.
Zasada niepełności:
Przyznaj, że nie przeczytałeś/łaś wszystkiego i że nie możesz rozmawiać na każdy temat. Naucz się mówić: „Nie wiem wiele o Derridzie. Może kiedyś go przeczytam, a może nie.”.
Zasada uczciwości:
Naucz się przyznać publicznie: „Nie prowadzę teraz żadnych nowych badań, ani nie piszę nic nowego”. Na pytanie: „Nad czym teraz pracujesz?”, nie wstydź się odpowiedzieć: „Nie wiem. Prowadzę zajęcia i zabiera mi to bardzo dużo czasu. Nie mam teraz akurat niczego wartego publikacji.”.
Zasada ironii:
Zachowaj zdrowy i krytyczny dystans do indeksów i pozostałych elementów neoliberalnego systemu oceny. Rozdrapują jedynie twoje narcystyczne rany.
Zasada instynktu samozachowawczego:
Staraj się unikać – na ile to możliwe – toksycznych kolegów, zainteresowanych jedynie rozmową o własnych osiągnięciach i kolejnych punktach w CV, a nie tym, co u ciebie tak naprawdę słychać.
Jeśli to nie zadziała, podwój dawkę i spróbuj jeszcze raz.
David Berliner, antropolog
OpenEdition suggests that you cite this post as follows:
David Berliner (November 20, 2017). Jak się pozbyć swojego fałszywego akademickiego ja? . David Berliner blog. Retrieved July 26, 2026 from https://doi.org/10.58079/nh7a

Мне нравится твоя работа. Это действительно здорово