aceptar
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación y silabación: [ a.θe(p)ˈtaɾ ]
Etimoloxía: Del llatín acceptāre.
Verbu
[editar]Tabla de conxugación
| Formes non personales | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivu | aceptar | ||||||
| Xerundiu | aceptando | ||||||
| Participiu | singular masculín aceptáu, femenín aceptada, neutru aceptao plural masculín aceptaos, femenín aceptaes |
||||||
| Formes personales | |||||||
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Indicativu | Presente | acepto | aceptes | acepta | aceptamos | aceptáis | acepten |
| Pretéritu Imperfeutu | aceptaba | aceptabes | aceptaba | aceptábemos aceptábamos |
aceptabeis aceptabais |
aceptaben | |
| Pretéritu Perfeutu | acepté | aceptesti aceptasti |
aceptó | aceptemos | aceptestis aceptastis |
aceptaron aceptanon |
|
| Pret. Pluscuamperfeutu | aceptare aceptara |
aceptares aceptaras |
aceptare aceptara |
aceptáremos aceptáramos |
aceptareis aceptarais |
aceptaren aceptaran |
|
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Suxuntivu | Presente | acepte | aceptes | acepte | aceptemos | aceptéis | acepten |
| Pretéritu | aceptare aceptara |
aceptares aceptaras |
aceptare aceptara |
aceptáremos aceptáramos |
aceptareis aceptarais |
aceptaren aceptaran |
|
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Potencial | Futuru | aceptaré | aceptarás | aceptará | aceptaremos | aceptaréis | aceptarán |
| Condicional | aceptaría | aceptaríes | aceptaría | aceptaríemos aceptaríamos |
aceptaríeis aceptaríais |
aceptaríen | |
| - | tu | vusté | nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes | ||
| Imperativu | afirmáu | acepta | acepte | vamos aceptar | aceptái | acepten | |
| negáu | nun aceptes | nun acepte | nun vamos aceptar | nun aceptéis | nun acepten | ||
- Dar por bono o reconocer como correcto.
- Recibir daqué de daquién.