Mont d’an endalc’had

mar

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : mar-

Brezhoneg

Etimologiezh

(Anv-kadarn 1) : Da geñveriañ gant ar c'herneveureg mar, memes ster. Dont a rafent o-daou eus ur ger keltiek *mar-o-s « mar, arvar, nec'h ». Sellet ouzh an henc'hresianeg μέρ-ιμνα « nec'h » hep kevatal anavezet ebet.[1]
(Anv-kadarn 2) : (1732)[2] Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .

Stagell isurzhiañ

mar /mar/

  1. Stagell isurzhiañ, hini ar martezeañ; implijet e vez dirak ur verb displeget hep kemmadur.
  2. dirak ar verb karout :
  3. Dirak ar verb gallout :
  4. dirak ar verb ober : mar gran, mar grez, mar gra, mar greomp, mar grit, mar greont, mar greer; mar graen ...
  5. dirak ar verb gouzout :
  6. Dirak ar verb bezan :
    • Mar deus ul loen ganin karet, Sur eo « Sibel » va c’hazeg.[3]

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Anv-kadarn 1

mar /Distagadur ?/

  1. Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Anv-kadarn 2

Marenn (Sorbus domestica)

mar /ˈmɑːr/ strollder (unanderenn marenn)

  1. Gwez o anv spesad Sorbus domestica, dezho ur rusk gell-orañjez, delioù dibad stuc'het ha bleunioù gwenn. Ar per-mar eo anv o frouezh.

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Rakger

Gwelout mar-

Daveoù

Roll an daveoù :

Katalaneg

Anv-kadarn

mar gourel; liester mares.

  1. mor
    • un mar mort : ur mor marv


Galizeg

Anv-kadarn

mar /ˈmɑːr/ gourel;

  1. mor
    • O mar'

Spagnoleg

mar gourel; mares

  1. mor
    • El Mar Blanco, el Mar Mediterráneo.

mar benel

    • La mar


Portugaleg

mar

  1. mor
    • o Mar Blanco
    • alto mar
    • frutos do mar