Mont d’an endalc’had

beure

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (beure).
Da geñveriañ gant an anvioù-kadarn kembraek bore « beure », kerneveurek bora, iwerzhonek amárach, amáireach « warcʼhoazh » ha skosek a-màireach.
Deuet eus ur ger keltiek *bāregos.

Anv-kadarn

beure /ˈbøː.re/ gourel (liester : beureoù)

  1. Penn kentañ an deiz, prantad ar sav-heol.
    Bep beure ec'h efet d'ar jardin, kerkent ha ma savfet eus ho kwele, hag e kutuilhfet pep a delienn eus ma gwezenn. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 210.)

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Adverb

  1. Abred.
    Petra nevez ‘c’hoarvez din-me, Na mar gwad ma fri ken beure ? — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 216.)