Saltar al conteníu

vento

De Wikcionariu

Esperanto

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈven.to ]

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

nominativu singular vento; nominativu plural ventoj; acusativu singular venton; acusativu plural ventojn

  1. (Meteoroloxía) Aire, vientu.

Referencies

[editar]

Gallegu

[editar]

Pronunciación y silabación: [ ˈben.to ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular vento; plural ventos

  1. (Meteoroloxía) Aire, vientu.

Llatín

[editar]

Pronunciación y silabación: llatín clásicu [ ˈwen.toː ]

Forma de sustantivu

[editar]
  1. Forma dativa singular de ventus.
  2. Forma ablativa singular de ventus.

Portugués

[editar]

Pronunciación y silabación: [ vẽ.tu ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular vento; plural ventos

  1. (Meteoroloxía) Aire, vientu.