consonante
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ko(ŋ)n.soˈna(ŋ)n.te ]
«consonante»(rexistru)
Sustantivu
[editar]femenín singular consonante; plural consonantes
- (Llingüística) Soníu o fonema d'una llingua que se produz con daqué torga o zarru nel pasu al esterior del aire pela boca.
- L'asturianu tien diecinueve consonantes; El llatín clásicu nun tenía consonantes palatales.
- (Escritura), (Llingüística) Lletra o conxuntu de lletres que representa'l soníu o fonema d'una llingua que se produz con daqué torga o zarru nel pasu al esterior del aire pela boca.
- Les lletres pe, te y xe son consonantes.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«consonante»: soníu/fonema
«consonante»: lletra
|
|
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Diccionariu Asturianu-Castellanu; Xuan Xosé Sánchez Vicente, ed. Trabe, Uviéu, 2021; ISBN: 978-84-18286-67-4.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ kon.soˈnan.te ]
Sustantivu
[editar]femenín singular consonante; plural consonantes
- (Llingüística) Consonante (soníu/fonema).
- (Escritura), (Llingüística) Consonante (lletra).
Sinónimos[editar]
- [2] letra consonante
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.