bedaard
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | bedaar |
| Werkwoordelik | bedaar |
| Naamwoordelik | bedaard, bedaarde |
| Negatief | onbedaard, onbedaarde |
- be•daard
- Naamwoordelike verlede deelwoord
- Predikatief of bywoordelik: wat bedaar het; ná dit bedaar het.
- Swart water, so donker en sag as die skyn van ferweel,
So stil en bedaard as 'n oumens of kind se gelaat. [1]
